II SA/Wa 1356/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 19 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. C. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia służby wojskowej postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] lipca 2025 r. S. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw, który w istocie stanowi skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] maja 2025 r. nr [...] utrzymującej w mocy orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w S. z dnia [...] lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia służby wojskowej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Następnie, pismem nadanym w dniu 28 lipca 2025 r. (data stempla pocztowego) bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący oświadczył, że cofa skargę nazwaną uprzednio sprzeciwem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Oznacza to, że sąd może odmówić uwzględnienia żądania skarżącego wtedy, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej. Skoro więc skarżący cofnął złożony środek zaskarżenia, a zatem zrezygnował z jego merytorycznego rozpoznania, to postępowanie sądowe nim zainicjowane należało umorzyć. Nie stwierdzono bowiem, by w sprawie zachodziły powołane wyżej okoliczności, które nakazywałyby uznanie czynności cofnięcia jako niedopuszczalnej, a tym samym jest ona skuteczna i wiąże Sąd. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 161 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 60 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji orzeczenia.