II SA/Wa 1339/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Andrzej Góraj Sędzia WSA – Janusz Walawski (sprawozdawca) Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski Protokolant – specjalista Marek Kozłowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2013 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego – oddala skargę – Komendant Główny Policji, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), art. 95 ust. 3 pkt 3, art. 97 ust. 5 i art. 6a ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 z późn. zm.) w związku z § 14 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. Nr 105, poz. 884 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. M. od decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2013 r. Komendanta [...] Policji nakazującej K. M., M. M. i małoletniemu J. M. opróżnienie i przekazanie w stanie wolnym lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. P. w W. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał, że powyżej określony lokal mieszkalny został w dniu [...] grudnia 1964 r. przydzielony T. J. do wspólnego zamieszkiwania z żoną i synem A. Obecnie zamieszkują w nim K. M. wnuczka T. J. wraz z mężem M. M. oraz synem J. M. Organ pierwszej instancji prawidłowo wskazał, że regulacja prawna dotycząca problematyki mieszkań dla funkcjonariuszy Policji, emerytów policyjnych została odrębnie uregulowana w przepisach resortowych i w tym zakresie nie mają zastosowania powszechne rozwiązania dotyczące najmu lokali mieszkalnych, czy też ochrony praw lokatorów. Przedmiotowy lokal mieszkalny pozostaje w dyspozycji organów Policji, a jego właścicielem jest gmina. Pojęciem dyspozycji posługuje się art. 90 ustawy, stanowiąc, że na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów. W przypadku lokali będących w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów przepisami odrębnymi dotyczącymi lokali mieszkalnych jest rozdział 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji. Przepisy te mają bezpośrednie zastosowanie do funkcjonariuszy Policji, a poprzez art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004 r. Nr 8, poz. 67) mają one również zastosowanie do emerytów i rencistów policyjnych oraz członków ich rodzin. Powyższe przepisy w sposób szczególny, odrębny uregulowały krąg osób, które są uprawnione do uzyskania tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego pozostającego w dyspozycji organów Policji. W rozpoznawanej sprawie jest rzeczą bezsporną, że wymienione w decyzji osoby nie są funkcjonariuszami Policji, nie są również osobami uprawnionymi do renty rodzinnej po zmarłym T. J. Tym samym nie posiadają one tytułu prawnego do zajmowanego lokalu mieszkalnego, a nadto w świetle obowiązujących przepisów nie mogą takiego tytułu uzyskać, są zatem w rozumieniu przepisów resortowych osobami zajmującymi lokal mieszkalny bez tytułu prawnego. Decyzja Komendanta Głównego Policji stała się przedmiotem skargi wniesionej przez K. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem następujących przepisów: 1) art. 90 ustawy o Policji, poprzez błędne przyjęcie, że przedmiotowy lokal mieszkalny pozostaje w dyspozycji Komendanta [...] Policji; 2) art. 90 ust. 3 pkt 3 powołanej ustawy, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, w sytuacji gdy sporny lokal nigdy nie był kwaterą stałą policjanta; 3) art. 7, 77 i art. 80 Kpa, poprzez brak wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego zebranego w sprawie, w szczególności przez nieuwzględnienie: ← dowodu w postaci książeczki ubezpieczeniowej T. J., z której wynika, iż w dacie przydziału lokalu mieszkalnego nie był on funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej; ← dowodu w postaci umowy najmu przedmiotowego lokalu mieszkalnego zawartej przez T. J. z Zarządem Budynków Komunalnych W. Podnosząc powyższe zarzuty, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji. W tym miejscu podać należy, że skarżąca w skardze złożyła wniosek o przeprowadzenie dowodu z powyżej określonej umowy najmu. Wniosek został rozpoznany na rozprawie i oddalony. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ odniósł się również do zarzutów podniesionych w skardze i ocenił je jako niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 90 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn.: z 2007 r. Dz. U. Nr 43, poz. 277 z późn. zm.), na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów. Z kolei w myśl art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy, decyzje o opróżnieniu lokalu wydaje się w przypadku zajmowania lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 90, przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby - bez tytułu prawnego. Natomiast zgodnie z § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. z 2013 r., poz. 1170), w stosunku do osób, o których mowa w wyżej wymienionym art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy, decyzje w sprawach opróżnienia lokali mieszkalnych wydaje kierownik jednostki organizacyjnej Policji, w którego dyspozycji pozostają te lokale. Nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy lokal mieszkalny pozostaje w dyspozycji Komendanta [...] Policji, co wynika wprost z § 40 uchwały nr [...] Rady Miasta W. z dnia [...] czerwca 2011 r. Do przedmiotowego lokalu mieszkalnego posiadał prawo T. J., a pozostałe osoby z nim zamieszkujące jedynie korzystały z tego prawa. Obecnie w lokalu mieszkalnym zamieszkuje skarżąca z mężem i małoletnim synem, które nie należą do kręgu osób uprawnionych do zajmowania przedmiotowego lokalu mieszkalnego, o czym przesądzają przepisy rozdziału 8 ustawy o Policji. Tytuł prawny do lokalu mieszkalnego może otrzymać wyłącznie funkcjonariusz Policji, a osoby wymienione w art. 89 ustawy nie posiadają samodzielnego tytułu do przydzielonego lokalu mieszkalnego. Należy zgodzić się z organem, że pewne możliwości w uzyskaniu tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego dla członków rodziny stwarza art. 29 ustawy z 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...), ale tylko wtedy, gdy osoby te byłyby uprawnione do renty rodzinnej po funkcjonariuszu, który spełnił warunki określone w ustawie. Skarżąca, jak również zamieszkujące z nią osoby, nie spełniają warunków określonych w powyżej powoływanych ustawach i rozporządzeniu. Konsekwencją zajmowania lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji organów Policji przez osobę, która nie posiada do niego tytułu prawnego jest wydanie decyzji o opróżnieniu lokalu na podstawie przepisu art. 95 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji, zgodnie z którym decyzję o opróżnieniu lokalu mieszkalnego wydaje się także w przypadku zajmowania lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 90 ust. 1 przez policjanta lub członków jego rodziny albo inne osoby - bez tytułu prawnego. Reasumując, skoro przedmiotowy lokal, pozostający w dacie wydania zaskarżonej decyzji w dyspozycji Komendanta [...] Policji był zajmowany bez tytułu prawnego, to organ ten był zobligowany do wydania decyzji o jego opróżnieniu na podstawie art. 95 ust. 3 pkt 3 i 4 ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tej decyzji. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd uznał je za niezasadne. Organ, wydając zaskarżoną decyzję, nie naruszył wskazanego przepisu prawa materialnego, jak również nie naruszył przepisów postępowania. Fakt, że w dacie przydziału przedmiotowego lokalu mieszkalnego T. J. nie był funkcjonariuszem Milicji Obywatelskiej nie ma w sprawie znaczenia prawnego. Znaczenie prawne w niniejszej sprawie ma bowiem to, kto w owym czasie dysponował tym lokalem i kto nim dysponuje na dzień wydania zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w związku z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.