II SA/Wa 1345/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), , Elwira Sipak, Protokolant specjalista, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi [...] na uchwałę Zarządu Dzielnicy Śródmieście m. st. Warszawy z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie przesunięcia na koniec listy osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego oddala skargę. Sprawa zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w następującym stanie faktycznym: I. C. (dalej także Skarżący) jest najemcą lokalu nr [...] , położonego w budynku frontowym przy ul. [...] w W. na podstawie art. 691 Kodeksu cywilnego. Lokal składa się z 3 pokoi i kuchni o powierzchni mieszkalnej 58,09 m2, o powierzchni użytkowej 79,05 m2. Nieruchomość przy ul. [...] w W. znajduje się na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie [...], na której usytuowany jest budynek frontowy i oficyna. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: PINB) Decyzjami Nr [...] z dnia [...].07.1999r., Nr [...] z dnia [...].11.1999r. oraz Nr [...]. z dnia [...].02.2000r. nakazał opróżnienie lokali mieszkalnych, usytuowanych w oficynie budynku przy ul. [...] oraz wszystkich lokali położonych na ostatniej kondygnacji (IV piętro) w budynku frontowym, z uwagi na zagrożenie katastrofą budowlaną. Powyższe decyzje zostały wykonane. Następnie protokół przeglądu technicznego budynku mieszkalnego położonego przy ul. [...] z 2007 r. wykazał, że ww. budynek jest w złym stanie technicznym i może stanowić zagrożenie życia i mienia mieszkańców; tylna oficyna nadal kwalifikuje się do rozbiórki. Zakład Gospodarowania Nieruchomościami w Dzielnicy (....) W. zgłosił ten fakt do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego dla [...] . W odpowiedzi PINB wskazał, iż w związku ze złym stanem technicznym właściciel budynku (udział Miasta w nieruchomości wynosi 62,40%) winien przeprowadzić generalny remont budynku. Ponadto, gmina [...] zamierzała sprzedać swój udział we współwłasności ww. budynku w trybie Zarządzenia Nr [...] Prezydenta Miasta [...] z dnia [...].06.2008 r. w sprawie powierzenia dzielnicom [...] zadań z zakresu sprzedaży nieruchomości [...] w drodze przetargu. Zgodnie z § 1 ww. zarządzenia sprzedaż udziału przez [...] będzie możliwa po wykwaterowaniu lokatorów z budynku. W związku ze złym stanem technicznym budynku przy ul. [...], a także zamiarem zbycia udziału [...] w przedmiotowym budynku, Urząd zwrócił się do skarżącego z propozycją zamiany zajmowanego lokalu na inny lokal z mieszkaniowego zasobu [...] na podstawie przepisu § 8 ust. 1 pkt 2 lit. a) uchwały Nr LVlll/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (ze zm.). Pierwsza inicjatywa tut. Urzędu dot. zamiany lokalu miała miejsce w 2011 r. w piśmie z dnia 18.11.2011 r. I. C. nie zgodził się na proponowaną zamianę lokalu. Drugie pismo w sprawie propozycji zamiany zajmowanego przez I. C. lokalu zostało skierowane do niego w dniu 27.06.2013 r. , ale również wówczas nie zgodził się on na zamianę zajmowanego lokalu na inny lokal. Biorąc pod uwagę, iż I. C. nie zgodził się na proponowane mu zamiany zajmowanego lokalu na inne lokale z zasobu [...] , Urząd zaproponował mu rozwiązanie umowy najmu lokalu nr [...] przy ul. [...] w W. w oparciu o art. 11 ust. 10 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego. Skarżący nie wyraził zgody na powyższe, w związku z czym Urząd wystąpił przeciwko ww. z powództwem o rozwiązanie stosunku najmu i eksmisję. Sąd Rejonowy dla [...] wyrokiem z dnia [...] sierpnia 2014 r. oddalił powództwo Miasta, następnie Sąd Okręgowy w [...] wyrokiem z dnia [...] grudnia 2015 r. oddalił apelację [...]. Pismem z dnia 11.05.2018 r. Urząd ponownie zwrócił się do I.C. z propozycją zamiany zajmowanego lokalu na podstawie § 8 ust. 1 pkt 2 lit. a uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 roku w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy. W dniu 6 lipca 2018 r. odbyło się spotkanie M. R. - Zastępcy Burmistrza Dzielnicy [...] ze Skarżącym w sprawie zamiany lokalu nr [...] przy ul. [...] na inny lokal z zasobu [...]. W spotkaniu brały udział także A. S – Naczelnik Wydziału Zasobów Lokalowych Urzędu oraz r.pr. A. K. – pełnomocnik Skarżącego. Według treści notatki ze spotkania Skarżący otrzymał informację o złym stanie technicznym budynku, w którym znajduje się zamieszkiwany przez niego lokal oraz o planach miasta dotyczących zbycia udziału w nieruchomości na której znajduje się przedmiotowy budynek albo przeprowadzenia kompleksowego remontu budynku frontowego i oficyny. Zastępca Burmistrza wyjaśniła skarżącemu, że przedstawienie propozycji najmu lokalu powinno być poprzedzone wnioskiem o najem lokalu w trybie zamiany i umieszczenie go na liście osób oczekujących na najem lokalu. Zaznaczyła, że jeżeli żaden spośród 4 zaproponowanych przez Urząd lokali nie będzie skarżącemu odpowiadał, to zostanie skreślony z listy osób oczekujących na najem lokalu i nadal będzie najemcą lokalu nr [...] przy wspólnej [...]. Skarżący został zapewniony o dopełnieniu starań do zaproponowania lokalu zgodnie z oczekiwaniami co do warunków mieszkalnych. Skarżący wymagał aby mieszkanie miało metraż ok. 50-55 m, było usytuowane w kamienicy, w okolicy dotychczas zamieszkiwanego miejsca, z oknami skierowanymi do ulicy, nie na podwórko. Złożył deklarację, że jest zainteresowany zamianą lokalu i po 18 lipca złoży wniosek o zamianę lokalu. W dniu [...] września 2018 skarżący złożył wniosek o zamianę lokalu, ponownie opisując wymagania (szczególnie: obręb ulic [...] , kamienica bez roszczeń spadkobierców, 55-60 m, o podobnym standardzie do zajmowanego, przeprowadzka na koszt wynajmującego). Uchwałą z dnia [...] września 2018 nr [...] skarżący został zakwalifikowany do zamiany zajmowanego lokalu na inny lokal z zasobów [...] i zaproponowano mu lokale do wynajęcia. W dniu [...].10.2018 r. - lokal nr [...] przy ul. [...] w W., składający się z 2 pokoi i kuchni z bezpośrednim oświetleniem naturalnym, o powierzchni mieszkalnej 38,40 m2, powierzchni użytkowej 62,55 m2 usytuowany na II piętrze w budynku bez windy, wyposażony w następujące instalacje: elektryczną, wod.- kan., gaz, co, ccw. I. C. odmówił wynajęcia tego lokalu wskazując, iż lokal nie spełnia jego oczekiwań. Budynek nie jest kamienicą, w elewacji wyczuwalny jest grzyb, a widok z jednego z pokoi i kuchni wychodzi na zaciemnione i mało estetyczne podwórze. Skarżący poprosił o rozważenie zaproponowania mu lokalu w budynkach przy: ul. [...], ul. [...], ul. [...]. W dniu [...].01.2019 r. zaproponowano mu lokal nr [...] przy ul. [...] w W., składający się z 2 pokoi i kuchni z bezpośrednim oświetleniem naturalnym, o powierzchni mieszkalnej 32,33 m2, użytkowej 54,23 m2, położony na parterze, wyposażony w następujące instalacje: elektryczną, wod.-kan., gaz, co, ccw. I. C. odmówił wynajęcia tego lokalu z uwagi na, jak podał, zagrzybienie oraz widok na bardzo małe podwórko "studnię". Ponadto wskazał, że mieszkanie jest ciemne. Skarżący był informowany, że lokal nie jest wyremontowany oraz że remont zostanie wykonany na koszt Miasta, po wyrażeniu zgody na wynajęcie lokalu. Ponadto w ramach mieszkaniowego zasobu Dzielnicy [...] nie jest możliwe spełnienie wszystkich oczekiwań osób oczekujących na najem lokalu. W dniu [...].03.2019 r. Komisja Mieszkaniowa zaopiniowała pozytywnie przesunięcie I. C. na koniec listy osób oczekujących na najem lokalu. Uchwałą nr [...] Zarządu Dzielnicy [...] miasta [...] z dnia [...] marca 2019 r., na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2, § 8, § 45 pkt 5 statutu Dzielnicy [...] , stanowiącego załącznik Nr [...] do uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia l4 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2018 r. poz. 8814) oraz § 27 ust. 2 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.) postanowiono o przesunięciu I. C. na koniec listy osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu uchwały podkreślono, że zgodnie z treścią § 27 ust. 2 ww. uchwały Rady Miasta [...] , w przypadku nieprzyjęcia przez wnioskodawcę żadnej z dwóch różnych ofert lokali, Zarząd Dzielnicy, po zasięgnięciu opinii Komisji Mieszkaniowej, może postanowić o przesunięciu tej osoby na koniec listy albo o skreśleniu jej z listy, przy czym przesunięcia na koniec listy można dokonać nie więcej niż jeden raz. W dniu [...] maja 2019 r. I. C. wniósł, za pośrednictwem Zarządu Dzielnicy [...], skargę na powyższą uchwałę oraz na Uchwałę nr LVIII/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy, na podstawie której przesunięto go na koniec listy. Skarżący wniósł o uchylenie w całości Uchwały Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w sprawie przesunięcia na koniec listy oraz o unieważnienie uchwały nr LVIII/1751/2009 Rady miasta stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009 r., na podstawie której można przesunąć kogoś na koniec listy w przypadku odmówienia przyjęcia propozycji lokalu dwa razy. Ponadto wniósł o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu zaznaczył, że do dnia wniesienia skargi, pomimo zgody na zamianę lokalu urząd podejmuje- jego zdaniem- bezprawne i bezsensowne działania jak uchwała o przesunięciu go na koniec listy oczekujących na mieszkanie, pomimo, iż to Urząd chce aby opuścił zajmowany lokal i "nęka" go tak już od 8 lat. Zdaniem Skarżącego przedstawione mu propozycje lokali nie nadawały się do zamieszkania i dlatego ich nie przyjął. Według jego oceny nie jest zgodne z Konstytucją i innymi przepisami chroniącymi lokatorów wymuszanie przez urzędy przyjęcia jednej z dwóch propozycji przyjęcia lokalu. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał prezentowane dotychczas stanowisko i wniósł o odrzucenie skargi jako niepodlegającej kognicji sądu administracyjnego, a w przypadku uznania się przez Sąd właściwym do rozpoznania sprawy o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ dodał, że pismem z dnia 16.05.2019 r. Skarżącemu została złożona kolejna propozycja najmu lokalu, tj. lokalu nr [...] położonego w budynku przy ul. [...] w W., składającego się z 2 pokoi i kuchni z bezpośrednim oświetleniem naturalnym, o powierzchni mieszkalnej 32,91 m2 użytkowej 64,90 m2, położony na III piętrze w budynku z windą, wyposażony w instalację elektryczną, wod-kan, gaz, co, ccw. Skarżący, na dzień udzielenia odpowiedzi na skargę nie odniósł się jeszcze do tej propozycji lokalu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega merytorycznemu rozpoznaniu przez Sąd Administracyjny, ale nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi była Uchwała nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. w sprawie przesunięcia I. C. na koniec listy oczekujących na najem lokalu mieszkalnego. Została ona wydana na podstawie § 6 ust. 1 pkt 2, § 8, § 45 pkt 5 statutu Dzielnicy [...] miasta stołecznego Warszawy, stanowiącego załącznik Nr [...] do uchwały Nr LXX/2182/2010 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 14 stycznia 2010 r. w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2018 r. poz. 8814) oraz § 27 ust. 2 uchwały Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 z późn. zm., zwanej dalej uchwałą z 9 lipca 2009r.). Przepis § 8 ust.1. pkt 2 lit. a) uchwały z 9 lipca 2009r. stanowi, że w ramach mieszkaniowego zasobu mogą być dokonywane zamiany lokali z inicjatywy wynajmującego, jeżeli zamiana jest konieczna ze względu na realizację inwestycji miejskich, polegających w szczególności na rozbiórce, zbyciu lub remoncie budynku, Zgodnie z § 27 ust.1. uchwały z 9 lipca 2009r., z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, realizacja listy polega na złożeniu wnioskodawcy kolejno dwóch propozycji najmu lokalu odpowiedniego dla struktury rodziny wnioskodawcy, z uwzględnieniem jego specyficznych, uzasadnionych potrzeb, w szczególności takich jak inwalidztwo lub podeszły wiek. 2. W przypadku nieprzyjęcia przez wnioskodawcę żadnej z dwóch propozycji wskazanych w ust. 1, zarząd dzielnicy, po zasięgnięciu opinii Komisji, może postanowić o przesunięciu takiej osoby na koniec listy albo o skreśleniu jej z listy. Nie jest sporne, że Skarżącemu przedstawiono dwie propozycje najmu lokali z zastrzeżeniem, że ich remont nastąpi na koszt miasta, jednakże nie przyjął on żadnej z nich. Zdaniem Sądu, przyczyny nieprzyjęcia propozycji nie są w tej sytuacji zrozumiałe, wskazują na bardzo wysokie wymagania i oczekiwania skarżącego, którym miasto nie może sprostać. Mowa bowiem o lokalach komunalnych, a nie o lokalach mieszkalnych, przeznaczonych do zakupu na rynku pierwotnym lub wtórnym, które kupujący może dowolnie wybierać, stosownie do swoich oczekiwań i wymagań. Organ zaproponował skarżącemu, stosownie do własnych możliwości, lokale spełniające wymagania skarżącego nawet pod względem bardzo szczegółowej lokalizacji, w najbardziej atrakcyjnej i najdroższej części Warszawy, w jej ścisłym centrum, jednakże skarżący odmówił ich przyjęcia. W tej sytuacji zasadne stało się wydanie zaskarżonej uchwały, którą Sąd uznaje za prawidłową. Zdaniem Sądu trafnie w uchwale Nr LVIII/1751/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 9 lipca 2009r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu miasta stołecznego Warszawy (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 132, poz. 3937 ze zm.) zawarto § 27 ust. 2, umożliwiający przesunięcie wnioskodawcy na koniec listy osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego. Jeżeli bowiem lokator nie wyraża zgody na przedstawiane mu kolejno propozycje, o ile oczywiście są one do przyjęcia w jego sytuacji, nie może to wstrzymywać możliwości przedstawiania mieszkań kolejnym oczekującym, których jest bardzo wielu. Podkreślenia wymaga, że przedstawione skarżącemu propozycje spełniały co do zasady kryteria, przez niego samego określone, miały zostać wyremontowane na koszt miasta. Skoro skarżący nie jest zadowolony z propozycji lokali, znajdujących się w zasobie mieszkaniowym organu, organ nie może w nieskończoność starać się zaspokajać jego wysokich wymagań. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.151 p.p.s.a.