II SA/Wa 1332/07

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. N. z dnia 6 lutego 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Ł. N. na orzeczenie Komisji do Spraw Służby Zastępczej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy skierowania do służby zastępczej postanawia: ustanowić dla Ł. N. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. Ł. N. wnioskiem z dnia 6 lutego 2008 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Z treści wniosku wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z ojcem, a dochód miesięczny w tym gospodarstwie wynosi (wg oświadczenia) 1200 zł brutto i obejmuje wynagrodzenie jego ojca. Jednocześnie ze złożonych przez skarżącego, w wyniku wezwania Sądu, dokumentów źródłowych wynika, że jest on osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku (kopia decyzji Starosty O. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] wraz z kopia wykazu wizyt w celu potwierdzenia gotowości do pracy). W myśl zaś art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Rozpoznając wniosek w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu należy podkreślić, że podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa. Poczynione zaś w tym przedmiocie ustalenia, tzn. wykazane bezrobocie skarżącego i wysokość osiąganego w gospodarstwie domowym dochodu (w rozbiciu – 600 zł brutto na osobę) dowodzą, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione określone w art. 246 § 1 ppsa przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak sentencji.