II SA/Wa 1354/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie przyznania zapomogi losowej postanawia: 1. przyznać A. P. prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego, 2. umorzyć postępowanie w sprawie wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. zostało przyznane A. P. w niniejszej sprawie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych (k-49 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 lutego 2017 r., oddalił wniesioną skargę na decyzję Odwoławczej Komisji Stypendialnej dla Studentów [...] w przedmiocie przyznania zapomogi losowej. Skarżąca wnioskiem z dnia 4 marca 2017 r. ponownie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, wniosła też o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata. Powyższy wniosek uzupełniła pismem z dnia 29 maja 2017 r. (data prezentaty Sądu). W oświadczeniu, zawartym w formularzu PPF, wskazała, że od 1 lipca 2016 r. nie otrzymuje stypendium, pozostaje w faktycznej separacji z mężem, ma małoletnią córkę (ur. w 2008 r.), prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Oświadczyła, że toczy się w jej sprawie postępowanie w sprawie renty z tytułu niezdolności do pracy, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, jest niezdolna do pracy (oczekuje na operację). Do wniosku dołączyła m.in. kserokopie następujących dokumentów: zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] lutego 2017 r. o osiągniętym dochodzie w 2016 r., pisma Powiatowego Urzędu Pracy w [...], dokumentacji medycznej. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Prawo to może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i 2). W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 1 tej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy stwierdzić, że w tej sprawie zostało już przyznane skarżącej prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, prawomocnym postanowieniem z dnia 28 października 2016 r. Oznacza to, że skarżąca w niniejszej sprawie jest zwolniona od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w całym postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 249a cytowanej ustawy, jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Należy stwierdzić, że kolejny wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w tej sprawie jest zbędny, bowiem prawo pomocy w tym zakresie zostało już stronie przyznane, dlatego postępowanie z tego wniosku należało umorzyć. Jednocześnie, z uwagi na to, że wnioskodawczyni wystąpiła również o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego lub adwokata, trzeba uznać, że wniosek obejmuje przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Ze złożonego w niniejszej sprawie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że skarżąca jest osobą niepełnosprawną, niezdolną do pracy, z uwagi na pogarszający się stan zdrowia oczekuje na kolejną operację, obecnie nie ma żadnych dochodów (postępowanie o rentę z tytułu niezdolności do pracy nie zostało jeszcze zakończone), nie posiada majątku ani oszczędności. Biorąc pod uwagę trudną sytuację finansową i zdrowotną skarżącej oraz fakt, że przy wniesieniu skargi kasacyjnej od orzeczenia sądu I instancji obowiązuje przymus adwokacko – radcowski, stwierdzić należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 249a w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.