II SA/Wa 1366/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Ewa Grochowska – Jung, Ewa Marcinkowska (spr.), , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. D. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie zdolności do pełnienia czynnej służby wojskowej – oddala skargę – Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. orzeczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. działając na podstawie przepisów § 3 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013 ) w związku z § 3 ust. 1 pkt 1 i § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2004 r. Nr 151, poz. 1595 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania M. D., utrzymała w mocy orzeczenie [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej. Do wydania powyższych orzeczeń doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: M. D. został skierowany przez Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w K. do [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. w celu określenia jego zdolności do pełnienia czynnej służby wojskowej - po czasowej niezdolności. Po przeprowadzeniu stosownych badań [...] Wojskowa Komisja Lekarska w K. działając na podstawie art. 30a ust. 1, 2 i 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 2012 r., poz. 461 z poźn. zm.), § 8, 10 i § 17 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach oraz § 5 i 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013) wydała w dniu [...] lutego 2014 r. orzeczenie nr [...], w którym rozpoznała u orzekanego: 1.nadwzroczność z niedowidzeniem oka lewego i krótkowzroczność oka § 13 pkt 5 prawego: Vod = 0,4cc sph - 0,5 = 0,5 Vos = 0,3cc sph + 1,75 = 0,3 dknp 2. Okresową [...] § 44 pkt 10. Na podstawie rozpoznanych schorzeń określiła kategorię zdolności do służby wojskowej : Zał. 2 Grupa I - Niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju - Kategoria D. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że stwierdzone na podstawie wykonanych badań rozpoznania powodują niezdolność do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju. Od powyższego orzeczenia M. D. złożył w dniu [...] marca 2014 r. odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. zarzucając [...]WKL w K. błędne zastosowanie przepisów prawa. W uzasadnieniu odwołania podniósł, że na mocy § 44 pkt 10 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, osoby z okresową hiperbilirubinemią powinny być kwalifikowane do kategorii zdrowia A. Zaznaczył też, że lekarz okulista zastosował błędną podstawę prawną. Posiada bowiem wadę wzroku 0,5 dioptrii prawego oka oraz 1,75 dioptrii lewego oka. Ze względu na treść § 13 pkt 1 cytowanego powyżej załącznika do rozporządzenia, jeżeli ostrość wzroku jednego oka lub obu oczu jest mniejsza niż 0,8 nie mniejsza niż 0,5 bez korekcji szkłami, należy taką wadę wzroku zakwalifikować do kategorii zdrowia A. W ocenie odwołującego, ze względu na zawartą w powyższym przepisie alternatywę oraz mając na uwadze treść § 10 ust. 3 rozporządzenia ("Jeżeli dla danego przypadku brak jest odpowiedniej pozycji w załącznikach nr 2-4 do rozporządzenia, przypadek ten kwalifikuje się według pozycji najbardziej zbliżonej"), wydaje się, że nastąpiła oczywista omyłka co do zastosowania kwalifikacji prawnej w kontekście badania przez lekarza okulistę. Mając na uwadze powyższe, zwrócił się o wydanie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej - kat. "A", z uwagi na zamiar ubiegania się pracę w charakterze funkcjonariusza w służbach mundurowych. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W., w wyniku rozpoznania powyższego odwołania orzeczeniem nr [...] z dnia [...] maja 2014 r. działając na podstawie przepisów § 3 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości w związku z § 3 ust. 1 pkt 1 i § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, iż badanie okulistyczne z dnia [...] lutego 2014 r. wykazało o urzekanego ostrość wzroku dla oka prawego 0,4 cc sph - 0,5, a dla oka lewego 0,3 cc sph + 1,75 = 0,3 dknp - co oznacza krótkowzroczność oka prawego oraz nadwzroczność oka lewego z jego niedowidzeniem. Taka wada wzroku zgodnie z przepisami załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. jest kwalifikowana według § 13 pkt 5, który ma zastosowanie w przypadku gdy ostrość wzroku jednego wynosi co najmniej 0,5, a drugiego 0,1 do 0,4 z optymalną korekcją szkłami sferycznymi lub cylindrycznymi. Stwierdzona wada wzroku została zatem prawidłowo zakwalifikowana. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska zwróciła przy tym uwagę, że § 13 pkt 5 u osób zaliczonych do grupy 1 przewiduje kategorię zdrowia D/E. Komisja wybrała natomiast D. Służba wojskowa obarczona jest bowiem narażeniem na wzmożony wysiłek fizyczny w różnych warunkach atmosferycznych i terenowych, często z pełnym oporządzeniem, nienormowanym czasem pracy i nieregularnym spożywaniem posiłków oraz z wzmożonym hałasem (szkolenie strzeleckie, poligony), co wiąże się z obciążeniami różnych układów i narządów w tym również narządu wzroku. Stwierdzone w trakcie badań komisyjnych schorzenie oczu mogłoby zatem stanowić w warunkach służby wojskowej istotny czynnik do pogorszenia stanu zdrowia w związku z rozpoznanym u kandydata schorzeniem. Okresowa [...] jest natomiast kwalifikowana według § 44 pkt 10 i skutkuje kategorią A. W konkluzji CWKL stwierdziła, że nie znajduje merytorycznych oraz prawnych podstaw do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. M. D. zaskarżył powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwestionując zakwalifikowanie posiadanej przez niego wady wzroku zgodnie z § 13 pkt 5 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Według niego organ orzekający powinien zastosować w jego przypadku § 13 pkt 1 cytowanego wyżej załącznika do rozporządzenia, w wyniku czego Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. powinna orzec, iż istniejąca u niego wada wzroku kwalifikuje go do kat. A. Wniósł w związku z tym o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi II instancji, lub zmianę orzeczenia i przyznanie mu kategorii zdrowia A zgodnie z § 13 pkt 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. oraz obciążenie organu kosztami postępowania w sprawie. W uzasadnieniu skargi podniósł, iż Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. uwzględniła jego argumentację zawartą w odwołaniu dotyczącą niewłaściwej kwalifikacji prawnej dotyczącej okresowej hiperbilirubinemi, która jest kwalifikowana według § 44 pkt 10 i skutkuje kat. A. Równocześnie Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. podtrzymała jednak stanowisko [...]WKL w K. odnośnie zastosowania w jego przypadku § 13 pkt 5 znajdującego się w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r., a dotyczącego wady jego wzroku. Skarżący zarzucił, że lekarz okulista zastosował błędną podstawę prawną przy kwalifikacji posiadanej przez niego wady wzroku 0,5 dioptrii prawego oka oraz 1,75 dioptrii lewego oka. Zgodnie z treścią § 13 pkt 1 ww. załącznika do rozporządzenia, jeżeli "ostrość wzroku jednego oka lub obu oczu jest mniejsza niż 0,8 nie mniejsza niż 0,5 bez korekcji szkłami", należy taką wadę wzroku zakwalifikować do kategorii zdrowia A. Ze względu zatem na zawartą w powyższym przepisie alternatywę oraz mając na uwadze treść § 10 ust. 3 rozporządzenia ("Jeżeli dla danego przypadku brak jest odpowiedniej pozycji w załącznikach nr 2-4 do rozporządzenia, przypadek ten kwalifikuje się według pozycji najbardziej zbliżonej"), według skarżącego nastąpiła oczywista omyłka, co do zastosowania kwalifikacji prawnej w kontekście badania przez lekarza okulistę. Wada wzroku oka prawego (0,5 dioptrii) kwalifikuje się bowiem do § 13 pkt 1 (kategoria zdrowia A) wymienionego wyżej rozporządzenia, zgodnie z zasadą, że alternatywa jest prawdziwa, gdy co najmniej jeden z jej członów jest prawdziwy. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w W. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie w oparciu o art. 151 P.p.s.a., z powodu merytorycznej niezasadności. Uzasadniając swoje stanowisko ponownie podniosła, że badanie okulistyczne z dnia [...] lutego 2014 r. wykazało u skarżącego ostrość wzroku dla oka prawego 0,4 cc sph - 0,5, a dla oka lewego 0,3 cc sph + 1,75 = 0,3 dknp - co oznacza krótkowzroczność oka prawego oraz nadwzroczność oka lewego z jego niedowidzeniem. [...] Wojskowa Komisja Lekarska w K. zakwalifikowała zatem ostrość wzroku do § 13 pkt 5 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej, ponieważ w oku lewym maksymalnie skorygowana ostrość wzroku nie sięga zapisanej w § 13 pkt 1 wartości 0,5 - a jedynie 0,3, przy czym zapis "dknp" oznacza - dalsza korekcja nie poprawia wzroku. Aby można było mówić o § 13 pkt 1 skarżący musiałby natomiast mieć 0,5 (a nie 0,3). Centralna Wojskowa Komisja Lekarska podkreśliła przy tym, że w ocenie specjalisty okulisty to nie wysokość wady determinuje o zakwalifikowaniu ostrości wzroku do § 13 pkt 5, a niedowidzenie oka lewego tj. 0,3. Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2015 r. podtrzymał zarzuty skargi, jednocześnie wniósł o dopuszczenie dowodów z dokumentów, tj.: 1. zaświadczenia lekarskiego z [...] Szpitala Okulistycznego w K., 2. kserokopii karty skierowania na badania lekarsko - specjalistyczne dla celów orzeczniczych [...] Komisji Lekarskiej Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego (oryginał w zasobach ABW), - na okoliczność dokonania przez lekarza okulistę [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. dnia [...] lutego 2014 r. błędnej diagnozy dotyczącej wady wzroku, a w konsekwencji zastosowania nieprawidłowej kwalifikacji prawnej i zaliczenia go do kategorii wojskowej "D". Skarżący podkreślił, że zarówno lekarz okulista [...] Komisji Lekarskiej ABW, jak i lekarz okulista z [...] Szpitala Okulistycznego w K. wydali spójne ze sobą opinie, które określają jego wadę wzroku w sposób odmienny niż lekarz okulista z Wojskowej Komisji Lekarskiej. Zasadnicza różnica polega na ostrości widzenia oka lewego (słabszego). W Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. jego ostrość wyniosła 0,3, natomiast w [...] Szpitalu Okulistycznym oraz Komisji Lekarskiej ABW były to wyniki kolejno 0,5-0,6 oraz 0,6. Zgodnie z powyższym, powinienem zatem otrzymać kat. wojskową "A", ponieważ zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r., wada wzroku powinna być zakwalifikowana jako § 11 pkt 3, ("Brak jednoczesnego widzenia obuocznego (zez utajony, zez naprzemienny) z ostrością wzroku każdego oka nie mniejszą niż 0,5 bez korekcji lub z korekcją szkłami sferycznymi do ±6,0 D albo cylindrycznymi do ±3,0 D") co skutkuje nadaniem kat. "A". Również w odniesieniu do badania oka prawego, lekarz Komisji Wojskowej ustalił jego ostrość jako 0,5, gdy w rzeczywistości badania specjalistyczne w szpitalu okulistycznym dały rezultat 1,0, a w [...] Komisji Lekarskiej ABW 0,9. W związku z powyższym wniósł o zmianę kategorii zdrowia na "A" lub uchylenie orzeczenia Wojskowej Komisji Lekarskiej w kontekście badania okulistycznego z uwagi na wpisanie do karty obiegowej całkowicie błędnych wyników badań ostrości wzroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami, a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). W ramach tak pojętej kontroli sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji orzeczeń wojskowych komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to Komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie. Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w przedmiocie zdolności do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności kandydata do służby wojskowej była zgodna z przepisami określającymi zasady orzekania o zdolności do służby wojskowej oraz tryb postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu było orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. z dnia [...] maja 2014 r. stwierdzające u skarżącego M. D. niezdolność do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju – Kategoria D. Przeprowadzając kontrolę zaskarżonego orzeczenia w świetle powyżej wskazanych kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Należy w tym miejscu wskazać, iż szczegółowe warunki orzekania przez wojskowe komisje lekarskie o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz wykaz chorób i ułomności uwzględnianych przy orzekaniu o zdolności do odbywania czynnej służby wojskowej określa rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 ze zm.), które wydane zostało w oparciu o delegację ustawową zawartą w przepisach art. 30a ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 21, poz. 205 ze zm.). Przepisy regulujące postępowanie wojskowych komisji lekarskich zawarte w tym rozporządzeniu stanowią lex specialis w stosunku do ogólnych regulacji zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego i w myśl ogólnie przyjętej zasady lex specialis derogat legi generali mają pierwszeństwo przed tymi, ogólnymi regulacjami K.p.a. Przyczyną przyznania skarżącemu M. D. kategorii zdolności do czynnej służby wojskowej "D" było rozpoznane u niego schorzenie narządu wzroku zakwalifikowane według § 13 pkt 5 załącznika nr 2 do ww. rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r., który stanowi "ostrość wzroku jednego oka co najmniej 0,5 a drugiego 0,1 do 0,4 z optymalną korekcją szkłami sferycznymi lub cylindrycznymi". Rozpoznanie powyższe zostało oparte na wyniku badania okulistycznego przeprowadzonego u orzekanego w dniu 19 lutego 2014 r., które wykazało ostrość wzroku dla oka prawego 0,4 cc sph - 0,5 = 0,5, a dla oka lewego 0,3 cc sph + 1,75 = 0,3 dknp - co oznacza krótkowzroczność oka prawego oraz nadwzroczność oka lewego z jego niedowidzeniem. Skarżący w odwołaniu od orzeczenia komisji I instancji zarzucił, że lekarz okulista zastosował błędną podstawę prawną, gdyż posiada wadę wzroku 0,5 dioptrii prawego oka oraz 1,75 dioptrii lewego oka, która powinna zostać zakwalifikowana według § 13 pkt 1 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r., który stanowi "ostrość wzroku jednego oka lub obu oczu mniejsza niż 0,8 nie mniejsza niż 0,5 bez korekcji szkłami", a zatem powinien otrzymać kategorię zdrowia A. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska nie uznając zasadności powyższych zarzutów odwołania podtrzymała stanowisko, że stwierdzona u orzekanego w czasie badania okulistycznego w dniu [...] lutego 2014 r. wada wzroku została prawidłowo zakwalifikowana według § 13 pkt 5 załącznika nr 2 do rozporządzenia, który ma zastosowanie w przypadku gdy ostrość wzroku jednego oka wynosi co najmniej 0,5, a drugiego 0,1 do 0,4 z optymalną korekcją szkłami sferycznymi lub cylindrycznymi. Należy w tym miejscu zwrócić uwagę, że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska rozpoznając odwołanie nie miała obowiązku poddawania skarżącego na tym etapie postępowania kolejnym badaniom okulistycznym, zgodnie bowiem z przepisem § 23 ust. 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach wojskowa komisja lekarska wyższego stopnia rozpatrując odwołanie, orzeka co do zasady na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a tylko w razie potrzeby może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia materiałów w sprawie. W niniejszej sprawie skarżący na etapie postępowania odwoławczego nie kwestionował wyników badań okulistycznych przeprowadzonych u niego w dniu [...] lutego 2014 r., nie przedstawił też jakichkolwiek dowodów, które podważałyby prawidłowość tych badań, lecz kwestionował jedynie sposób zakwalifikowania przez komisję I instancji stwierdzonej u niego w czasie badania wady wzroku. Dopiero na etapie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie skarżący zakwestionował powyższe wyniki badań powołując się na wyniki badań okulistycznych z dnia [...] listopada 2014 r. przeprowadzonych na zlecenie [...] Komisji Lekarskiej nr [...] Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego oraz zaświadczenie z dnia [...] lutego 2015 r. wystawione przez lekarza okulistę z [...] Szpitala Okulistycznego w K., wnosząc o dopuszczenie przez Sąd dowodu z tych dokumentów. Powołując się na te wyniki badań podniósł, iż w [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w K. jego ostrość widzenia oka lewego wyniosła 0,3, natomiast w [...] Szpitalu Okulistycznym oraz Komisji Lekarskiej ABW były to wyniki kolejno 0,5-0,6 oraz 0,6. Również w odniesieniu do badania oka prawego, lekarz Komisji Wojskowej ustalił jego ostrość jako 0,5, gdy w rzeczywistości badania specjalistyczne w szpitalu okulistycznym dały rezultat 1,0, a w [...]j Komisji Lekarskiej ABW 0,9. Zatem zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r., jego wada wzroku winna być zakwalifikowana jako § 11 pkt 3, "Brak jednoczesnego widzenia obuocznego (zez utajony, zez naprzemienny) z ostrością wzroku każdego oka nie mniejszą niż 0,5 bez korekcji lub z korekcją szkłami sferycznymi do ±6,0 D albo cylindrycznymi do ±3,0 D", co daje kategorię A. Odnosząc się do wniosku dowodowego zgłoszonego przez skarżącego w piśmie procesowym z dnia [...] lutego 2015 r. należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 106 § 3 P.p.s.a., sąd administracyjny może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Zgodnie z poglądami prezentowanymi w doktrynie oraz orzecznictwie postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym i w konsekwencji dokonywanie przez ten sąd ustaleń faktycznych jest dopuszczalne w zakresie uzasadnionym celami tego postępowania i powinno umożliwiać sądowi dokonywanie ustaleń, które będą stanowiły podstawę oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Nie ulega natomiast wątpliwości, że zakres kognicji sądu administracyjnego, ograniczony do kontroli legalności zaskarżonego aktu, wyłącza możliwość czynienia przez ten sąd ustaleń faktycznych, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzygnięciu sprawy. Dyspozycja art. 106 § 3 P.p.s.a. nie daje też podstaw, by żądać przeprowadzenia przed sądem administracyjnym postępowania dowodowego wskazującego na istnienie nowych okoliczności faktycznych, których strona nie podniosła w toku postępowania przed organem administracji (wyrok NSA z dnia 6 października 2009 r., II FSK 615/08, LEX nr 533874). Przepis ten nie jest również instrumentem służącym do zwalczenia ustaleń faktycznych, z którymi strona skarżąca się nie zgadza (por. wyrok NSA z dnia 20 stycznia 2010 r., II FSK 1306/08, LEX nr 558886). Sąd ocenia bowiem prawidłowość wydanego rozstrzygnięcia w oparciu o stan faktyczny ustalony w postępowaniu przed organem oraz zgromadzony w tym postępowaniu materiał dowodowy (w tym wypadku wyniki badań lekarskich zgromadzonych w toku postępowania orzeczniczego). Nie może zatem oceniać prawidłowości wydanych orzeczeń w oparciu o wyniki badań, które zostały przeprowadzone po zakończeniu postępowania orzeczniczego i nie były znane komisjom wojskowym orzekającym w sprawie. Wada wzroku stwierdzona u skarżącego w wyniku badania okulistycznego przeprowadzonego w dniu [...] lutego 2014 r., które wykazało ostrość wzroku dla oka prawego 0,4 cc sph - 0,5 = 0,5, a dla oka lewego 0,3 cc sph + 1,75 = 0,3 dknp, uzasadniała natomiast zakwalifikowanie jej według § 13 pkt 5 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r., a tym samym przyznanie skarżącemu kategorii D – niezdolny do czynnej służby wojskowej w czasie pokoju. Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. utrzymujące w mocy orzeczenie [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej w K., odpowiada prawu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.