II SA/Wa 1333/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 5 września 2012 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia: przyznać L. B. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. L. B., po oddaleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 30 sierpnia 2012 r., wniesionej przez nią skargi, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. We wniosku wskazała, że jest osobą schorowaną, mieszka wraz z niepełnosprawną dorosłą córką, a na dochód miesięczny składa się jej emerytura w kwocie 1.140 zł oraz renta córki w wysokości 1.780 zł, co łącznie stanowi 2.920 zł. Oświadczyła też, że poza mieszkaniem komunalnym o powierzchni 42 m2 nie posiada żadnych nieruchomości, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Jednocześnie wskazała, że opłaca czynsz za mieszkanie w wysokości 550 zł, oraz ponosi opłaty za prąd – 200 zł, za gaz – 150 zł, Internet i telewizję – 150 zł, ubezpieczenie mieszkania 130 zł. Ponadto podała, że 150 zł wydaje na leki oraz 360 zł na środki higieny osobistej związane z niepełnosprawnością (pieluchomajtki itp.) oraz ponosi koszty związane z konserwacją wózka inwalidzkiego, obuwiem ortopedycznym. Wskazała również na koszty związane z codziennym utrzymaniem. Podniosła, że na rehabilitację i pomoc opiekunki w koniecznym zakresie nie wystarcza pieniędzy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżąca, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012, poz. 270), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z akt administracyjnych wynika, że w chwili obecnej sytuacja materialna skarżącej nie pozwala na ustanowienie pełnomocnika z wyboru. Jest osobą schorowaną, mieszka wraz z córką, która jest od dziecka jest osobą niepełnosprawną. Chociaż wspólny dochód gospodarstwa domowego wynosi 2.920 zł, to większość uzyskiwanych środków jest przeznaczana na leczenie oraz środki konieczne przy funkcjonowaniu osoby niepełnosprawnej, poruszającej się na wózku. Ponadto do stałych niezbędnych kosztów utrzymania gospodarstwa domowego skarżącej należy zaliczyć opłaty związane z utrzymaniem mieszkania – łącznie około 900. W związku z powyższym, biorąc pod uwagę rosnące koszty utrzymania, trzeba uznać, iż w niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki, a tym samym, że spełnia przesłanki do przyznania pełnomocnika z urzędu. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 262, art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.