II SA/Wa 132/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 1 września 2009 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku M. S. z dnia 26 sierpnia 2009 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi M. S.– przedstawicielki ustawowej małoletniej P. Z. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia: oddalić wniosek. W niniejszej sprawie skarżąca już raz - w dniu 12 czerwca 2009 r. - złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, w celu wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2009 r. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 19 czerwca 2009 r. zostało przyznane wnioskującej prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła adw. M. B. pełnomocnikiem z urzędu dla M. S. Ponadto w uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarżąca w tej sprawie nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, stosownie do art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Wyznaczony adwokat po uzyskaniu pełnomocnictwa skarżącej do działania w jej imieniu w sprawie oraz po zapoznaniu się z aktami sprawy sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 kwietnia 2009 r. i wystąpił o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 sierpnia 2009 r. zostało przyznane ustanowionemu pełnomocnikowi z urzędu należne wynagrodzenie. Wnioskiem z dnia 26 sierpnia 2009 r. skarżąca ponownie wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie jej w niniejszej sprawie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wskazała, że nie zgadza się z wydanym przez Sąd wyrokiem, a ustanowiony w ramach prawa pomocy adwokat nie znalazł podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Stosownie do art. 243 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także dalsze etapy postępowania przed sądem w danej sprawie. Skarżąca, po raz pierwszy, wnioskiem z dnia 12 czerwca 2009 r., wystąpiła w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym i zgodnie z wnioskiem ustanowiono dla niej adwokata z urzędu, wskazując jednocześnie, że w tej sprawie nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zatem ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakresie w jakim zostało już ono w danej sprawie przyznane, jest zbędne. Należy również stwierdzić, że adwokat, wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w W. w ramach przyznanego przez Sąd prawa pomocy, otrzymał pełnomocnictwo od skarżącej (do chwili obecnej nie zostało ono odwołane), sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku, a postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2009 r. zostało mu przyznane stosowne wynagrodzenie. Tym samym prawo pomocy przyznane skarżącej w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu zostało przez nią w niniejszej sprawie zrealizowane. Jednocześnie fakt, że strona, której zostało przyznane prawo pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie zgadza się ze stanowiskiem zajętym w sprawie przez tego pełnomocnika nie stanowi podstawy do jego zmiany. W związku z powyższym należy stwierdzić, że brak jest podstaw do ponownego rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Dlatego na podstawie art. 243 § 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.