II SA/Wa 1322/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P.O. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy - Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W treści formularza wniosku P.O. oświadczył, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wskazał również, że nie jest nigdzie zatrudniony, a w utrzymaniu i kosztach z tym związanych pomagają mu rodzice. Rubryki od 6.-11. formularza wniosku skarżący wypełnił przez zakreślenie. Skarżący do wniosku nie dołączył jakichkolwiek dokumentów potwierdzających okoliczności wymienione w rubryce 5. formularza – jego uzasadnieniu. Wobec powyższego w piśmie z dnia 7 sierpnia 2014 r. skarżący został wezwany do przedstawienia dokumentów źródłowych poświadczających stan majątkowy oraz możliwości płatnicze, tj.: dokumentów potwierdzających wysokość miesięcznych wydatków w gospodarstwie domowym /np. rachunki za energię elektryczną, gaz, telefon, opłaty eksploatacyjne za zajmowany dom lub lokal mieszkalny, za okres ostatnich trzech miesięcy (poinformowano, że z uwagi na informację zamieszczoną w rubryce 5., złożone w tym zakresie dokumenty powinny zawierać również informacje dotyczące wydatków ponoszonych przez rodziców skarżącego); zaświadczeń o źródłach i wysokości osiąganego przez rodziców, na których utrzymaniu pozostaje (zgodnie z informacją zamieszczoną w rubryce 5. formularza wniosku); oświadczenia zawierającego informacje o majątku rodziców, zgodnie z rubryką 7. formularza wniosku; zaświadczenia o przyznanym statusie osoby bezrobotnej (względnie kopii decyzji przyznającej taki status). Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 sierpnia 2014 r. Wezwania tego skarżący nie wykonał. W tej sytuacji, oceniając złożone oświadczenia skarżącego należy mieć na względzie regulację art. 252 § 1 ppsa, w myśl którego osoba fizyczna, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy, jest zobowiązana do złożenia oświadczenia dotyczącego jej stanu majątkowego oraz podania dokładnych danych o stanie rodzinnym. Trzeba nadto podkreślić, że zgodnie z art. 255 ppsa, jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest zobowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Tym samym, zgodnie z wolą ustawodawcy, wydanie prawidłowego orzeczenia w zakresie prawa pomocy możliwe jest tylko wówczas, gdy brak jest jakichkolwiek wątpliwości co do sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych strony. W niniejszej sprawie ten warunek dopuszczalności przyznania prawa pomocy nie został jednak spełniony. Analiza oświadczenia skarżącego złożonego na urzędowym formularzu PPF prowadzi do wniosku, iż wbrew obowiązkowi zachowania należytej staranności, nie przedstawił on swojej sytuacji materialnej i rodzinnej w sposób wyczerpujący. P.O. nie nadsyłając żądanych dokumentów, a także nie wyjaśniając wszystkich wątpliwości, uniemożliwił Sądowi ustalenie, jakie są jego realne możliwości finansowe. W szczególności dotyczyło to danych odnośnie majątku oraz dokładnej wysokości dochodów rodziców, na utrzymaniu których pozostaje, a także wysokości kosztów utrzymania koniecznego rodziny skarżącego. W konsekwencji, odstępując od wykonania opisanego na wstępie wezwania skarżący uniemożliwił ustalenie, czy rzeczywiście, nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych związanych z niniejszą sprawą. Z uwagi na powyższe, nie można ocenić, czy w sprawie zaistniały przesłanki przyznania stronie prawa pomocy określone art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, co uzasadnia odmowę przyznania tego prawa.