II SA/Wa 1351/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Kania po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku U. P. o wstrzymanie wykonania rozkazu personalnego Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi U. P. na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie mianowania na niższe stanowisko służbowe postanawia odmówić wstrzymania wykonania rozkazu personalnego. Komendant Powiatowy Policji w P., rozkazem personalnym z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] – [...] U. P. - policjanta w służbie stałej: - od dnia [...] maja 2014 r. pozostającą w dyspozycji KPP w P., po zwolnieniu ze stanowiska [...] Wydziału [...] w [...] grupie uposażenia zasadniczego w kwicie [...] zł wynikającej z mnożnika [...] kwoty bazowej i dodatkiem służbowym w wysokości [...] zł i dodatkiem stołecznym, od dnia [...] lutego 2015 r. delegowaną z urzędu na okres [...] miesięcy do czasowego pełnienia służby w Wydziale [...], - z dniem [...] maja 2015 r. odwołał z dyspozycji KPP w P., - z dniem [...] maja 2015 r. przeniósł do dalszego pełnienia służby w Komisariacie Policji w K., przeniósł na niższe stanowisko i mianował na stanowisko służbowe [...] Zespołu [...] w K. w [...] grupie uposażenia zasadniczego [...] złotych wynikającej z mnożnika [...] kwoty bazowej, z dodatkiem służbowym w kwocie [...] złotych i dodatkiem [...], od dnia [...] lutego 2015 r. delegowana z urzędu na okres [...] miesięcy do czasowego pełnienia służby w Wydziale [...]. Zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o Policji, ww. zachowała prawo do stawki uposażenia pobieranego na poprzednio zajmowanym stanowisku, tj. uposażenia zasadniczego w kwocie [...] zł wynikającej z mnożnika [...] kwoty bazowej, do czasu uzyskania wyższej stawki uposażenia według stanowiska służbowego. Pismem z dnia 14 lipca 2015 r. U. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta [...] Policji z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], którym utrzymano w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w P. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie mianowania z dniem [...] maja 2015 r. na niższe stanowisko służbowe, wnosząc o uchylenie zaskarżonego rozkazu personalnego w części dotyczącej obniżenia dodatku służbowego o [...]. W treści skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: ppsa, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 ww. ustawy). Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi zawierać uzasadnienie powodów, dla których Sąd winien postanowić o wstrzymaniu jej wykonania. Oznacza to, że obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powyższego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, a nie na Sądzie. Sąd jedynie ocenia, czy w istocie podane przez stronę okoliczności wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu skarżący winien tak określić ewentualną szkodę, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji trudne do odwrócenia. Wojewódzkie sądy administracyjne nie są zobowiązane na mocy art. 49 § 1 ppsa do wzywania stron o uzupełnienie wniosków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, w sytuacji braku ich należytego uzasadnienia przez strony. Strona skarżąca nie uzasadniła swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona stronie przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z kolei spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków musi być rozważane z uwzględnieniem specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. Tak więc odwrócenie skutków wywołanych wykonaniem zaskarżonego aktu musi być trudniejsze niż zwykle w tego rodzaju przypadkach. Dla wykazania – na podstawie art. 61 § 3 ppsa – że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Wniosek strony skarżącej dla uznania jego zasadności powinien zostać poparty stosowną argumentacją. Uzasadnienie takiego wniosku powinno się odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Skarżąca nie uprawdopodobniła, aby wykonanie zaskarżonego rozkazu personalnego mogło spowodować wystąpienie jednej z przesłanek dopuszczalności wstrzymania jego wykonania. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.