II SA/Wa 132/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska – Jung, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski, Andrzej Kołodziej (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Maria Zawada, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi A. F. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie statusu osoby bezrobotnej i odmowy przyznania prawa do zasiłku oddala skargę W dniu 12 grudnia 2007 r. A. F. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w L. jako osoba bezrobotna. Starosta L. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. orzekł o uznaniu wyżej wymienionego z dniem 12 grudnia 2007 r. za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu mu prawa do zasiłku od dnia 20 grudnia 2007 r. do dnia 19 grudnia 2008 r. w wysokości 646 zł miesięcznie. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r., wydaną po rozpatrzeniu odwołania A. F. od powyższej decyzji, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, utrzymał ją w mocy. Starosta L. decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., znak: [...] orzekł o utracie przez zainteresowanego statusu osoby bezrobotnej z dniem 12 grudnia 2007 r. oraz uznał, że zasiłek dla bezrobotnych za okres od 20 grudnia 2007 r. do 31 stycznia 2008 r. jest świadczeniem nienależnie pobranym. W uzasadnieniu wskazał, że z informacji Inspektoratu ZUS w L. wynika, iż A. F. od dnia 1 grudnia 2007 r. przyznano rentę, wobec czego na podstawie art. 78 ust. 4 i art. 76 ust. 2 pkt 3 należało wydać przedmiotowe rozstrzygnięcie. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r., po rozpatrzeniu odwołania strony, uchylił ww. decyzję Starosty L. z dnia [...] lutego 2008 r. i przekazał sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania z uwagi na naruszenie art. 10 § 1 k.p.a. Starosta L. kolejną decyzją, znak: [...], z dnia [...] czerwca 2008 r., pozbawił A. F. statusu osoby bezrobotnej oraz wynikających z tego statusu uprawnień z dniem 12 grudnia 2007 r. Natomiast Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania bezrobotnego, decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi A. F. na powyższą decyzję, wyrokiem z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 952/08, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, określił, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane oraz przyznał wynagrodzenie pełnomocnikowi skarżącego z urzędu. W uzasadnieniu wskazał, że Wojewoda [...] - jako organ, który wydał decyzję w ostatniej instancji w sprawie statusu bezrobotnego i zasiłku dla bezrobotnych wobec A. F. – winien z urzędu, w sytuacji uzyskania informacji z ZUS w L. o przyznaniu skarżącemu z dniem 1 grudnia 2007 r. renty z tytułu niezdolności do pracy, wznowić postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Starosty L. z dnia [...] grudnia 2007 r., przy czym ustaleniu podlegać musi, czy podstawą wznowienia postępowania będzie przepis art. 145 § 1 pkt 5, czy też art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Wojewoda [...] postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 8, art. 147, art. 150 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wznowił z urzędu postępowanie w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], orzekającą o uznaniu A. F. za osobę bezrobotną od 12 grudnia 2007 r. i przyznaniu mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 20 grudnia 2007 r. do 19 grudnia 2008 r. Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2010 r., wydaną na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), uchylił własną decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Starosty L. z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...], a nadto orzekł o pozbawieniu A. F. statusu bezrobotnego oraz zasiłku dla bezrobotnych od 12 grudnia 2007 r. z powodu przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy oraz o uznaniu za osobę bezrobotną od 1 grudnia 2008 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od 1 grudnia 2008 r. do 19 grudnia 2008 r. W uzasadnieniu podał, że do PUP w L. w dniu [...] lutego 2008 r. wpłynęło pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (z [...] lutego 2008 r. znak: [...]) informujące o przyznaniu stronie od 1 grudnia 2007 r. renty z tytułu niezdolności do pracy. Mając na względzie wyrok WSA w Krakowie z dnia 9 marca 2010 r. zostało wznowione postępowanie w przedmiocie uznania jej z dniem 12 grudnia 2007 r. za osobę bezrobotną i przyznania zasiłku dla bezrobotnych. Zgodnie bowiem z art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa m. in. do renty z tytułu niezdolności do pracy, pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano rentę. W odwołaniu od powyższej decyzji A. F. nie zgodził się z nią i wniósł o jej uchylenie oraz uznanie za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku. Zarzucił organowi oparcie rozstrzygnięcia na "jakimś" piśmie ZUS z dnia [...] lutego 2008 r., którego nie otrzymał, zamiast na decyzjach i "niewyczerpującym" materiale dowodowym. Ponadto, jego zdaniem, przed wydaniem decyzji powinien zostać zapoznany ze zgromadzonymi w sprawie dowodami. Minister Pracy i Polityki Społecznej decyzją nr [...] z dnia [...] października 2010 r., działając na podstawie art. 138 § 1, art. 145 § 1 pkt 5 i art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a. oraz art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podał, że wydana przez Wojewodę [...] zaskarżona decyzja stanowiła wykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 952/08. Ponadto wskazał, że zgodnie z przepisem art. 78 ust. 4 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa do emerytury, świadczenia przedemerytalnego, renty z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, renty szkoleniowej, renty socjalnej, zasiłku macierzyńskiego, zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, świadczenia rehabilitacyjnego lub renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę na okres, w którym był bezrobotny, pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano emeryturę, świadczenie przedemerytalne, rentę z tytułu niezdolności do pracy lub służby, o której mowa w art. 71 ust. 2 pkt 1, rentę szkoleniową, rentę socjalną, zasiłek macierzyński, zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego, zasiłek chorobowy, świadczenie rehabilitacyjne lub rentę rodzinną w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę. Organ stwierdził, iż Wojewoda [...] prawidłowo uchylił zarówno własną decyzję z dnia [...] lutego 2008 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i orzekł o utracie statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku za okres, za który została przyznana odwołującemu renta z tytułu niezdolności do pracy. Zasiłek w związku z tym był należny od 1 grudnia 2008 r. do 19 grudnia 2008 r., gdyż renta została przyznana od 1 grudnia 2007 r. do 30 listopada 2008 r., jak wynika z pisma ZUS w L. z dnia [...] marca 2008 r., znak: [...]. Minister wskazał ponadto, że wypłacony zasiłek dla bezrobotnych za okres od 20 grudnia 2007 r. od dnia 31 stycznia 2008 r., został potraktowany jako świadczenie wypłacone w kwocie zaliczkowej w rozumieniu przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Odnosząc się natomiast do argumentu strony dotyczącego wydawania rozstrzygnięć na podstawie pism ZUS, a nie decyzji, stwierdził, że w pismach tych podane informacje oparte były na decyzjach. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. F. podał, że nie zgadza się zarówno z decyzją, jak i jej uzasadnieniem oraz wniósł o jej uchylenie i uznanie go za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku za okres od 20 grudnia 2007 r. do 19 grudnia 2008 r. Wskazał, że Wojewoda [...] bezprawnie uchylił prawomocną decyzję PUP w L. z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz własną z dnia [...] lutego 2008 r., zaś Minister Pracy i Polityki Społecznej bezpodstawnie podzielił to stanowisko, pozbawiając go prawa do zasiłku wbrew przepisom art. 78 ust. 4 i art. 71 ust. 2 pkt 1 zawartym w uzasadnieniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie. Ustalony w niniejszej sprawie stan faktyczny nie budzi wątpliwości. Starosta L. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. orzekł o uznaniu A. F. z dniem 12 grudnia 2007 r. (dzień rejestracji) za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 20 grudnia 2007 r. do dnia 19 grudnia 2008 r., natomiast Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2008 r., wydaną po rozpatrzeniu odwołania, utrzymał ją w mocy. Bezsporna jest również okoliczność, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawomocnym wyrokiem z dnia 9 marca 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 952/08, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Starosty L. z dnia [...] czerwca 2008 r. znak: [...] o pozbawieniu A. F. statusu osoby bezrobotnej oraz wynikających z tego statusu uprawnień z dniem 12 grudnia 2007 r., wobec przyznania bezrobotnemu decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 grudnia 2007 r. do 30 listopada 2008 r. Sąd w uzasadnieniu wskazał na wystąpienie w sprawie przesłanki wznowieniowej wymienionej w art. 145 § 1 pkt 5 ewentualnie pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), będącej podstawą do wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji przyznających status osoby bezrobotnej od 12 grudnia 2007 r. i prawo do zasiłku od 19 grudnia 2007 r. Skutkiem powyższego wyroku było bowiem pozostawienie w obrocie prawnym ostatecznych decyzji Starosty L. z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz utrzymującej ją w mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2008 r. o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej od 12 grudnia 2007 r., a prawa do zasiłku od 20 grudnia 2007 r. do 19 grudnia 2008 r., pomimo przyznania mu decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od 1 grudnia 2007 r. do 30 listopada 2008 r. Natomiast stosownie do treści art. 78 ust. 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 ze zm.), w przypadku przyznania bezrobotnemu prawa m. in. do renty z tytułu niezdolności do pracy, pozbawienie statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku następuje za okres, za który przyznano rentę z tytułu niezdolności do pracy. Z powyższego wynika zatem, iż nie jest dopuszczalne jednoczesne posiadanie statusu osoby bezrobotnej i pobieranie zasiłku dla bezrobotnych oraz pobieranie renty z tytułu niezdolności do pracy. Możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy rozstrzygniętej decyzją ostateczną daje tryb wznowieniowy, uregulowany w Kodeksie postępowania administracyjnego. W myśl przepisu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję. Taką nową okolicznością faktyczną, istotną dla niniejszej sprawy, jest okoliczność przyznania skarżącemu, decyzją z dnia [...] lutego 2008 r., prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy od dnia 1 grudnia 2007 r. do 30 listopada 2008 r., o której Wojewoda [...], wydający decyzję w dniu [...] lutego 2008 r., nie wiedział. Zasadnie zatem powyższy organ wznowił postępowanie w sprawie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej od 12 grudnia 2007 r. i prawa do zasiłku dla bezrobotnych od 20 grudnia 2007 r. do 19 grudnia 2008 r., uchylił ostateczną decyzję i decyzję poprzedzającą oraz rozstrzygnął sprawą co do istoty, stosownie do treści art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., pozbawiając skarżącego statusu bezrobotnego od 12 grudnia 2007 r. oraz zasiłku dla bezrobotnych, z powodu przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy oraz uznając go za osobę bezrobotną od 1 grudnia 2008 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych od 1 grudnia 2008 r. do 19 grudnia 2008 r. Natomiast zgodnie z prawem Minister Pracy i Polityki Społecznej, po rozpatrzeniu odwołania, powyższą decyzję utrzymał w mocy wydając zaskarżoną decyzję. Trzeba też zauważyć, że Wojewoda [...] był związany oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 marca 2010 r., stosownie do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), natomiast Sąd orzekający w niniejszej sprawie był nim związany w myśl przepisu art. 170 powołanej ustawy. Stąd też zarzuty i wnioski skargi nie znajdują uzasadnienia w ustalonym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.