II SA/Wa 1373/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek Asesor WSA Jacek Fronczyk Asesor WSA Janusz Walawski (spr.) Protokolant: Łukasz Pilip po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 stycznia 2005r. sprawy ze skargi O. O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2004r. [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z dnia [...] maja 2004 r. nr [...] zwolnił O. O. ze służby w Izbie Celnej w W. Decyzja została wydana na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 72, poz. 802 z późn. zm.) i art. 104 kpa. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że zwolnienie funkcjonariusza nastąpiło w związku z informacją uzyskaną z Krajowego Rejestru Karnego Ministerstwa Sprawiedliwości, że wyrokiem z dnia [...] lipca 1996 r. Sąd Rejonowy [...] uznał funkcjonariusza winnym popełnienia czynu określonego w art. 204 § 2, art. 54, art. 36 ustawy z dnia 19 kwietnia 1969 r. - Kodeks karny (Dz. U. Nr 13, poz. 94 z późn. zm.) i wymierzono mu karę grzywny w wysokości [...] zł. W dniu [...] kwietnia 2002 r. wyrok stał się prawomocny. Działając za pośrednictwem pełnomocnika, funkcjonariusz od powyżej określonej decyzji, na podstawie art. 81 ust. 1 ustawy o Służbie Celnej, złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa wniosek o zawieszenie postępowania do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie wniosku funkcjonariusza "o ułaskawienie w zakresie zatarcia skazania". Pełnomocnik, na podstawie art. 135 kpa wniósł również o wstrzymanie natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji. Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję poprzedzającą. W jej uzasadnieniu stwierdził m.in., że art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy o Służbie Celnej stanowił obligatoryjną przesłankę do zwolnienia funkcjonariusza ze służby. Uznał również, że wniosek o zawieszenie nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego, określone w art. 97 § 1 kpa, mają charakter wyczerpujący i nie można przy jego interpretacji stosować wykładni rozszerzającej. Zawieszając postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa organ nie może kierować się przewidywaniami, jaki będzie wynik merytorycznego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego, lecz tym, czy w świetle posiadanych materiałów dowodowych i obowiązującego prawa, jest możliwe "rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji administracyjnej". Decyzja ta stała się przedmiotem skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której pełnomocnik skarżącego zarzucił, że została wydana z naruszeniem art. 97 § 1 pkt 4 kpa i wniósł o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie i potrzymał argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, jednakże nie z powodu zarzutów w niej podniesionych. W rozpoznawanej sprawie, pełnomocnik skarżącego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożył również, na podstawie art. 97 § 1 kpa, wniosek o zawieszenie postępowania. Organ administracji publicznej orzeka w przedmiocie zawieszenia postępowania w formie postanowienia. Również odmowa zawieszenia postępowania na żądanie strony winna nastąpić w drodze postanowienia. Ze względu na art. 101 § 3 kpa, który stanowi, że na postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania służy stronom zażalenie, wszystkie postanowienia w sprawie zawieszenia postępowania mogą być zaskarżone. W tym stanie rzeczy, organ - przed rozpoznaniem wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy - zobowiązany był do rozpatrzenia wniosku o zawieszenie postępowania i wydania postanowienia. Organ postanowienia w przedmiocie wniosku o zawieszenie postępowania nie wydał, czym pozbawił skarżącego możliwości wniesienia środka zaskarżenia. Za błędne należy również uznać działanie organu, który kwestię zawieszenia postępowania wyjaśnił w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak również odniósł się do niej w odpowiedzi na skargę. W związku z powyższym, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł, jak w sentencji.