II SA/Wa 1321/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Kube po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1000/17 w sprawie ze skargi S.K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia - odrzucić skargę - Pismem z dnia 28 czerwca 2018 r, sprecyzowanym w dniu 27 lipca 2018 r., S.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1000/17. W treści skargi podał m.in. o niemożliwości piastowania jednego stanowiska jednocześnie przez dwóch oficerów. Wskazał na nieprawidłowości, dotyczące procesu mianowania oraz zwalniania ze stanowisk służbowych, w wyniku których został wydany rozkaz personalny Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 1995 r. nr [...] o zwolnieniu go ze służby wojskowej w zakresie dotyczącym stanowiska służbowego. Skarga wznowieniowa nie zawierała podstawy wznowieniowej i jej uzasadnienia i nie określała w jakim czasie skarżący dowiedział się o podstawie wznowienia. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego poprzez wskazanie: podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania oraz żądania uchylenia lub zmiany orzeczenia w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone S.K. w dniu 14 sierpnia 2018 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru znajduje się w aktach sądowych sprawy). W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 18 sierpnia 2018 r. podał, że podstawa wznowienia postępowania sądowego wynika "z niedopełnienia obowiązków przez Ministra Obrony Narodowej i przekroczenia uprawnień w rozumieniu zastosowania dualizmu stanowiskowego czego nie dopuszcza zapis ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych". Podkreślił, że "wszystkie wyroki sądów administracyjnych zostały wydane i to z premedytacją w oparciu o zapisy kryminogenne decyzji [...] z dnia [...] czerwca 1998 r. nr [...] i z dnia [...] września 1998 r. m.in. o sfałszowaną i jakoby wydaną zgodnie z prawem decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] (pkt [...]) pt. "Wyciąg z Wyciągu" z dnia [...] stycznia 1996 r." Ponadto ponownie zakwestionował rozkaz personalny Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] grudnia 1995 r. nr [...] o zwolnieniu go ze służby wojskowej w zakresie dotyczącym stanowiska służbowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania jest niedopuszczalna. Przedmiotem skargi jest sprawa oznaczona sygnaturą II SA/Wa 1000/17 zakończona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1000/17 w sprawie ze skargi S.K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Instytucję wznowienia postępowania reguluje art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., który stanowi, że w przypadkach przewidzianych w ustawie można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem i to wypadku zaistnienia tzw. ustawowych podstaw wznowienia wymienionych w art. 271, art. 272 i art. 273 P.p.s.a. Podstawy skargi o wznowienie postępowania zostały wyliczone taksatywnie. Można je podzielić na trzy grupy: 1. przyczyny nieważności (art. 271 P.p.s.a.), 2. właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273 P.p.s.a.), 3. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą (art. 272 P.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania powinna spełniać wymogi określone w art. 46 P.p.s.a., ale także zawierać elementy wymienione w art. 279 P.p.s.a., tj. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podkreślenia wymaga, że skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 P.p.s.a.). Skarga o wznowienie postępowania jest środkiem obalania prawomocnych orzeczeń w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach, o odrębnych i właściwych sobie cechach. Wniesienie tego środka powoduje uruchomienie dwufazowego postępowania, mającego na celu zbadanie jego dopuszczalności, a następnie, w razie pozytywnego zakończenia pierwszego etapu, zbadanie jego zasadności. (K. Sobieralski Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Kraków 2003, s. 48-49). Zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd skargę odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Kierując się powyższym przepisem Sąd badał, czy niniejsza skarga pod względem formalnym spełnia ustawowe wymogi wznowienia, tj. czy jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Dlatego też konieczne jest zbadanie, czy twierdzenia skargi będą stanowiły ustawową podstawę wznowienia postępowania. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych wyżej warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania (art. 280 § 1 zd. 2 P.p.s.a.). Zarówno w skardze wznowieniowej, jak i w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, S.K. nie wskazał w istocie żadnej przesłanki wznowieniowej. Trudno bowiem uznać ogólnikowe stwierdzenia skarżącego zawarte w piśmie z dnia 18 sierpnia 2018 r. za skonkretyzowane podstawy wznowieniowe. Ponadto skarżący nie podał okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a. w zw. z art. 279 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.