II SA/Wa 1332/04
PostanowienieWSA w Warszawie2005-03-08
Skład orzekający: Eugeniusz Wasilewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej działań Centralnego Zarządu Służby Więziennej w przedmiocie warunków bytowych i postępowania funkcjonariuszy w zakładzie karnym?Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej działań Centralnego Zarządu Służby Więziennej w przedmiocie warunków bytowych i postępowania funkcjonariuszy w zakładzie karnym. Zgodnie z Kodeksem karnym wykonawczym, tego typu skargi powinny być kierowane do sądu penitencjarnego.Stan faktyczny
G. L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na działania Centralnego Zarządu Służby Więziennej dotyczące warunków bytowych w Zakładzie Karnym w W. oraz postępowania funkcjonariuszy. Sąd uznał, że skarga nie podlega jego kognicji.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. L. na działania Centralnego Zarządu Służby Więziennej dotyczące odbywania przez G. L. kary pozbawienia wolności postanawia - odrzucić skargę -
UZASDNIENIE
Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która zgonie z art. 3 § 1i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) obejmuje m.in. orzekanie skarg na:
1. decyzje administracyjne,
2. postanowienia wydawane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,
3. postanowienia wydawane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,
4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa
oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.
W przedmiotowej sprawie G. L. przedmiotem skargi uczynił nie satysfakcjonujące go odpowiedzi Centralnego Zarządu Służby Więziennej na wystąpienia dotyczące warunków bytowych panujących w Zakładzie Karnym w W. i postępowania funkcjonariuszy tego zakładu.
Skargi kierowane przez G. L. były rozpatrywane w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 13 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobów załatwiania wniosków, skarg i próśb osadzonych w zakładach karnych i aresztach śledczych (Dz. U. Nr 151, poz. 1467). Ponadto, wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. Nr 90, poz. 557 z późn. zm.) skazany odbywający karę pozbawienia wolności może zaskarżyć decyzję prezesa sądu lub upoważnionego sędziego, sędziego penitencjarnego, dyrektora zakładu karnego, aresztu śledczego, a także dyrektora okręgowego i Dyrektora Generalnego Służby Więziennej albo osoby kierującej innym zakładem przewidzianym w przepisach prawa karnego wykonawczego oraz komisji penitencjarnej, sądowego kuratora zawodowego oraz innego organu uprawnionego przez ustawę do wykonywania orzeczeń – do sądu penitencjarnego.
Stąd też należy uznać, że skargi na akty wydane przez Centralny Zarząd Służby Więziennej oraz czynności podejmowane przez wymienione wyżej organy pozostają poza kognicją Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58§ 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło