II SA/Wa 1375/19

WyrokWSA w Warszawie2019-11-12

Skład orzekający: Izabela Głowacka-Klimas, Piotr Borowiecki, Andrzej Góraj

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy okres służby pełnionej przez funkcjonariusza Straży Granicznej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, w tym w zakresie rozpoznania minersko-pirotechnicznego, może zostać uwzględniony przy wydawaniu zaświadczenia potwierdzającego prawo do podwyższenia emerytury, nawet jeśli funkcjonariusz nie posiadał uprawnień minera-pirotechnika?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżone postanowienie, uznając, że organy błędnie zinterpretowały przepisy dotyczące podwyższenia emerytury. Sąd stwierdził, że wykładnia organów prowadziłaby do nieuzasadnionej dyskryminacji funkcjonariuszy. Ponadto, sąd uznał, że organy nieprawidłowo ustaliły stan faktyczny, nie uwzględniając opinii służbowej potwierdzającej udział skarżącego w szkoleniu, a także nie oceniły samodzielnie, czy szkolenie to spełniało przesłanki określone w przepisach.
Stan faktyczny
Skarżący D.L. wystąpił o wydanie zaświadczenia potwierdzającego okres służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. Organy odmówiły wydania zaświadczenia za okres od lipca 2008 r. do maja 2010 r., uznając, że skarżący nie spełniał łącznie przesłanek posiadania kwalifikacji minera-pirotechnika oraz udziału w działaniach bojowych lub szkoleniu. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i proceduralnego. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 12 listopada 2019 r. sprawy ze skargi D. L. na postanowienie Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia potwierdzającego okresy służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej z dnia [...] marca 2019 r. Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2018 r. [...] SG D.L. wystąpił do Komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej o wydanie zaświadczenia potwierdzającego pełnienie służby w warunkach określonych w § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej w okresie od [...] lipca 2008 r. do [...] stycznia 2018 r. Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowe zaświadczenie jest mu potrzebne celem przedłożenia w Zakładzie Emerytalno - Rentowym Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej przeprowadził w oparciu o art. 218 kpa postępowanie wyjaśniające. W konsekwencji podjętych czynności zainteresowanemu w dniu [...] marca 2019 r. wydano zaświadczenie o okresach służby pełnionej przez [...] SG D.L. w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, tj. fizycznym zwalczaniu terroryzmu w okresie od [...] maja 2010 r. do [...]stycznia 2018 r. Poza przywołanym zaświadczeniem Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej wydał w dniu [...] marca 2019 roku Postanowienie Nr [...], na mocy którego odmówił wydania [...] SG D.L. zaświadczenia potwierdzającego okres pełnienia służby w Straży Granicznej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury w okresie od [...] lipca 2008 r. do [...] maja 2010 r . Strona wystąpiła z zażaleniem na powyższe rozstrzygnięcie do Komendanta Głównego Straży Granicznej. Analizując zaistniały stan faktyczny i prawny Komendant Główny Straży Granicznej postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. utrzymał w mocy skarżone rozstrzygnięcie. W uzasadnieniu przywołał art. 15 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno - Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2018 r. poz. 132 ze zm.). Wskazał też, iż w myśl § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. poz. 734 ze zm.), emeryturę podwyższa się o 2 % podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także antyterrorysty minera - pirotechnika do udziału w działaniach bojowych realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub przez Straż Graniczną, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Straży Granicznej lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, Szefa Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego lub Komendanta Głównego Straży Granicznej. Wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 38 cyt. ustawy, rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 grudnia 2018 roku w sprawie trybu postępowania i właściwości organu w zakresie zaopatrzenia emerytalnego funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Celno-Skarbowej oraz ich rodzin (Dz. U. z poz. 2373) określa m. in. środki dowodowe w sprawach dotyczących podwyższenia emerytury. Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 3 powołanego rozporządzenia środkiem dowodowym potwierdzającym okresy służby pełnionej w szczególnych warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury jest zaświadczenie o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury, sporządzone na podstawie akt osobowych funkcjonariusza lub innych dokumentów potwierdzających pełnienie służby w tych warunkach, wystawione przez właściwie organy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej lub Krajowej Administracji Skarbowej. W myśl § 14 ust. 2 powołanego rozporządzenia, przedmiotowe zaświadczenie wydaje się na żądanie strony. Uwzględniając powyższe, organ wyjaśnił, że w ramach przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej dokonał kwerendy dokumentacji pozostającej w jego dyspozycji, która mogła wywrzeć wpływ na możliwość spełnienia żądania strony. Dokumentacja ta pochodzi z Wydziału Informacji i Organizacji Dydaktyki CSSG - odpowiedzialnego za proces dydaktyczny realizowany w Centrum Szkolenia SG. Dodatkowo dokonano analizy teczki akt osobowych [...]. SG D.L., odzwierciedlającej całokształt przebiegu jego służby w Straży Granicznej. Celem dokonanych sprawdzeń było wynikające z dokumentacji służbowej potwierdzenie czy we wnioskowanym okresie [...] SG D.L. spełniał obydwie przesłanki określone w § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia. W konsekwencji powyższego ustalono na podstawie teczki akt osobowych skarżącego, że ukończył on nw. szkolenia specjalistyczne z zakresu minerstwa i pirotechniki: 1. kurs specjalistyczny dla policjantów z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego odbywający się w terminie [...] lipca 2008 r. – [...]lipca 2008 r. 2. kurs specjalistyczny dla policjantów z zakresu samodzielnego prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych odbywający się w terminie [...] sierpnia 2008 r. roku – [...] października 2008 r. 3. szkolenie specjalistyczne instruktorsko - metodyczne z zakresu działań minersko - pirotechnicznych odbywający się w terminie [...] maja 2010 r. – [...] maja 2010 r. Szkolenia wymienione w pkt 1-2 skarżący ukończył w Centrum Szkolenia Policji w L., co potwierdzają znajdujące się w teczce akt osobowych rozkazy Komendanta Centrum Szkolenia Policji w L. o włączeniu skarżącego w stan osobowy słuchaczy określonego szkolenia oraz wyłączeniu z tego stanu. W tym miejscu organ wspomniał, iż stosownie do treści § 8 zarządzenia nr 75 Komendanta Głównego Straży Granicznej z dnia 13 października 2009 r. w sprawie szkolenia w zakresie działań minersko - pirotechnicznych oraz uzyskiwania przez funkcjonariuszy Straży Granicznej uprawnień w tym zakresie (Dz. Urz. KGSG poz. 74 ze zm.), funkcjonariusze, którzy posiadają potwierdzenie odbycia szkoleń z zakresu rozpoznania pirotechnicznego i minersko-pirotechnicznego, neutralizacji materiałów wybuchowych i urządzeń wybuchowych uzyskane w wyniku udziału w szkoleniach prowadzonych przez szkoły i ośrodki szkolenia organów podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych łub przez niego nadzorowanych oraz wykonują obowiązki służbowe w tym zakresie, uzyskują uprawnienia odpowiadające odpowiednim uprawnieniom obowiązującym w Straży Granicznej. Zgodnie z literalną wykładnią przywołanego przepisu § 2 pkt 2 ppkt a cyt. rozporządzenia należy według organu uznać, że dla spełnienia jego części dyspozytywnej konieczne jest posiadanie uprawnień i kwalifikacji, wśród których należy legitymować się kwalifikacjami minera - pirotechnika. Nad takim stanowiskiem przeważa znaczenie zwrotu w tym także, który należy rozumieć w taki sposób, że wśród posiadanych kwalifikacji należy posiadać uprawnienia minera - pirotechnika. Słowo także zgodnie z Słownikiem Języka Polskiego oznacza również, też (źródło : www.sjp.pl). Stanowisko takie jest zasadne również z punktu widzenia celowościowego, albowiem funkcjonariusz rozpoznania minersko - pirotechnicznego posiada uprawnienia jedynie do podejmowania czynności w zakresie tego rozpoznania. Nie może on podejmować żadnych innych czynności dotyczących np. prowadzenia neutralizacji. Uprawnienia do samodzielnego prowadzenia bojowych działań minersko - pirotechnicznych realizowanych przez Straż Graniczną posiada jedynie miner - pirotechnik, funkcjonariusz który ukończył szkolenie w zakresie samodzielnego prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych. Czynności z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego, przy spełnieniu określonych warunków mogą stanowić podstawę podwyższenia emerytury, jednakże w oparciu o § 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia, który odrębnie reguluje kwestie dotyczące prowadzenia rozpoznania minersko - pirotechnicznego. Podwyższenie emerytury w oparciu o § 2 pkt 2 wymaga posiadania kwalifikacji minera - pirotechnika. Bez wątpienia funkcjonariusz realizujący działania w pełnym zakresie (posiadający uprawnienia do samodzielnego prowadzenia działań) ponosi zwiększone ryzyko względem funkcjonariusza, który może wykonać czynności w ograniczonym zakresie. Stąd też organ wskazał, że stoi na stanowisku, że zróżnicowanie zakresu posiadanych kwalifikacji i uprawnień determinuje możliwość podwyższenia emerytury w oparciu o przesłankę albo z § 2 pkt 2 albo § 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia. W kontekście powyższego podkreślono, że skarżący uzyskał kwalifikacje minera - pirotechnika, uprawniające do samodzielnego prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych w dniu [...] października 2008 r. Zakres uzyskanych w tym dniu uprawnień umożliwił skarżącemu samodzielne prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych w rozumieniu Instrukcji prowadzenia działań minersko - pirotechnicznych. Zatem od dnia [...] października 2008 roku skarżący spełnił przesłankę dotyczącą kwalifikacji, określoną w § 2 pkt 2 ppkt a cyt. rozporządzenia. Posiadanie uprawnień jedynie w zakresie rozpoznania minersko - pirotechnicznego, które jest elementem działań bojowych, nie wypełnia przesłanki określonej w § 2 pkt 2 ppkt a cyt. rozporządzenia. Posiadanie uprawnień jedynie z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego oraz wykonywanie czynności w tym zakresie, stanowi jedną z przesłanek do zwiększenia emerytury o 1 % podstawy wymiaru w oparciu o zasady wskazane w § 3 pkt 5 cyt. rozporządzenia.. Stanowi to logiczne uzasadnienie zróżnicowania szkoleń specjalistycznych z zakresu minerstwa i pirotechniki oraz uzyskiwanych w ich ramach kwalifikacji i uprawnień. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stoi na stanowisku, że dopiero posiadanie przez skarżącego uprawnień minera - pirotechnika wypełnia przesłankę posiadania kwalifikacji i uprawnień, o której mowa w § 2 pkt 2 ppkt a cyt. rozporządzenia. W dalszej części organ wskazał, że w toku niniejszego postępowania i postępowań pozostających z nim w związku, skarżący wywodził również, że udział w procesie szkolenia wypełnia jednocześnie przesłanki udziału w działaniach bojowych, powołując się na Instrukcję prowadzenia bojowych działań minersko - pirotechnicznych w Straży Granicznej, co w ocenie organu odwoławczego pozostaje nieuzasadnioną nadinterpretacją, pozostającą w sprzeczności z zasadą hierarchiczności aktów prawnych. Należy bowiem wskazać, że konstrukcja § 2 pkt 2 ppkt b cyt., rozporządzenia, wskazuje na brak koniunkcji w zakresie warunków koniecznych do spełnienia, a zatem zgodnie z wolą prawodawcy, udział w działaniach bojowych jest alternatywą do udziału w procesie szkolenia przygotowującego do takich działań. Rozporządzenie zgodnie z obowiązującym systemem prawnym jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa o charakterze nadrzędnym w stosunku do decyzji, zarządzeń i wytycznych. Dalej organ wskazał, że w dokumentacji służbowej organu brak jest jednak dokumentu potwierdzającego udział skarżącego w szkoleniu w L. w listopadzie 2008 r. W teczce akt osobowych mjr rez. SG D.L. nie widnieje żadne świadectwo, certyfikat lub zaświadczenie o ukończeniu lub udziale w tym szkoleniu. Mając powyższe na uwadze Komendant Centrum Szkolenia Straży Granicznej, w ramach prowadzonego postępowania wyjaśniającego, celem aktualizacji posiadanych informacji zwrócił się do organizatora kwestionowanego szkolenia (Centrum Szkolenia Policji w L.) o wskazanie charakteru powołanego przedsięwzięcia oraz czy instytucja ta posiada wiedzę na temat udziału [...] SG D.L. w powyższym przedsięwzięciu. Komendant Centrum Szkolenia Policji w L. wskazał, że przedmiotowe szkolenie nie jest szkoleniem z zakresu szkoleń minersko - pirotechnicznych, a jego program nie wyczerpuje przesłanki § 2 pkt 2 ppkt b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych (...). Dodatkowo Komendant Centrum Szkolenia Policji w L. wskazał, że nie posiada żadnej dokumentacji, która mogłaby potwierdzić udział skarżącego w powołanym szkoleniu. Niezależnie od powyższego wskazano, że w spornym okresie skarżący nie posiadał uprawnień instruktorsko -metodycznych uprawniających do prowadzenia szkoleń z zakresu minerstwa i pirotechniki. Takie kwalifikacje uzyskał bowiem dopiero w dniu [...] maja 2010 r. W kontekście powyższego dokumentacja służbowa poddana kwerendzie przez Komendanta Centrum Szkolenia Straży Granicznej nie potwierdza spełnienia przez skarżącego w okresie od [...] lipca 2008 r. do [...]maja 2010 r. warunków do wydania zaświadczenia o okresach służby pełnionej w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury. Kwalifikacje z zakresu rozpoznania minersko - pirotechnicznego uzyskane przez skarżącego w dniu [...] lipca 2008 r., nie są bowiem kwalifikacjami tożsamymi z kwalifikacjami minera - pirotechnika, a zatem nie został spełniony warunek kwalifikacji, o którym mowa w § 2 pkt 2 ppkt a rozporządzenia. Zaświadczenie o pełnieniu służby w warunkach uzasadniających podwyższenie emerytury obejmuje okres, w którym funkcjonariusz spełnia łącznie dwie przesłanki określone w § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia, bierze udział w działaniach bojowych lub procesie szkolenia przy jednoczesnym posiadaniu określonych kwalifikacji (minera - pirotechnika). Stąd też omawiany okres nie podlega według organu zaliczeniu. Zaliczeniu podlegałby okres, w którym funkcjonariusz po uzyskaniu kwalifikacji minera - pirotechnika, w okresie roku od tej daty ich uzyskania brałby udział w procesie Szkolenia lub działaniach bojowych. W okresie tym bowiem spełniałby łączeni obydwie przesłanki określone w § 2 pkt cyt. rozporządzenia. Takiego udziału w przypadku [...] SG D.L. nie odzwierciedla jednak dokumentacja służbowa. Zaświadczenie nie może uwzględniać okresu, w którym funkcjonariusz spełniał tylko jedna z przesłanek określonych w § 2 pkt 2 cyt. rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy stoi na stanowisku, że zaliczeniu podlegają okresy roczne od momentu spełnienia obydwu przesłanek łączenie. Od powyższego postanowienia skargę do tut. Sądu wywiódł D.L. zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. § 2 pkt 2 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej w zw. z ort. 15 ust. 6 i art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, oraz art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 12 k.p.a., art. 35 o k.p.a., art. 37 k.p.a., art. 38 k.p.a., 227 k.p.a., tj.: zasady legalizmu, zasady praworządności i zasady pogłębiania zaufania do organów Państwa, zwłokę i bezczynność organu, nieprzestrzeganie terminów, prowadzenie spraw dłużej niż to jest konieczne, zaniedbań lub nienależytego wykonywania zadań przez organ lub jego pracowników, naruszenia prawa, przewlekłego lub biurokratycznego załatwiania spraw. Wniósł o uchylenie postanowienia Komendanta Głównego Straży Granicznej w całości oraz zobowiązania organu do wydania zaświadczenia uwzględniającego pełnienie służby w warunkach uzasadnienia podwyższenia emerytury w okres od [...] lipca 2008 r., do [...] stycznia 2018 r. W uzasadnieniu rozwinął szczegółowo powyższe zarzuty. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko faktyczne i prawne przedstawione w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga oceniona pod tym kątem zasługiwała na uwzględnienie. W rozpatrywanej sprawie istota sporu sprowadzała się do wykładni przepisu § 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734 z późn. Zm.). Zgodnie z treścią w/powołanego przepisu § 2 pkt 2, emeryturę podwyższa się o 2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio w zwalczaniu fizycznym terroryzmu, jeżeli funkcjonariusz spełnia łącznie następujące warunki: a) nabył uprawnienia i kwalifikacje, w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika, do udziału w działaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, b) brał udział, w ramach obowiązków służbowych, w działaniach bojowych Policji lub w procesie szkolenia mającym na celu przygotowanie do takich działań, określonym przez Komendanta Głównego Policji, W ocenie tut. Sądu wykładnia językowa przywołanej regulacji nie powinna budzić wątpliwości, iż prawo do podwyższenia emerytury przysługuje funkcjonariuszowi, który nabył uprawnienia i kwalifikacje do udziału w zadaniach bojowych, realizowanych przez jednostkę lub komórkę antyterrorystyczną Policji, zaś zawarte wtrącenie "w tym także w zakresie antyterrorysty minera-pirotechnika" powiększa jedynie krąg funkcjonariuszy uprawnionych do podwyższenia emerytury o funkcjonariuszy tej właśnie wąskiej specjalności. Odkodowując konkretną normę prawną dodatkowo pamiętać należy o tym, iż w nauce prawa i w piśmiennictwie wyróżnia się różne rodzaje wykładni, np. wykładnię gramatyczną, celowościową, funkcjonalną, systemową lub logiczną. Jeśli więc określony przepis nastręcza problemów interpretacyjnych, zaś sama wykładnia językowa lub gramatyczna nie wystarcza do jego właściwego odczytania, winny być zastosowane inne rodzaje wykładni. Taka też sytuacja, w ocenie składu orzekającego, zachodzi w niniejszej sprawie. Z punktu zaś widzenia wykładni celowościowej jako uprawniona jawi się konkluzja, że zwiększenie wymiaru emerytury policyjnej wiąże się nierozerwalnie z udziałem w określonych działaniach bojowych przy zwalczaniu terroryzmu funkcjonariusza, który posiada odpowiednie uprawnienia i kwalifikacje do udziału w takich działaniach, a poprzez użycie sformułowania "w tym także" nastąpiło zrównanie z nimi uprawnień i kwalifikacji antyterrorysty minera-pirotechnika. Odnosząc się z kolei do ratio legis rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r., należy wziąć pod uwagę to, że stanowi ono podstawę do przyznania takim funkcjonariuszom swoistej rekompensaty za zwiększone zagrożenie zdrowia i życia związane z udziałem w akcjach bojowych oraz zwiększone zaangażowanie tych funkcjonariuszy w związku ze specjalnym szkoleniem w celu nabycia szczególnych kwalifikacji i uprawnień. W świetle powyższych wniosków, zdaniem składu orzekającego, przyjęta przez organ wykładnia prowadziłaby do nieuzasadnionego dyskryminowania tych funkcjonariuszy, którzy biorąc udział w działaniach bojowych i nie posiadając uprawnień i kwalifikacji minera-pirotechnika, narażają zdrowie i życie bez prawa do podwyższenia z tego tytułu emerytury. Zgodzić należało się także ze stanowiskiem skarżącego, iż organ w sposób nieuprawniony przyjął, ze przywilej opisany w § 2 pkt 2 omawianej regulacji, przysługuje funkcjonariuszowi dopiero "od momentu spełnienia obydwu przesłanek łącznie". Omawiając przedmiotową materię należy bowiem odnieść się do całości regulacji jej dotyczących Przepis art. 15 ust. 2 pkt 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy stanowi zaś, że emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy za każdy rok służby pełnionej w warunkach szczególnie zagrażających życiu i zdrowiu. Podstawą faktyczną ustalenia tych warunków jest zatem niewątpliwie rok służby, liczonych zdaniem sądu jako kolejne 365 dni począwszy od dnia podjęcia służby. Przepis § 2 pkt 2 rozporządzenia z 4 maja 2005 r. którą był podstawą wniosku skarżącego o wydanie zaświadczenia, również stanowi o "każdym roku służby pełnionej (...)". W ocenie tut. Sądu, na gruncie powyższych przepisów nie jest zatem dopuszczalne ocenianie warunków uzasadniających podwyższenie emerytury w innych granicach czasowych np. w ramach miesięcy. Oznacza to, że organ wydający zaświadczenie na podstawie § 2 powołanego rozporządzenia, powinien w ocenie Sądu wypowiedzieć się o spełnianiu przez funkcjonariusza warunków uprawniających do podwyższonej emerytury w określonym kolejnym roku służby, nawet jeżeli zdarzenia uzasadniające podwyższenie emerytury występowały w tym roku pełnienia służby nieregularnie, np. jedynie w początkowym albo końcowym okresie ocenianego roku służby. Niezależnie od w/w błędów wykładni przepisu stanowiącego podstawę skarżonego rozstrzygnięcia, organ w sposób niepoprawny ustalił też stan faktyczny. Nie uwzględnił bowiem faktu uczestnictwa skarżącego w szkoleniu na temat "[...]", jakie miało miejsce w dniach [...] listopada 2008 r. w Centrum Szkolenia Policji w L., mimo ustalenia, że udział ten został potwierdzony w opinii służbowej znajdującej się w aktach osobowych funkcjonariusza. Wbrew twierdzeniom organu, opinia służbowa będąca w dyspozycji autora skarżonego postanowienia, stanowi dokument w oparciu o który można ustalać fakty w postępowaniu zaświadczeniowym. Na przeszkodzie temu nie stoi zaś to, że w opinii służbowej brak jest uszczegółowienia danych dotyczących omawianego szkolenia w postaci dokładnej daty. Należy bowiem mieć na względzie to, że opis przedmiotu szkolenia zawarty w opinii służbowej, pokrywa się z opisem potwierdzonym przez organizatora tego szkolenia. Nadto organ nie wykazał (ani nawet nie podnosił) tego, aby w okresie za który została sporządzona omawiana opinia służbowa, skarżący uczestniczył w innych szkoleniach dotyczących tej samej tematyki. W świetle powyższego, zapis znajdujący się w opinii służbowej skarżącego, a potwierdzający jego udział w omawianym szkoleniu, przemawiał za uwzględnieniem tej okoliczności przy wydawaniu rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. W tym miejscu podkreślić należało też to, iż organ prowadząc postępowanie w przedmiocie żądania wydania zaświadczenia, winien samodzielnie dokonywać oceny faktów i dowodów. Nie może zaś posiłkować się oceną innych, nieuprawnionych do wydania konkretnego zaświadczenia organów. Komendant Główny Straży Granicznej, powinien więc we własnym zakresie ocenić, czy omawiane szkolenie z listopada 2008 r. wypełniało przesłanki szkolenia o jakim mowa w § 2 pkt 2 ppkt b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej (Dz. U. Nr 86, poz. 734 z późn. zm.). Nie miał zaś podstaw ku temu, aby w miejsce samodzielnej oceny przedmiotowej okoliczności, posłużyć się stanowiskiem Komendanta Centrum Szkolenia Policji w L. (a więc organizatora szkolenia). Oczywiście organ mógł posiłkować się przedmiotowym stanowiskiem organizatora szkolenia. Nie mógł jednakże poprzestać na nim. To nie Komendant Centrum Szkolenia Policji w L. uprawniony jest do rozpoznania wniosku, jaki zainicjował niniejsze postępowanie. W związku z powyższym, uznając że skarżone postanowienie narusza prawo, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.). Ponownie rozpoznając sprawę organ będzie zobligowany do uwzględnienia argumentacji zaprezentowanej w niniejszym uzasadnieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło