II SA/Wa 1322/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), Protokolant Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi W. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [ ...] w przedmiocie ustalenia prawa do nagrody rocznej – oddala skargę – Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy wcześniejszy rozkaz personalny z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia W. M. prawa do nagrody rocznej za 2008 r. Organ ustalił następujący stan faktyczny w sprawie. W. M. został zwolniony ze służby w Policji rozkazem personalnym Komendanta Głównego Policji z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] z dniem [...] lutego 2008 r. W powyższym rozstrzygnięciu organ stwierdził m.in., iż policjant nabył prawo na nagrody rocznej za 2008 r. w wysokości 45/360 jednomiesięcznego uposażenia. W wyniku rozpoznania odwołania policjanta od powyższego rozkazu, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej daty zwolnienia ze służby i ustalił nowy termin na dzień [...] marca 2008 r., w pozostałym zakresie utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Biorąc pod uwagę fakt, iż policjant pozostawał w służbie do dnia [...] marca 2008 r., Komendant Główny Policji rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] ustalił W. M. prawo do nagrody rocznej za 2008 r. w wymiarze 3/12 jednomiesięcznego uposażenia, w tym do wypłaty określił wysokość 45/360. W dniu [...] kwietnia 2008 r. W. M. skierował do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu zarzucił organowi dokonanie błędnych ustaleń co do wymiaru należnej nagrody rocznej. Stwierdził, iż jego zdaniem, zamiast przyznanej do wypłaty części ułamkowej 45/360, powinna być wysokość 90/360. Ponadto zarzucił Komendantowi Głównemu Policji działanie na niekorzyść strony. Wniósł o uchylenie powyższego rozstrzygnięcia i nakazanie organowi zwrotu poniesionych przez stronę kosztów postępowania. Powyższe odwołanie zostało postanowieniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2008 r. przekazane organowi właściwemu, jakim w sprawie był Komendant Główny Policji. Na skutek wniosku strony o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przekazania odwołania, powyższe postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r., a następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 lutego 2009 r. sygn. akt II SA/Wa 1425/08 oddalił skargę W. M. na powyższe postanowienie. Wyrok stał się prawomocny z dniem [...] kwietnia 2009 r. Kolejnymi pismami z dnia [...] i [...] kwietnia 2009 r. skierowanymi do Komendanta Głównego Policji, W. M. podtrzymał swoje wystąpienie z dnia [...] kwietnia 2008 r. oraz zawarte w nim zarzuty i żądania. Ponadto zwrócił się również o wypłatę i naliczenie odsetek za nieterminowe wypłacenie nagrody rocznej za 2008 r. oraz zwrot kosztów, jakie poniosła strona w dotychczasowym postępowaniu administracyjnym i sądowym na kwotę [...] zł. Ponadto zarzucił organowi wydanie decyzji w stosunku do emeryta policyjnego, przedłużanie postępowania i nieopatrzenie decyzji rygorem natychmiastowej wykonalności. Komendant Główny Policji decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy rozkaz personalny z dnia [...] kwietnia 2008 r. W uzasadnieniu organ wskazał, iż zgodnie z art. 110 ustawy o Policji, policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia. Wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych z innych przyczyn niż wymienione w art. 121 ust. 1. Organ stwierdził, iż z uwagi na powyższe uregulowania dla prawidłowego ustalenia wymiaru przysługującego świadczenia koniecznym było uwzględnienie daty zwolnienia ze służby w Policji. Wyjaśnił, iż w niniejszej sprawie W. M. dwa razy określono prawo do nagrody rocznej za 2008 r. Pierwszy raz w rozkazie personalnym z dnia [...] stycznia 2008 r., określającym wymiar nagrody rocznej w wysokości 45/360 jednomiesięcznego uposażenia i drugi raz w rozkazie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2008 r. Skoro rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby z dnia [...] stycznia 2008 r. został wyeliminowany z obrotu prawnego tylko w części dotyczącej daty zwolnienia, to w pozostałej części, dotyczącej nagrody rocznej, obowiązuje i podlega wykonaniu. Zatem Komendant Główny Policji określając w rozkazie z dnia [...] kwietnia 2008 r. prawo do nagrody rocznej za 2008 r. w wysokości 3/12 obowiązany był uwzględnić przyznaną już część tego świadczenia innym, istniejącym w obrocie prawnym rozstrzygnięciem. Odnosząc się natomiast do innych zarzutów, organ stwierdził, iż decyzja przyznająca prawo do nagrody rocznej była wydana w czasie kiedy zainteresowany był już emerytem policyjnym, ale odnosiła się do uprawnień, jakie nabył jeszcze jako funkcjonariusz. Ponadto w sprawie brak było przesłanek, wymienionych w art. 108 kpa, dla nadania decyzji o prawie do nagrody rocznej rygoru natychmiastowej wykonalności. Komendant wyjaśnił ponadto, iż żądanie naliczenia i wypłacenia odsetek od nieterminowej wypłaty przyznanego świadczenia nie jest sprawa administracyjną i nie należy do właściwości organów administracji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. M. wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji w całości, merytoryczne rozpoznanie sprawy w zakresie przyznania nagrody rocznej za 2008 r. W pozostałym zakresie skarżący powtórzył zarzuty wskazane w swoich wcześniejszych wystąpieniach, dotyczące m.in. wydania decyzji w stosunku do emeryta policyjnego, niewłaściwości organu, braku nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności. Ponadto skarżący wskazał, iż organ swoim działaniem rażąco naruszył przepisy ustawy o Policji oraz przepisy rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów. Stwierdził, iż jego zdaniem, słuszne jest roszczenie o wypłatę nagrody rocznej za 2008 r. ponieważ do tej pory jej nie otrzymał. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpoznawana pod tym względem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, ze podstawą prawną zaskarżonej decyzji jest przepis art. 110 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm.). Wedle tego przepisu policjantowi za służbę pełnioną w danym roku kalendarzowym przysługuje nagroda roczna do wysokości jednomiesięcznego uposażenia (ust. 1), a wysokość nagrody rocznej ustala się w relacji do okresu służby pełnionej w roku kalendarzowym, za który przysługuje nagroda, z wyłączeniem okresów niewykonywania zadań służbowych (ust. 2). Tak więc, wedle brzmienia tego przepisu policjant zwolniony ze służby ma prawo do nagrody rocznej za rok, w którym pełnił służbę. Nagroda przyznawana jest proporcjonalnie do okresu, w którym funkcjonariusz policji pełnił w danym roku służbę. W rozpatrywanej sprawie wobec skarżącego został wydany przez Komendanta Głównego Policji rozkaz nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. o zwolnieniu ze służby z Policji. W rozkazie tym, organ wyznaczył termin zwolnienia ze służby na dzień [...] lutego 2008 r. i jednocześnie ustalił prawo do nagrody rocznej za 2008 r. w wysokości 45/360, a więc proporcjonalnie do pierwotnie wyznaczonej daty zwolnienia funkcjonariusza Policji. Następnie w związku z odwołaniem W. M. od ww. rozkazu personalnego Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uchylił rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. w część dotyczącej daty zwolnienia policjanta ze służby. Nową datę organ drugiej instancji wyznaczył na dzień [...] marca 2008 r. W pozostałej części utrzymał zaskarżony rozkaz w mocy. Zatem utrzymał w mocy zarówno rozstrzygnięcie, co do zwolnienia W. M. ze służby jak i co do wysokości nagrody rocznej. Skarżący pozostawał w służbie do dnia [...] marca 2008 r., a więc w dłuższym okresie czasu niż wskazano to, w rozkazie personalnym Komendanta Głównego Policji nr [...] z dnia [...] stycznia 2008 r. Jednak rozstrzygnięcie, co do wysokości nagrody rocznej, dotyczyło tylko nagrody w wysokości proporcjonalnej do pierwotnej daty zwolnienia skarżącego ze służby tj. do dnia [...] lutego 2009 r. W takiej sytuacji Komendant Główny Policji kierując się dyspozycją art. 110 ust. 2 ustawy o Policji, miał obowiązek wydać rozkaz personalny, w którym uzupełnił rozstrzygnięcie dotyczące nagrody rocznej za okres od [...] lutego 2008 r. do [...] marca 2008 r. Uczynił to rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008 r. ustalając wysokość nagrody rocznej za rok 2008 r. w wysokości 3/12 jednomiesięcznego uposażenia, przyznając ją w wysokości 45/360. Oznacza to, iż łączna wysokość nagrody rocznej przyznanej rozkazem personalnym Komendanta Głównego policji z dnia [...] stycznia 2008 r. i rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2008 r. wynosi 90/360, odpowiada więc trzem miesiącom roku 2008, w których skarżący pełnił służbę. Przyjąć zatem należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.