II SA/Wa 1337/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. W. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. na uchwałę Zarządu [...] W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania wniosku o najem lokalu mieszkalnego postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. W. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w drugiej instancji. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 13 listopada 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Dnia 4 grudnia 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu – adw. A. W. Wyrokiem z dnia 20 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził wydanie zaskarżonej uchwały z naruszeniem prawa oraz przyznał ze środków budżetowych Sądu na rzecz adwokata A. W. kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Skargę kasacyjną od przedmiotowego wyroku Sądu wniósł pełnomocnik organu. W dniu 6 listopada 2014 r. odbyła się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym rozprawa, na której stawiła się adwokat A. W., działająca w imieniu skarżącego z urzędu. Wyznaczony w sprawie pełnomocnik w dniu 17 grudnia 2014 r. złożył wniosek o przyznanie mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazując, że koszty te nie zostały pokryte przez skarżącego ani w całości ani w części. Stwierdzono, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461). Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - wynosi 240 zł. Stosownie zaś do § 19 cyt. rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % wskazanej wyżej kwoty oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stawka minimalna wynosi 50% stawki minimalnej, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji, nie sporządził i nie wniósł kasacji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. W niniejszej sprawie, w ramach pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem drugiej instancji, pełnomocnik skarżącego brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, która odbyła się w dniu 6 listopada 2014 r. Mając na uwadze, że ustanowienie wyznaczonego pełnomocnika nastąpiło przed wydaniem wyroku w pierwszej instancji, za tę czynność procesową pełnomocnik powinien zatem otrzymać wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej, tj. 120 zł (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych stanowiącą 23% podatku od towarów i usług. Z przedstawionych względów, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.