II SA/Wa 133/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-04-09

Skład orzekający: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk, Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga obywatelska, wniesiona do organu niewłaściwego, podlega kognicji sądów administracyjnych?
Ratio decidendi
Skarga obywatelska wniesiona do organu niewłaściwego, która została przekazana przez organ właściwy na podstawie art. 231 k.p.a., stanowi czynność techniczną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, skarga na postanowienie o przekazaniu skargi obywatelskiej według właściwości podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
A. D. wniósł pismo zatytułowane "skarga" do Wojewódzkiego Urzędu Pracy, powołując się na art. 227 k.p.a. Marszałek Województwa przekazał pismo do Starosty D. na podstawie art. 231 k.p.a. Po dalszych przekazaniach i uchyleniu jednego z postanowień przez Ministra Pracy i Polityki Społecznej, A. D. złożył skargę do WSA w Warszawie na postanowienie Ministra z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie przekazania skargi obywatelskiej według właściwości.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk Sędziowie WSA Joanna Kube Andrzej Góraj (spr.) Protokolant Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi A. D. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości skargi obywatelskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2009 r., zatytułowanym "skarga", A. D., działając w oparciu o art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), wniósł do [...] Wojewódzkiego Urzędu Pracy [...] "zażalenie przeciwko PUP w D. z powodu nieprzestrzegania i stosowania prawa materialnego i formalnego (...)". Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...] Marszałek Województwa [...], działając na podstawie art. 231 kpa, przekazał ww. pismo, zgodnie z właściwością, do Starosty D. Postanowienie to zostało przez A. D., za pośrednictwem Marszałka Województwa [...], zaskarżone do Prezesa Rady Ministrów. Pismem z dnia [...] października 2009 r. nr [...] Marszałek Województwa [...] przekazał ww. skargę strony na postanowienie nr [...] do Ministra Pracy i Polityki Społecznej, który postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 17 pkt 1 kpa oraz art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), przekazał ją z kolei, zgodnie z właściwością, do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Na skutek wniosku A. D. o ponowne rozpatrzenie sprawy, Minister Pracy i Polityki Społecznej, działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kpa, postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] uchylił swoje wcześniejsze rozstrzygnięcie z dnia [...] października 2009 r. i przekazał skargę strony na postanowienie z dnia [...] września 2009 r. nr [...] do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Powyższe postanowienie z dnia [...] grudnia 2009 r. stało się przedmiotem skargi A. D. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wyraził on swoje niezadowolenie z zajętego przez organ stanowiska. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do ustalenia tego, jakiego typu postępowanie zostało zainicjowane pismem skarżącego z dnia [...] września 2009 r. W tym celu należało dokonać analizy jego treści i zawartego w nim żądania. Wobec ogólnikowości zarzutów, kwestią rozstrzygającą dla poczynienia ustaleń w powyższym zakresie była podstawa prawna skargi wskazana przez jej autora. Podstawą tą był zaś przepis art. 227 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zawarcie przez skarżącego takiej podstawy prawnej prowadzi zaś do konkluzji, iż skarga ta nosi cechy skargi obywatelskiej. W odniesieniu do niej, a w szczególności w odniesieniu do kwestii wniesienia skargi do organu niewłaściwego, Kodeks postępowania administracyjnego zawiera odrębne unormowania, opisane w art. 231. Cechą charakterystyczną regulacji zawartych w wyżej powołanym przepisie jest to, że zgodnie z zasadą odformalizowania, organ, który otrzymał skargę, winien ją przekazać niezwłocznie organowi właściwemu, informując o tym skarżącego lub winien wskazać mu właściwy organ. W odniesieniu do omawianej sytuacji nie ma natomiast zastosowania art. 65 § 1 kpa. Stąd więc, przekazanie skargi organowi w trybie art. 231 kpa jest zwykłą czynnością techniczną. To natomiast sprawia, że spory w zakresie tej czynności technicznej nie podlegają kognicji sądów administracyjnych (patrz komentarz do kpa - Małgorzata Jaśkowska, Andrzej Wróbel – Lex 2009). W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stosując dyspozycję art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło