II SA/Wa 1377/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Asesor WSA Karolina Kisielewicz, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2019 r. sprawy ze skargi P. C. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej i związku schorzeń ze służbą 1. oddala skargę w części dotyczącej ustalenia zdolności do zawodowej służby wojskowej; 2. odrzuca skargę w pozostałej części. Komendant Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] skierował P.C. do Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] zwanej dalej "RWKL w [...]", w celu określenia zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej. Na podstawie przeprowadzonych badań Regionalna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] wydała orzeczenie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], mocą którego uznała orzekanego za niezdolnego do zawodowej służby w ŻW - kategoria N, zał. 1 grupa III. Komisja dokonała rozpoznania: 1. przebyta reakcja adaptacyjna – § 67 pkt 1; 2. astma oskrzelowa przewlekła – § 35 pkt 7; 3. blizny pooperacyjne na szyi – § 3 pkt 1; 4. 11 % utraty zdolności żucia – § 24 pkt 1; 5. hiperbilirubinemia – § 44 pkt 10. Zdaniem organu stwierdzone rozpoznania, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.), powodują niezdolność do pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej. Strona wniosła odwołanie od wskazanego orzeczenia, do którego załączyła m.in.: kserokopie zaświadczenia lekarza psychiatry z [...] maja 2018 r., zaświadczenie psychologa z dnia [...] maja 2018 r. oraz zaświadczenie lekarza pulmonologa z dnia [...] maja 2018 r. Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] w dniu [...] czerwca 2018 r. wydała orzeczenie nr [...], mocą którego utrzymała w moc zaskarżone orzeczenie RWKL w [...]. Orzeczenie organu II instancji zostało wydane na podstawie przepisów § 3 oraz § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie wojskowych komisji lekarskich oraz określenia ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. z 2012 r., poz. 1013) a także § 7 pkt 1, § 23 pkt 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. z 2015 r., poz. 761 ze zm.). Organ stwierdził, że orzekanemu m.in. zlecono wykonanie konsultacji psychologicznej (przebyta reakcja na stres, obecnie nie wymaga leczenia), psychiatrycznej (przebyta reakcja adaptacyjna). W jednorazowym badaniu psychiatrycznym stwierdzono brak objawów psychopatologicznych. W trakcie konsultacji pulmonologicznej stwierdzono, że pacjent od 1,5 roku leczy się z powodu astmy oskrzelowej; obecnie stosuje Z., M. (osłuchowo płuca bez zmian, spirometria w normie, rtg płuc z [...] marca 2017 r. bez zmian, Dgn. astma oskrzelowa przewlekła kontrolowana). Organ posiłkował się także treścią opinii psychologicznej wydanej przez psychologa Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] [...] A.R. w dniu [...] kwietnia 2018 r. Na podstawie przeprowadzonego wywiadu ze stroną oraz wyników obserwacji funkcjonowania w miejscu służby zalecono przeprowadzenie specjalistycznych konsultacji z zakresu psychologii i psychiatrii w celu orzeczenia istnienia przeciwwskazań do wykonywania obowiązków służbowych w Żandarmerii Wojskowej. Stwierdzono, że konsultowany przejawia znaczną labilność emocjonalną z sytuacyjną utratą kontroli nad emocjami, której przejawem są zaburzenia funkcjonowania społecznego w miejscu służby wobec przełożonych i współpracowników (napady gniewu z agresją słowną, drażliwość, postawa ambiwalentna, szybkie zmiany i skrajność odczuwanych emocji z przewagą silnego napięcia psychicznego, dominujący nastrój negatywny). Konsultowany doświadcza także stanów wrogości i nienawiści, którą przejawia do innych osób. Zachowania jego są impulsywne ze skłonnością do konfliktów bez względu na konsekwencje. Stwierdzono, że w relacjach społecznych dominuje u badanego nadpobudliwość, nadwrażliwość, kłótliwość i niecierpliwość. Występują też nagłe wybuchy niepohamowanego gniewu, szczególnie w sytuacji krytyki i zwrócenia uwagi w/w. Zachowania takie uniemożliwiają właściwe, należyte i terminowe wywiązywanie się z obowiązków służbowych. Obecny stan psychiczny jest spowodowany bardzo trudną sytuacją osobistą i rodzinną badanego, dlatego zalecane jest objęcie badanego pomocą specjalistyczną. Podczas wywiadu z psychologiem badany był pobudzony, w kontakcie słownym logiczny (niekontrolowana agresja słowna, wulgaryzmy, nastrój znacznie obniżony ze skłonnością do negatywizmu.) Organ stwierdził również, że badany w dniu [...] kwietnia 2018 r. sam wpisał w jednej z rubryk, iż z powodu wrodzonej astmy oskrzelowej zażywa M.. Zdaniem CWKL uwagi dotyczące astmy oskrzelowej nie są zasadne, ponieważ skarżący w czasie badania w RWKL w [...] dwukrotnie potwierdził, że stosuje leki z powodu astmy. Psycholog z Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] w opinii zaznaczyła, że obecny stan psychiczny orzekanego spowodowany bardzo trudna sytuacją osobistą i rodzinną wymaga objęcia badanego pomocą specjalistyczną. Dołączone do odwołania zaświadczenie lekarskie i psychologiczne, jak również konsultacja psychologiczna i psychiatryczna zlecone w ramach postępowania przed RWKL w [...] wskazują na przebytą reakcję adaptacyjną, dlatego też w punkcie 1 i 2 rozpoznania zakwalifikowano schorzenie do § 67 pkt 1 i § 35 pkt 1. Kwalifikacja taka skutkuje w grupie III osób badanych orzeczeniem kategorii N – niezdolny do służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej. P.C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...]. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: ‒ art. 15 k.p.a. poprzez brak merytorycznego rozpoznania odwołania i brak ustosunkowania się do zarzutów podniesionych przez skarżącego, ‒ art. 77 § 1, art. 78 i art. 7 k.p.a. w zw. 136 k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia przez organ wskazanych przez skarżącego dowodów, które miały istotne znaczenie dla wyjaśnienia sprawy, ‒ art. 80 k.p.a. poprzez brak oceny, czy organ I instancji udowodnił istnienie przypisanych skarżącemu schorzeń, uznając, że jest on niezdolny do pełnienia służby, ‒ art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak uzasadnienia wydanego orzeczenia II instancji, co nie pozwala na zapoznanie się z argumentacją organu, ‒ § 23 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, poprzez brak uzupełnienia akt sprawy o wnioskowane dowody oraz nieprzeprowadzenie ponownych badań specjalistycznych, pomimo, że wnioskowane dowody na taką okoliczność wskazywały. Skarżący podniósł, iż organ dopuścił się również naruszenie prawa materialnego: ‒ art. 5 ust. 1 i 2 pkt 1 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, poprzez utrzymanie w mocy zaskarżonego orzeczenia, pomimo że z zaświadczenia lekarskiego wydanego w dniu [...] maja 2018 r. przez lekarza pulmonologa na okoliczność wykluczenia astmy oskrzelowej oraz zaświadczenia lekarskiego wydanego w dniu [...] maja 2018 r. przez lekarza specjalistę z zakresu psychiatrii na okoliczność stanu zdrowia psychicznego i braku podstaw do przyjęcia reakcji adaptacyjnych, uznano, że skarżący jest niezdolny do pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy temu organowi do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. Skarżący stwierdził, że Centralna Wojskowa Komisja Lekarska w [...] nie dokonała w sposób wyczerpujący sprawdzenia prawidłowości postępowania organu I instancji. Brak było właściwej oceny, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne i oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym. Ustalenia stanu faktycznego, na podstawie których orzekały Komisje Lekarskie, nie były wyczerpujące i nie pozwalały na dokonanie właściwej kwalifikacji zdolności do pełnienia przez skarżącego służby. Złożone w sprawie zaświadczenia lekarskie jednoznacznie potwierdzają brak podstaw do przyjęcia, że skarżący przebył reakcję adaptacyjną, czy też, że choruje na astmę oskrzelową przewlekłą. W treści odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał twierdzenia zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), dalej: "P.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Dokonując oceny przedmiotowej sprawy w świetle powyższych kryteriów, w pierwszej kolejności stwierdzić należy, że skarga na orzeczenie CWKL w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r., utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] maja 2018 r. w części dotyczącej związku stwierdzonych schorzeń ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa, jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sprawa będąca przedmiotem zaskarżenia w tym zakresie nie należy bowiem do właściwości sądu administracyjnego. Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarty w wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04 (publ. CBOSA), wskazać należy, że wojskowe komisje lekarskie orzekają w dwóch reżimach prawnych, stąd orzeczenia tych komisji dzielą się na dwie grupy. Pierwsza grupa orzeczeń wojskowych komisji lekarskich obejmuje kwestię zaliczenia danej osoby do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej, jak i samej zdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach są wiążące dla organów rozstrzygających o powołaniu danej osoby do służby wojskowej lub o zwolnieniu z tej służby. Od takich orzeczeń służy skarga do sądu administracyjnego, gdyż orzeczenia te mają charakter decyzji rozstrzygających istotę sprawy – zdolność do służby wojskowej. Natomiast drugą grupę orzeczeń wojskowych komisji lekarskich stanowią orzeczenia ustalające schorzenia danej osoby, określające ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych lub rentowych albo zaopatrzenia emerytalnego, przysługujących na podstawie innych ustaw niż ustawa z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2017 r., poz. 1430 ze zm.), czy ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 173 ze zm.). Orzeczenia tej grupy poddawane są autonomicznej kontroli przez sądy powszechne w ramach rozpoznawania odwołań od decyzji administracyjnych o świadczeniach odszkodowawczych, rentowych lub z zaopatrzenia emerytalnego. Biorąc zatem pod uwagę te dwa reżimy prawne, wskazać należy, iż od orzeczeń wojskowych komisji lekarskich w zakresie dotyczącym ustalenia schorzeń danej osoby, ich związku ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego oraz inwalidztwa – skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Potwierdzeniem powyższego stanowiska jest utrwalony w orzecznictwie administracyjnym pogląd, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie skargi na orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową (por. uchwała składu siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r., sygn. akt III ZP 9/99; publ. OSNP 2000/5/167). Analogiczne stanowisko zajął również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 listopada 2000 r., sygn. akt OSA 1/100 (publ. ONSA 2001/2/47) w odniesieniu do orzeczenia w zakresie dotyczącym oceny stanu zdrowia żołnierza i związku ze służbą wojskową stwierdzonych schorzeń dla m.in. celów zaopatrzenia emerytalnego, (rentowego) stwierdzając, że w tych sprawach skarga nie przysługuje. Na tle przytoczonego stanu prawnego stanowisko to jest nadal aktualne, co potwierdził NSA w powołanym wyżej wyroku z dnia 9 marca 2005 r., sygn. akt OSK 1203/04. W niniejszej sprawie, jak wynika z treści skargi, P.C. zaskarżył w całości orzeczenie CWKL w [...], a więc także w zakresie dotyczącym ustalenia związku schorzenia ze służbą wojskową oraz określenia grupy inwalidztwa. Na tę kategorię orzeczeń Komisji, jak już wyżej wskazano, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje, a zatem Sąd obowiązany był stwierdzić niedopuszczalność skargi w ww. zakresie i ją odrzucić. Uznając natomiast za dopuszczalną skargę na orzeczenie CWKL w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. utrzymujące w mocy orzeczenie RWKL w [...] z dnia [...] maja 2018 r. w części dotyczącej określenia zdolności [...] P.C. do pełnienia zawodowej służby wojskowej, Sąd stwierdził, że skarga w tym zakresie jest nieuzasadniona. Zaznaczenia wymaga, że wojskowe komisje lekarskie, jako organy administracji publicznej, podejmują rozstrzygnięcia w indywidualnych sprawach, w drodze decyzji administracyjnych (nazywanych w przepisach orzeczeniami), które poddane są mocy obowiązującej przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, jako lex specialis, regulują pewne kwestie odmiennie od rozwiązań przyjętych w k.p.a. Jednak w sprawach nieuregulowanych w rozporządzeniu przepisy k.p.a. znajdują zastosowanie w pełnym zakresie. Rozstrzyganie o zdolności do zawodowej służby wojskowej odbywa się zatem w postępowaniu administracyjnym z gwarancjami dwuinstancyjnego toku orzecznictwa o charakterze sformalizowanym i z zagwarantowaniem czynnego udziału kandydata w tym postępowaniu. Zgodnie z § 11 ww. rozporządzenia przy orzekaniu o zdolności do pełnienia zawodowej służby wojskowej i zaliczaniu do jednej z kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do zawodowej służby wojskowej komisje lekarskie uwzględniają wykaz chorób i ułomności, stanowiący załącznik nr 1 do rozporządzenia. W myśl § 17 ust. 1 rozporządzenia, wojskowe komisje lekarskie orzekają na podstawie dokumentów, o których mowa w § 9, tj. dokumentów dołączonych do skierowania do wojskowej komisji lekarskiej, które dotyczą stanu zdrowia żołnierza zawodowego, w szczególności na podstawie: odpisu przebiegu zawodowej służby wojskowej z akt personalnych żołnierza zawodowego, informacji o warunkach i przebiegu służby wojskowej dla celów wojskowych komisji lekarskich, historii chorób leczenia szpitalnego, karty badań profilaktycznych i okresowych, książki zdrowia żołnierza zawodowego, akt postępowania powypadkowego. Przepis § 18 ust. 1 rozporządzenia stanowi, że wojskowa komisja lekarska wydaje orzeczenie niezwłocznie po przeprowadzeniu niezbędnych badań lekarskich i skompletowaniu dokumentów. Orzeczenie wojskowej komisji lekarskiej powinno zawierać w szczególności: (1) rozpoznanie, (2) ustalenie kategorii zdolności fizycznej i psychicznej do pełnienia służby wojskowej, a w razie stwierdzenia chorób i ułomności – określenie ich związku lub braku związku z zawodową służbą wojskową (§ 19 ust. 1). Od orzeczenia wojskowej komisji lekarskiej wydanego w pierwszej instancji służy stronie odwołanie do Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] za pośrednictwem komisji, która wydała orzeczenie, w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia (§ 22 ust. 1). CWKL w [...] rozpatrując odwołanie, orzeka na podstawie dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Jednakże, w razie potrzeby, może przeprowadzić ponowne badanie lekarskie i badania specjalistyczne oraz skierować żołnierza na obserwację szpitalną, a także przeprowadzić dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dokumentów (§ 23 ust. 2). Podkreślenia wymaga, że kontrola przez sąd administracyjny orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o zdolności do zawodowej służby wojskowej obejmuje sprawdzenie prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia orzekanego, a także tego czy dokonana kwalifikacja zdolności do zawodowej służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach. Sąd nie jest natomiast uprawniony do kwestionowania dokonanego przez komisję rozpoznania oraz stwierdzonych schorzeń prowadzących do ustalenia kategorii zdolności do zawodowej służby wojskowej. Ustalony m.in. na podstawie wyżej wymienionych dokumentów stan faktyczny sprawy winien znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia właściwej komisji lekarskiej. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził uchybień w postępowaniu zakończonym wydaniem orzeczenia CWKL w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Komisja I instancji dokonała bowiem prawidłowej kwalifikacji rozpoznania określonego w punktach 8.1-8.5 do odpowiednich paragrafów załącznika nr 1 (grupa III obejmująca żołnierzy zawodowych pełniących służbę w Żandarmerii Wojskowej wg załącznika do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r.), zaś zaliczenie skarżącego do kategorii N – niezdolny do zawodowej służby wojskowej, znalazło potwierdzenie w okolicznościach faktycznych sprawy. Również CWKL w [...] zasadnie uznała, że zaskarżone orzeczenie Komisji I instancji odpowiada prawu. Podejmując rozstrzygnięcie o utrzymaniu w mocy zaskarżonego orzeczenia, CWKL w [...] należycie uzasadniła swe stanowisko. Z akt sprawy wynika, że w wyniku przeprowadzonych badań i konsultacji rozpoznano u orzekanego dwa schorzenia powodujące niezdolność do służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej. Schorzenia te, to przebyta reakcja adaptacyjna (§ 67 pkt 1 załącznika do rozporządzenia) oraz astma oskrzelowa przewlekła (§ 35 pkt 7 załącznika do rozporządzenia). Przebyta reakcja adaptacyjna rozpoznana została w oparciu o opinię psychologiczną psychologa Oddziału Żandarmerii Wojskowej w [...] A.R. z dnia [...] kwietnia 2018 r., a także dodatkową konsultację psychologiczną i psychiatryczną. W zaświadczeniu z dnia [...] maja 2018 r. wydanym w wyniku dodatkowej konsultacji psychologicznej potwierdzony został fakt wystąpienia w przeszłości u skarżącego reakcji adaptacyjnej. Zwrócić należy uwagę, iż z objaśnień szczegółowych zawartych w załączniku do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 3 czerwca 2015 r. wynika, iż § 67 dotyczy reakcji adaptacyjnych (reakcji dezadaptacyjnych, reakcji kryzysowych, ostrych reakcji na stres, zaburzeń stresowych) stanowiących przemijające, niepsychotyczne zaburzenia psychiczne w postaci zaburzeń emocjonalnych (lęk, depresja, napięcie, gniew), zaburzeń zachowania (agresja, autoagresja, ucieczka, izolacja) i postaciach mieszanych, powstających pod wpływem stresujących wydarzeń lub sytuacji, u osób w zasadzie zdrowych psychicznie. Punkt 1 § 67 dotyczy zaś reakcji przebytych lub rokujących ustąpienie w ciągu 6-9 miesięcy. Rację mają zatem organy, kwalifikujące przebytą reakcję adaptacyjną jako schorzenie z § 67 pkt 1. Nie ulega też wątpliwości, iż skarżący mieści się w grupie III, gdyż pełni służbę wojskową w Żandarmerii Wojskowej. W takiej zaś sytuacji, w przypadku wystąpienia reakcji adaptacyjnej krótkotrwałej orzec należy kategorię N – niezdolny do zawodowej służby wojskowej w Żandarmerii Wojskowej. Już wskazane okoliczności powodują, że zasadnym było orzeczenie wobec skarżącego kategorii N. Zatem, niezależnie od zasadności zarzutów dotyczących rozpoznania astmy oskrzelowej przewlekłej, uznać należy, iż zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa w stopniu warunkującym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. Zwrócić jednakże należy uwagę, iż jak trafnie wskazał organ, to skarżący przekazał organowi informację, że z powodu wrodzonej astmy oskrzelowej zażywa lek o nazwie M.. Reasumując, zaskarżone orzeczenie zostało prawidłowo uzasadnione, nie są zatem trafne zarzuty skargi w tym zakresie. W ocenie Sądu nie doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. Uzasadnienie orzeczenia zawiera ustalenia faktyczne i prawne i nie pozostawia wątpliwości, z jakiej przyczyny skarżący uznany został za osobę niezdolną do zawodowej służby wojskowej. Organ wziął pod uwagę istniejący materiał dowodowy, mający znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. Nie można w tym przypadku mówić ani o braku należytego rozpatrzenia sprawy, ani o błędnej ocenie organu. Biorąc pod uwagę cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdzić należy, że organ dokonał jego wszechstronnej oceny i prawidłowo ustalił, że skarżący jest niezdolny do pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej. Kwestia zaś ustaleń w zakresie związku schorzenia ze służbą nie podlega kontroli sądu administracyjnego, co wskazano już wyżej. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w punkcie 1 wyroku. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, Sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie, jak w punkcie 2.