II SA/Wa 134/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras Sędziowie WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska Anna Mierzejewska (spr.) Protokolant referent stażysta Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę Pismem z dnia [...] lipca 2011 r. B. G. złożyła do Dyrektora Izby Celnej w [...] wniosek o zwolnienie ze służby w związku z pogorszeniem stanu zdrowia oraz koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem. Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w [...], na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 104 ust. 1 pkt 10, art. 107 ust. 1 pkt 2, art. 188 ust. 2, 4, 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.), uwzględniając wniosek B. G., postanowił zwolnić ww. ze służby stałej w Izbie Celnej w [...] po upływie 3 miesięcy od dnia doręczenia niniejszej decyzji. Jednocześnie na postawie art. 107 § 4 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego odstąpił od uzasadnienia decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2011 r. B. G. odwołała się od decyzji, kwestionując prawidłowość oznaczenia strony. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że do chwili obecnej nie otrzymała od Naczelnika Urzędu Celnego w [...] pisemnego przeniesienia do pełnienia służby w Oddziale Celnym w [...]. Zatem, w ocenie odwołującej, oznaczenie strony skarżonej decyzji jest sprzeczne ze stanem faktycznym. Szef Służby Celnej decyzją z dnia [...] listopada 2011 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 188 ust. 5 ustawy o Służbie Celnej, po rozpatrzeniu odwołania B. G., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zgodnie z art. 28 k.p.a. stroną jest każdy, czyjego interesu lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. W niniejszym postępowaniu stroną jest B. G., której wniosek z dnia [...] lipca 2011 r. zainicjował postępowanie w sprawie zwolnienia ze służby. Dyrektor Izby Celnej w [...], wydając decyzję z dnia [...] lipca 2011 r., wbrew twierdzeniu odwołującej prawidłowo oznaczył stronę postępowania. Skarżone rozstrzygnięcie zostało bowiem skierowane do B. G., na adres [...] P. [...]. Fakt otrzymania decyzji ww. potwierdziła własnoręcznym podpisem w dniu [...] sierpnia 2011 r. Z dokumentów, znajdujących się w aktach osobowych, wynika, że przed zwolnieniem pełniła służbę w Oddziale Celnym w [...] Urząd Celny w [...], od [...] lipca 2004 r. w Urzędzie Celnym w [...], a po likwidacji ww. urzędu w Oddziale Celnym w [...]. W zaistniałej sytuacji zarzut, dotyczący nieprawidłowego oznaczenia strony w decyzji organu I instancji, pozbawiony jest jakichkolwiek podstaw prawnych. Zgodnie z art. 107 § 1 k.p.a., decyzja powinna zawierać oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie strony lub stron, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie, podpis z imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do wydania decyzji. Oznaczenie strony będącej osobą fizyczną polega na podaniu jej imienia, nazwiska, miejsca zamieszkania, ewentualnie innych danych. Oznaczenie strony w decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. odpowiada wskazanym wyżej wymogom, brak jest zatem podstaw do uwzględnienia odwołania. Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie o jej uchylenie. Decyzji zarzuciła naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez nieuchylenie decyzji wydanej z rażącym naruszeniem prawa i nie wzięcie pod uwagę interesu obywatela, naruszenie art. 10 § 1 k.p.a., naruszenie art. 78 § 1 k.p.a., bowiem miejscem pełnienia służby był Referat [...] Urzędu Celnego w [...], nigdy nie otrzymała przeniesienia służbowego. Powołała się na uzasadnienie postanowienia z dnia 25 sierpnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1299/11, z którego wynika, że "konsekwencją przyjęcia propozycji jest decyzyjne określenie nowych warunków pełnienia służby. Natomiast odmowa przyjęcia propozycji uruchamia odrębne postępowanie w przedmiocie rozwiązania z funkcjonariuszem stosunku służbowego." Podkreśliła, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, iż brak informacji o przeniesieniu do pełnienia służby w Oddziale Celnym w [...] oraz brak zakończenia procesu wartościowania nie mogą być analizowane w niniejszym postępowaniu, bowiem nie można mówić o prawidłowym przypisaniu funkcjonariusza do Oddziału Celnego w [...]. Zarzuciła ponadto naruszenie art. 73 § 1, 1a i 2 k.p.a. oraz art. 107 § 1 k.p.a. Wskazała, że decyzja o zwolnieniu zawiera błędne oznaczenie miejsca pełnienia służby. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu organ podkreślił między innymi, że wbrew twierdzeniom skarżącej strona decyzji została ustalona prawidłowo. Z dokumentów, znajdujących się w aktach osobowych skarżącej przed zwolnieniem ze służby, wynika, że była ona funkcjonariuszem Izby Celnej w [...], pełniącym służbę w Urzędzie Celnym w [...] – Oddział Celny w [...] na stanowisku [...]. Powyższe potwierdza przyjęta w dniu [...] stycznia 2011 r. przez B. G. propozycja z dnia z dnia [...] grudnia 2010 r., określająca miejsce pełnienia służby, stanowisko i uposażenie. Organ podkreślił, że przedmiotem niniejszego postępowania była wyłącznie sprawa zwolnienia skarżącej ze służby, jednak nie ulega wątpliwości, że w związku z przyjęciem złożonej na podstawie art. 222 ust. 3 ustawy o Służbie Celnej przez Dyrektora Izby Celnej w [...] propozycji, określającej m.in. miejsce pełnienia służby, skarżąca w dacie wydania decyzji zwalniającej ze służby była funkcjonariuszem pełniącym służbę w Oddziale Celnym w [...], w zaistniałej sytuacji zarzut, dotyczący naruszenia art. 78 § 1 k.p.a., nie znajduje uzasadnionych podstaw prawnych. Podkreślił, że w sprawie zaistniała przesłanka obligująca Dyrektora Izby Celnej w [...] do zwolnienia ww. ze służby na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej, i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie Podstawą zaskarżonej decyzji stanowi art. 104 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.), zgodnie z brzmieniem którego funkcjonariusza zwalnia się ze służby w przypadku pisemnego zgłoszenia przez funkcjonariusza żądania zwolnienia ze służby. W sprawie niniejszej bezsporne jest, że B. G. złożyła do Dyrektora Izby Celnej w [...] wniosek o zwolnienie ze służby w związku z pogorszeniem stanu zdrowia oraz koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym synem. Zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do zwolnienia B. G. ze służby. Podnoszone przez skarżącą zarzuty nie mają bezpośredniego związku ze sprawą niniejszą, a ponadto są nieuzasadnione. Wbrew twierdzeniom skarżącej, organ Dyrektor Izby Celnej w [...] w decyzji z dnia [...] lipca 2011 r. został oznaczony prawidłowo. Z akt administracyjnych wynika, że przed zwolnieniem ze służby ww. była funkcjonariuszem Izby Celnej w [...], pełniącym służbę w Urzędzie Celnym w [...] Oddział Celny w [...] na stanowisku [...]. Okoliczność tę potwierdza przyjęta przez B. G. propozycja z dnia [...] grudnia 2010 r., określająca miejsce pełnienia służby, stanowisko i uposażenie. Z akt wynika również, że w związku z przyjęciem złożonej na podstawie art. 222 ust. 3 ustawy o służbie Celnej przez Dyrektora Izby Celnej w [...] propozycji, określającej m.in. miejsce pełnienia służby, B. G. w dacie wydania decyzji zwalniającej ze służby była funkcjonariuszem pełniącym służbę w Oddziale Celnym w [...], wobec tych ustaleń zarzut naruszenia art. 78 § 1 k.p.a. nie znajduje uzasadnionych podstaw prawnych. Propozycja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. z dniem jej przyjęcia wywołała określone w niej skutki prawne, dokument, nazwany "pisemną propozycją", miał charakter nowego angażu, określającego nowe miejsce służby, który podlegał przyjęciu lub odmowie przyjęcia i w zależności od decyzji funkcjonariusza skutkował albo rozpoczęciem służby na nowych warunkach, albo zwolnieniem ze służby; skarżąca przyjęła nowe warunki i na datę wydania decyzji pełniła służbę we wskazanym oddziale. Podkreślić należy, że organ prawidłowo przyjął, iż w rozpatrywanym przypadku zaistniała przesłanka, obligująca Dyrektora Izby Celnej w [...] do zwolnienia skarżącej ze służby na podstawie art. 104 ust. 1 pkt 10 ustawy o Służbie Celnej. Wobec powyższych ustaleń, zaskarżona decyzji jest prawidłowa i nie narusza prawa. Kierując się powyższymi względami, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę oddalił.