II SA/Wa 1355/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2017 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi J. R. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: przyznać J. R. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 stycznia 2017 r. oddalił skargę J. R. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Skarżący, po otrzymaniu nieprawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem, zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym, jest osobą starszą i schorowaną, utrzymuje się z emerytury w wysokości 2.108,53 zł netto (od marca 2016 r.). Skarżący oświadczył, że mieszka w lokalu komunalnym, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Do stałych kosztów utrzymania zaliczył: czynsz za mieszkanie w wysokości 330 zł, koszty eksploatacji mieszkania - 50 zł, opłaty za energię elektryczną - 80 zł, opłaty za telefon - 50 zł, zakup biletu miesięcznego na przejazdy komunikacją miejską - 72 zł. Nadto stwierdził, że miesięcznie ponosi wydatki na jedzenie w kwocie 1.000 zł, na leczenie - 300 zł, na zakup środków higienicznych i odzieży - około 150 zł, na artykuły biurowe - 100 zł, na koszty przesyłki pism procesowych do sądów - 50 zł oraz na dojazdy do sądów do Warszawy - 140 zł. Wskazał, że na opał wydał 1.400 zł (dwie tony węgla oraz podpałka). Podniósł, że na leczenie (w tym kardiologiczne) brakuje mu pieniędzy. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast art. 262 tej ustawy stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 cytowanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że J. R. wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Jak wynika ze złożonego wniosku, skarżący jest osobą schorowaną, jedyny jego dochód stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 2.108 zł netto miesięcznie, które prawie w całości jest przeznaczane na podstawowe koszty utrzymania - wyżywienie, ubranie, leczenie, czynsz, opał, energię elektryczną. W tej sytuacji uznać należy, że strona nie jest w stanie ponieść wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. d, art. 262 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.