II SA/Wa 1335/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA - Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 27 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w W. z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu wypłaty należnego wynagrodzenia postanawia 1. umorzyć postępowanie w sprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić uiszczony wpis od skargi w kwocie 250 (słownie: dwieście pięćdziesiąt ) złotych. Dyrektor Niepublicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] lipca 2010 r. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w W. z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...] Organ, w odpowiedzi na skargę z dnia [...] sierpnia 2010 r. uwzględnił argumenty skarżącego zawarte w skardze i wniósł o umorzenie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Następnie pismem z dnia [...] sierpnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w związku z wnioskiem o umorzenie postępowania ze strony organu, skarżący wniósł o umorzenie postępowania i o zwrot uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 250 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, a w związku z tym jest ono skuteczne i wiąże Sąd. Jednocześnie stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 lit. a powołanej wyżej ustawy, należało zwrócić stronie uiszczony wpis od wniesionej skargi. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60, oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit.a ustawy – Prawo o postępowaniu, orzekł jak w sentencji.