II SA/Wa 135/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.G. na postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania i pozostawienia odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego bez rozpoznania postanawia odrzucić skargę. W dniu 14 listopada 2012 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) M.G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania i pozostawienia odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Szef Służby Celnej wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu swojego stanowiska procesowego organ podał, że skarga jest przedwczesna, jako że została wniesiona przed wyczerpaniem środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Wniesiona przez M.G. skarga dotyczy postanowienia Szefa Służby Celnej z dnia [...] listopada 2012 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania i pozostawienia odwołania od orzeczenia dyscyplinarnego bez rozpoznania. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 187 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. nr 168, poz. 1323 ze zm.), w sprawach nieuregulowanych w rozdziale 11 dotyczącym odpowiedzialności dyscyplinarnej funkcjonariuszy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 1997 r. nr 89, poz. 555 ze zm., zwanej dalej: kpk). Zgodnie zaś z art. 460 kpk, zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od daty ogłoszenia postanowienia, a jeżeli ustawa nakazuje doręczenie postanowienia - od daty doręczenia. Natomiast w myśl art. 126 § 3 kpk, na odmowę przywrócenia terminu przysługuje zażalenie. Dlatego, stosownie do wskazanych wyżej przepisów, należało uznać, że od zaskarżonego postanowienia z dnia [...] listopada 2012 r. M.G. przysługiwał prawo złożenia środka zaskarżenia w postaci zażalenia do Szefa Służby Celnej. W sytuacji, gdy przedmiotem skargi strona uczyniła postanowienie, co do którego nie wyczerpano środków zaskarżenia, skargę należy uznać za niedopuszczalną. Należy dodatkowo zaznaczyć, że - jak podniósł organ w odpowiedzi na skargę - skarżący skorzystał z przysługującego mu prawa do złożenia zażalenia, składając do Szefa Służby Celnej wniosek z dnia 13 listopada 2012 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, zaś Szef Służby Celnej postanowieniem nr [...] utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2012 r. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 52 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.