II SA/Wa 1347/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Kube (spr.), Sędziowie WSA Olga Żurawska – Matusiak, Andrzej Góraj, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lutego 2015 r. sprawy ze skargi A. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...], po rozpatrzeniu odwołania, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267); zwanej dalej k.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 10 ust. 2 pkt 4 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] orzekającą o odmowie uznania A.K. za osobę bezrobotną z dniem [...] kwietnia 2014 r. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu [...] kwietnia 2014 r. wpłynął do Urzędu Pracy [...] wniosek A.K. o rejestrację z podpisem elektronicznym. Do rejestracji strona dołączyła skany: dowodu osobistego, dyplomu ukończenia studiów oraz potwierdzenia zameldowania na pobyt czasowy na terenie [...]. W trakcie weryfikacji dokumentów oraz po sprawdzeniu jego danych w SI-Syriusz stwierdzono brak ostatniego zatrudnienia, na które A.K. wyrejestrował się w dniu [...] października 2012 r. z Urzędu Pracy [...]. W związku z tym, skoro strona na dzień rejestracji nie miała wymaganych dokumentów, a w przypadku rejestracji z podpisem elektronicznym, faktycznie dokonała procesu rejestracji, Prezydent [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. odmówił uznania jej za osobę bezrobotną z dniem [...] kwietnia 2014 r. Od powyższej decyzji A.K. złożył odwołanie wnosząc o uznanie go za osobę bezrobotną z prawem do zasiłku od dnia [...] kwietnia 2014 r. Jednocześnie dołączył kserokopię zaświadczenia o zatrudnieniu przez [...] Sp. z o.o. za okres od dnia [...] października 2012 r. do dnia [...] marca 2013 r. oraz kserokopię świadectwa pracy z [...] Sp. z o.o. za okres od dnia [...] kwietnia 2013 r. do dnia [...] marca 2014 r. Nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2014 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, wskazując, że w dniu rejestracji A.K. nie spełnił warunków, przewidzianych przepisami rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1299) w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy, do dokonania rejestracji, a tym samym do uznania za osobę bezrobotną. Podkreślił, że zgodnie z § 8 ust. 1 pkt 2 powołanego rozporządzenia, rejestracji osoby ubiegającej się o zarejestrowanie jako bezrobotny dokonuje się z dniem, w którym osoba złożyła wniosek, w trybie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 albo w ust. 2 pkt 2 - po opatrzeniu go i załączonych do wniosku zeskanowanych dokumentów oraz oświadczenia, o którym mowa w pkt 1, pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań, bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, z zachowaniem zasad przewidzianych w przepisach o podpisie elektronicznym, podpisem potwierdzonym profilem zaufanym elektronicznej platformy usług administracji publicznej albo podpisem osobistym weryfikowanym za pomocą ważnego certyfikatu podpisu osobistego, o którym mowa w przepisach o dowodach osobistych. Jak wynika z akt sprawy A.K. w dniu [...] kwietnia 2014 r. złożył wniosek o rejestrację w powyższym trybie, jednak nie załączył do niego dokumentów, o których mowa w § 5 ust. 1 tego rozporządzenia. W tej sytuacji, zdaniem Wojewody [...], organ I instancji prawidłowo orzekł o odmowie uznania strony za osobę bezrobotną z dniem [...] kwietnia 2014 r. Zaznaczył, że w celu dokonania rejestracji, w wyniku której może nastąpić nabycie statusu osoby bezrobotnej, jak również związane z tym statusem uprawnienia np. zasiłek, osoba zainteresowana zgłasza się do urzędu pracy, bądź przesyła wniosek o dokonanie rejestracji za pomocą formularza elektronicznego wraz z kompletem dokumentacji, zgodnie z przepisami przewidzianymi w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy. W związku z tym, A.K. z dokumentami, które uzupełniają wniosek o dokonanie rejestracji powinien zgłosić się do Urzędu Pracy [...] i wówczas w przypadku spełnienia warunków określonych ustawą o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do nabycia statusu osoby bezrobotnej, jak również prawa do zasiłku, Prezydent [...] podejmie stosowną decyzję. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A.K. zakwestionował decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2014 r. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie § 5 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy, wskazując, że nie może być on interpretowany rozszerzająco. Podał, że w jego ocenie dokument potwierdzający zatrudnienie w październiku 2012 r. nie jest konieczny do ustalenia uprawnień osoby ubiegającej się o rejestrację jako osoba bezrobotna, a ma jedynie znaczenie w przypadku przyznawania prawa do zasiłku. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie aczkolwiek z innych względów niż wskazane przez skarżącego. Zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r., poz. 674 ze zm.), rejestracja bezrobotnych i poszukujących pracy następuje po przedstawieniu przez te osoby dokumentów niezbędnych do ustalenia ich statusu i uprawnień. Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r. (Dz. U. z 2012 r., poz. 1299) w sprawie rejestracji bezrobotnych i poszukujących pracy, w celu dokonania rejestracji osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny: zgłasza się do powiatowego urzędu pracy, właściwego ze względu na miejsce zameldowania stałego lub czasowego, a jeżeli nie jest zameldowana - do powiatowego urzędu pracy, na którego obszarze działania przebywa, zwanego dalej "właściwym powiatowym urzędem pracy" - (ust. 1 pkt 1), albo wypełnia wniosek o dokonanie rejestracji za pośrednictwem formularza elektronicznego, dostępnego na stronie internetowej ministra właściwego do spraw pracy, w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw pracy lub za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej, o której mowa w ustawie z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne - Dz. U. Nr 64, poz. 565 ze zm. (ust. 1 pkt 2). W myśl § 5 ust. 9 wskazanego wyżej rozporządzenia, osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny w trybie określonym w § 2 ust. 1 pkt 2 podaje we wniosku o dokonanie rejestracji dane, o których mowa w ust. 6, zapisywane w systemie psz, załącza do wniosku zeskanowane dokumenty, o których mowa w ust. 1-3, tj. dowód osobisty albo inny dokument tożsamości, świadectwa ukończenia szkoły, dyplomy lub inne dokumenty potwierdzające kwalifikacje lub zaświadczenia o ukończeniu szkolenia, świadectwa pracy i inne dokumenty niezbędne do ustalenia jej uprawnień przysługujących na podstawie przepisów ustawy, wskazuje właściwy urząd pracy oraz opatruje wniosek: 1) bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, z zachowaniem zasad przewidzianych w przepisach o podpisie elektronicznym, albo 2) podpisem potwierdzonym profilem zaufanym elektronicznej platformy usług administracji publicznej, albo 3) podpisem osobistym weryfikowanym za pomocą ważnego certyfikatu podpisu osobistego, o którym mowa w przepisach o dowodach osobistych. Sąd uznał, że w świetle przedstawionych w zaskarżonej decyzji ustaleń faktycznych, organy naruszyły w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy przepis § 9 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 12 listopada 2012 r., przyjmując, że zaistniała podstawa do odmowy uznania skarżącego za osobę bezrobotną z powodu nieprzedłożenia dokumentów, o których mowa w § 5 ust. 1 pkt 1-3 oraz ust. 2 i 3 rozporządzenia. Jak wynika z akt sprawy, A.K. w celu dokonania rejestracji w charakterze bezrobotnego wypełnił wniosek za pośrednictwem formularza elektronicznego, do którego, jednak nie załączył skanu dokumentów z ostatniego zatrudnienia, na które wyrejestrował się z Urzędu Pracy [...] w dniu [...] października 2012 r. O powyższym braku skarżący dowiedział się z decyzji organu I instancji, który z tego właśnie powodu odmówił uznania go za osobę bezrobotną. Zgodnie z § 3 ust. 1 powołanego rozporządzenia osoba ubiegająca się o zarejestrowanie jako bezrobotny, w trybie określonym w § 2 ust. 1 pkt 1, może przed zgłoszeniem się we właściwym powiatowym urzędzie pracy przekazać do tego urzędu dane, o których mowa w § 5 ust. 6, za pośrednictwem formularza elektronicznego, dostępnego na stronie internetowej ministra właściwego do spraw pracy, w Biuletynie Informacji Publicznej ministra właściwego do spraw pracy lub za pośrednictwem elektronicznej platformy usług administracji publicznej. Po przekazaniu wymaganych danych powiatowy urząd pracy wyznacza termin stawiennictwa w urzędzie, nie dłuższy niż 7 dni roboczych od dnia przekazania danych w sposób określony w ust. 1 § 1 (za pośrednictwem formularza elektronicznego), w celu dostarczenia wszystkich wymaganych na potrzeby rejestracji dokumentów i dokonania rejestracji (§ 3 ust. 5). Dopiero więc po nieprzedłożeniu tych dokumentów (§ 9 pkt 1) lub też stwierdzeniu niestawiennictwa w powiatowym urzędzie pracy w wyznaczonym terminie w celu dostarczenia wszystkich wymaganych na potrzeby rejestracji dokumentów i dokonania rejestracji (§ 9 pkt 5) możliwe będzie w stosunku do osoby, która przekaże dane określone w § 3 ust. 6 za pośrednictwem formularza elektronicznego, wydanie rozstrzygnięcia w przedmiocie statusu bezrobotnego. Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że dokonana przez organy interpretacja przepisów powoływanego rozporządzenia niedopuszczająca możliwości uzupełnienia dokumentacji, o której mowa w § 5 ust. 1-3 oraz ust. 2 i 3 przez osobę zgłaszającą się do powiatowego urzędu pracy za pośrednictwem formularza elektronicznego stawia tę osobę w znacznie gorszej sytuacji od osoby zgłaszającej się do właściwego urzędu osobiście. Zdaniem Sądu, do bezrobotnego dokonującego rejestracji poprzez wypełnienie wniosku o dokonanie rejestracji za pośrednictwem formularza elektronicznego, który nie załączył wszystkich wymaganych na potrzeby rejestracji dokumentów powinien mieć również zastosowanie przepis § 3 ust. 5 rozporządzenia, zgodnie z którym po przekazaniu przez osoby, o których mowa w § 1-4, wymaganych danych powiatowy urząd pracy wyznacza termin stawiennictwa w urzędzie, nie dłuższy niż 7 dni roboczych od dnia przekazania danych w sposób określony w ust. 1, w celu dostarczenia wszystkich wymaganych na potrzeby rejestracji dokumentów i dokonania rejestracji. Skarżącemu nie wyznaczono w tym trybie terminu stawiennictwa w urzędzie, a tym samym pozbawiono możliwości dostarczenia wszystkich wymaganych na potrzeby rejestracji dokumentów i dokonania rejestracji. Bezpodstawnym zatem było zakwalifikowanie tej sytuacji jako nieprzedłożenia dokumentów, o której mowa w § 5 ust. 1 pkt 1-3 i skutkującej jego niezarejestrowaniem. Wobec takiego stanu rzeczy, organy nie miały więc wystarczających podstaw do odmowy uznania skarżącego za osobę bezrobotną. Ponadto należy zwrócić uwagę na fakt, że na etapie postępowania odwoławczego skarżący niezwłocznie przedstawił brakujące dokumenty co oznacza, że nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych sprawy, których organ II instancji nie uwzględnił, utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję z naruszeniem przepisu art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. Z tych wszystkich względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 tej ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości.