II SA/Wa 1326/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bronisław Szydło, Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spraw.), Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Protokolant Anna Siwonia, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego oddala skargę II SA/Wa 1326/07 Uzasadnienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania dodatku mieszkaniowego S. S. Organ wskazał, że w dniu [...] S. S. wniósł o przyznanie dodatku mieszkaniowego oświadczając, iż w skład jego gospodarstwa domowego wchodziło [...] osób. Prezydent W. wyżej wskazaną decyzją z [...] odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia z uwagi na to, że suma miesięcznych wydatków przypadających na normatywną powierzchnię mieszkania nie przekroczyła 12% miesięcznych dochodów [...] osobowego gospodarstwa domowego wnioskodawcy. W odwołaniu S. S. zarzucił Prezydentowi W. błędne ustalenie liczby osób wchodzących w skład jego gospodarstwa domowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sygn. akt [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 maja 2004 r. sygn. I SA 2495/03 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], z uwagi na nieustalenie przez organ ilości osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego S. S.. Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2004 r. nr [...] uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] nr [...] i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 września 2005 r. sygn. I SA/Wa 1544/04 uchylił wyżej wskazaną decyzję z dnia z dnia [...] z uwagi na nieuzasadnione przekazanie sprawy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze Prezydentowi W. do ponownego rozpoznania. Realizując wytyczne zawarte w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podjęło czynności mające na celu ustalenie ilości osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego wnioskodawcy, ale wobec odmowy udzielenia wyjaśnień przez S. S., za wiarygodne uznało ustalenia dokonane przez organ I instancji. W konsekwencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Warszawy z dnia [...]. Powyższa decyzja została ponownie zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia [...] sygn. [...] orzekł o jej uchyleniu. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że skoro przyznanie dodatku mieszkaniowego uzależnione jest od liczby osób przebywających w gospodarstwie domowym, to ustalenie tej liczby jest warunkiem koniecznym i nie może budzić wątpliwości. Realizując wytyczne Sądu organ w dniu [...] przeprowadził rozprawę administracyjną, w trakcie której S. S. zobowiązał się do przedstawienia dowodów na okoliczność, że jego córka E. S. nie mieszkała z nim w czasie gdy wnioskował o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Z uwagi na to, że takich dowodów skarżący nie przedstawił Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr [...] przyjmując, iż córka skarżącego należała do kręgu osób przebywających w jego gospodarstwie domowym. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi S. S. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W jej uzasadnieniu skarżący wskazał, że wraz z córką E. S. złożyli przed organami administracji oświadczenia woli co do jej zamieszkiwania w mieszkaniu skarżącego w czasie jego ubiegania się o dodatek mieszkaniowy. Wyjaśnił, że nie miał możliwości dostarczenia do organu dowodów, do złożenia których zobowiązał się w trakcie rozprawy administracyjnej. Dodatkowo podniósł, że jego zdaniem wszelkie wątpliwości w tej sprawie powinny być rozpoznawane na jego korzyść. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Istota sporu sprowadzała się do prawidłowego ustalenia stanu faktycznego to jest do poprawnego ustalenia liczby osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego skarżącego. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 ze zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie 3 miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego nie przekracza 175% kwoty najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125% tej kwoty w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 8. Z kolei art. 4. cyt. ustawy stanowi, że przez gospodarstwo domowe rozumie się gospodarstwo prowadzone przez osobę ubiegającą się o dodatek mieszkaniowy, samodzielnie zajmującą lokal albo gospodarstwo prowadzone przez tę osobę wspólnie z małżonkiem i innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi, które swoje prawa do zamieszkiwania w lokalu wywodzą z prawa tej osoby. W ocenie Sądu organy administracji prawidło ustaliły liczbę osób wchodzących w skład gospodarstwa domowego skarżącego, w pełni realizując wytyczne zawarte w uzasadnieniach wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zapadłych w tej sprawie. Podkreślenia wymaga fakt, że sam skarżący podał we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, że w skład jego gospodarstwa domowego wchodzi [...] osób. Jednocześnie podkreślić należy, iż skarżący nie odpowiadał na kierowane do niego przez organ wezwania dotyczące udzielenia szczegółowych informacji o osobach pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie. Nie przedstawił również innych dowodów na okoliczności, że w dacie składania wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego jego córka E. S. mieszkała poza miejscem zameldowania (czyli nie ze skarżącym). Do przedłożenia tych dowodów skarżący zobowiązał się, składając w tym zakresie stosowne oświadczenie, na rozprawie administracyjnej. Zdaniem Sądu wobec braku dowodów na okoliczność, iż córka skarżącego prowadziła swoje osobne gospodarstwo domowe, a tym samym nie prowadziła wspólnego gospodarstwa domowego ze skarżącym, nie wchodziła w skład jego gospodarstwa domowego, organy administracji prawidłowo przyjęły za podstawę ustalenia liczby osób pozostających w gospodarstwie domowym S. S. dane zawarte w jego oświadczeniu oraz informacje przedstawione w tym przedmiocie przez administratora budynku. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.