II SA/Wa 1342/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. z dnia 25 lutego 2015 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. P. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia oddalić wniosek. W dniu 25 lutego 2015 r. Z. P. zwrócił się kolejny raz o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, tym razem obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jednakże w myśl art. 239 pkt 1 lit. "e" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) – dalej zwana p.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych. Do tej kategorii spraw zalicza się także sprawa ze skargi Z. P., ponieważ przedmiotem skargi jest decyzja o odmowie przyznania świadczenia wymienionego w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 1440 z późn. zm.), a więc akt administracyjny ściśle dotyczący praw i obowiązków z zakresu ubezpieczeń społecznych. Należy podkreślić, że zwolnienie to ma charakter ustawowy, co oznacza, że strona skarżąca działanie organu w tej kategorii spraw nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych już od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (wniesienia skargi) poprzez cały tok tego postępowania, zarówno przed sądem pierwszej instancji – wojewódzkim sądem administracyjnym – jak i przed sądem II instancji – Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wyjaśnić nadto należy, że w sytuacji ustawowego zwolnienia nie wydaje się w tym zakresie odrębnego orzeczenia, bowiem skutek w postaci zwolnienia od kosztów sądowych nastąpił już w momencie wniesienia skargi, a w konsekwencji złożony w tym właśnie zakresie przez stronę wniosek podlega oddaleniu. Dodać również należy, że o treści art. 239 pkt 1 lit "e" p.p.s.a. skarżący został poinformowany pismem Sądu z dnia 31 lipca 2014 r. Wyrokiem z dnia 5 listopada 2014 r. Sąd oddalił skargę Z. P. w rozpoznawanej sprawie, natomiast postanowieniem z dnia 12 listopada 2014 r. Sąd przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 254 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł, jak w sentencji.