II SA/Wa 1339/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. L. o wstrzymanie wykonania decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w sprawie ze skargi S. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 30 lipca 2010 r. S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Głównego Policji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na posiadanie broni palnej myśliwskiej. Skarżący w powyższym piśmie zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Jak wynika z przywołanego przepisu, ochrona tymczasowa możliwa jest tylko wtedy, gdy wykonanie aktu grozi wyrządzeniem skarżącemu znacznej szkody lub spowodowaniem skutków, których - w razie uwzględnienia skargi - nie będzie można cofnąć. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu wykonania decyzji. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy. Sąd natomiast jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Skarżący swój wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadnił tym, że Komendant Wojewódzki Policji w [...] wezwał go do podjęcia działań zmierzających do zbycia broni palnej, z uwagi na to, że zachodzą przesłanki z art. 4 ust 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o likwidacji niepojętych depozytów (Dz. U. Nr 208, poz. 1537 z późn. zm.). Natomiast zdaniem skarżącego jego broń ma szczególne walory użyteczne i w przypadku jej sprzedaży nie będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego. W ocenie Sądu, skarżący w żaden sposób nie uprawdopodobnił, aby wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowało wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Każda decyzja pociąga za sobą określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Natomiast powołane przez stronę skarżącą w niniejszej sprawie okoliczności nie dają podstaw do ustalenia, że spowoduje trudne do odwrócenia skutki, bowiem sprzedaż, a następnie ewentualnie kupno broni myśliwskiej o podobnych, czy wręcz takich samych, parametrach i użyteczności należy do zwyczajnych następstw decyzji o cofnięciu pozwolenia na posiadanie określonego rodzaju broni. Należy również wskazać, że - jak wynika z akt postępowania administracyjnego (k-148), termin do zbycia posiadanej przez skarżącego w depozycie broni, upływa dopiero w kwietniu 2013 r. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.