II SA/Wa 1367/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 26 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę. Skarga wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego musi spełniać wymogi przewidziane w treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Każde pismo strony (w tym również i skarga) powinno zawierać, między innymi, podpis strony (art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.). Sąd odrzuca postanowieniem skargę, gdy nieuzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.). A. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] maja 2016 roku nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji nr [...]. Powyższa skarga nie została jednakże podpisana własnoręcznie przez skarżącego. Niepodpisanie skargi jest brakiem formalnym skargi, który może być uzupełniony na wezwanie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wobec powyższego Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 10 sierpnia 2016 r. wezwał skarżącego do podpisania skargi, informując jednocześnie, że niewykonanie tego wezwania w terminie 7 dni spowoduje odrzucenie skargi. Pismo Sądu z 11 sierpnia 2016 r., stanowiące wykonanie wskazanego wyżej zarządzenia, zostało doręczone skarżącemu 19 sierpnia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy). Jednak w zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu, co stanowi obligatoryjną podstawę odrzucenia skargi. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.