II SA/Wa 1378/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas, Sędzia WSA Piotr Borowiecki, Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.), Protokolant Paulina Okrój, Ref. Stażysta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2019 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Szefa C. Biura A. z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby oddala skargę Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego (zwany dalej organem/Szefem CBA) decyzją personalną z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] (zwaną dalej decyzją organu) po rozpatrzeniu odwołania Pana W. J. (zwanego dalej skarżącym) od decyzji personalnej Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] (zwanej dalej decyzją I instancji) w przedmiocie zwolnienia ze służby, utrzymał decyzję wydaną w I instancji w mocy. Organy zastosowały przepisy art. 58 ust. 3 oraz art. 54 ust. 1, 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1993, zwanej dalej ustawą o CBA), a także § 18 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 27 września 2006 r. w sprawie przebiegu służby funkcjonariuszy Centralnego Biura Antykorupcyjnego (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 503; zwanego dalej rozporządzeniem w sprawie przebiegu służby). Ustalono, że skarżący, zgodnie z decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., przebywał od dnia 23 stycznia 2018 r. w dyspozycji Szefa CBA. W dniu 23 maja 2018 r. poinformowano skarżącego, że Szef CBA postanowił przenieść go na stanowisko służbowe agenta specjalnego w Gabinecie Szefa CBA. Skarżący oświadczył pisemnie, iż nie wyraża zgody na przeniesienie. Wobec powyższego, organ I instancji stwierdził, że zgodnie z dyspozycją art. 58 ust. 3 ustawy o CBA, funkcjonariusza, który po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA nie wyrazi zgody na przeniesienie na zaproponowane stanowisko służbowe, należy obligatoryjnie zwolnić ze służby. Decyzją personalną I instancji z dniem [...] maja 2018 r. zwolniono skarżącego ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym (zwanym dalej CBA). Organ I instancji wskazał, że zgodnie z art. 108 § 1 Kpa. decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny, tożsamy z ważnym interesem służby, przejawiający się potrzebą niezwłocznego rozwiązania stosunku służbowego z funkcjonariuszem, który po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA, nie wyraził zgody na przeniesienie na zaproponowane stanowisko służbowe. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 23 maja 2018 r. Skarżący w ustawowym terminie, zwrócił się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją I instancji. Jego zdaniem, odwołanie od decyzji wynika "z błędów formalnych dotyczących między innymi daty przebywania w dyspozycji oraz daty zwolnienia ze służby" w związku tym wnosił o zmianę decyzji personalnej. Wnosił o określenie nowej daty zwolnienia ze służby w CBA oraz wypłatę zaległego uposażenia za miesiąc czerwiec 2018 r. oraz części zaległego uposażenia rocznego. Szef CBA zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję wydaną w I instancji i stwierdził, że skarżący nie wskazał, na czym mają polegać błędy formalne dotyczące daty przebywania w dyspozycji i daty zwolnienia ze służby oraz jakie, według skarżącego, daty są prawidłowe. Organ przywołał treść przepisów, którymi kierował się organ I instancji wydając decyzję i stwierdził, że zgodnie z art. 58 ust. 1 - 3 ustawy o CBA: "1. Funkcjonariusza można odwołać z zajmowanego stanowiska i przenieść do dyspozycji Szefa CBA. 2. Funkcjonariusz może pozostawać w dyspozycji Szefa CBA nieprzerwanie nie dłużej niż 4 miesiące. 3. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusza przenosi się na określone stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby z zachowaniem uprawnień przewidzianych dla funkcjonariuszy zwalnianych na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, chyba że spełnia warunki do zwolnienia ze służby na korzystniejszych zasadach.". Ponadto, wskazał, że zgodnie z art. 108 § 1 Kpa., decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony. Podniósł, że skarżący od dnia 23 stycznia 2018 r. przebywał w dyspozycji Szefa CBA, a podczas rozmowy kadrowej w dniu 23 maja 2018 r. odmówił przyjęcia zaproponowanego stanowiska służbowego. W konsekwencji organy miały obowiązek wydać decyzje o zwolnieniu skarżącego ze służby w CBA. Wskazał, że z powołanego przepisu wynika jednoznacznie, iż złożenie przez funkcjonariusza oświadczenia, z którego wynika, że nie wyraża on zgody na pełnienie służby na zaproponowanym stanowisku, stanowi obligatoryjną podstawę do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby. Szef CBA wskazał, że skarżący został zwolniony ze służby z dniem [...] maja 2018 r. a decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Organ uznał, że skarżący z upływem [...] maja 2018 r. przestał być funkcjonariuszem CBA. Wobec tego, jego zdaniem, skarżącemu nie przysługuje uposażenie za miesiąc czerwiec 2018 r. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, zarzucając naruszenie przepisów prawa formalnego: 1. Błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez nietrafną ocenę organu dotyczącą etatu z jakiego skarżący został zwolniony ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. 2. Błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez nietrafną ocenę organu dotyczącą daty zwolnienia ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. 3. Wydanie po obowiązującym terminie ustawowym. 4. Wydanie w sytuacji rzeczywistej innej niż opisywana w skarżonej Decyzji. 5. Naruszenie prawa przez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób wadliwy, poprzez zaniechanie wskazania faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których odmówił wiarygodności twierdzeniom skarżącego. W związku z powyższym wnosił o stwierdzenie w całości nieważności decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Szefa CBA oraz decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. Szefa CBA; w razie nieuwzględnienia tego wniosku, wnosił o uchylenie w całości decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Szefa CBA oraz decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. Szefa CBA lub stwierdzenie nieważności decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. oraz decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. w części dotyczącej daty zwolnienia skarżącego ze służby w CBA oraz ewentualnie określenie nowej daty zwolnienia skarżącego ze służby w CBA. Wnosił również o stwierdzenie nieważności ww. decyzji personalnych w części dotyczącej stanowiska służbowego z jakiego skarżący został zwolniony ze służby w CBA oraz określenie prawidłowego stanowiska służbowego z jakiego skarżący został zwolniony ze służby w CBA. W razie uwzględnienia wniosków, wnosił o wydanie nowej decyzji, ewentualnie zobligowanie Szefa CBA do wydania nowej decyzji, o kierunku zgodnym z pierwotnym wnioskiem skarżącego nadto wnosił o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, wymierzenie grzywny wobec Szefa CBA w pełnej wysokości przewidzianej przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) i zobligowanie Szefa CBA do wydania nowego świadectwa służby skarżącemu, uwzględniającego nową datę zwolnienia ze służby oraz prawidłowe stanowisko służbowe, z którego skarżący został zwolniony ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja personalna z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję personalną organu I instancji z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, w świetle kryteriów opisanych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej ppsa), Sąd nie dopatrzył się w działaniu organów rozstrzygających w niniejszej sprawie nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 Kpa. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów decyzja administracyjna, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, musi być i jest oparta na obowiązującym przepisie prawa i zgodna z jego treścią. Sąd wskazuje, że zgodnie z przepisem art. 58 ust. 1 - 3 ustawy o CBA: 1. Funkcjonariusza można odwołać z zajmowanego stanowiska i przenieść do dyspozycji Szefa CBA. 2. Funkcjonariusz może pozostawać w dyspozycji Szefa CBA nieprzerwanie nie dłużej niż 4 miesiące. 3. Po upływie okresu, o którym mowa w ust. 2, funkcjonariusza przenosi się na określone stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby z zachowaniem uprawnień przewidzianych dla funkcjonariuszy zwalnianych na podstawie art. 64 ust. 2 pkt 4, chyba że spełnia warunki do zwolnienia ze służby na korzystniejszych zasadach. Stosownie do treści tego przepisu, po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA, funkcjonariusza przenosi się na określone stanowisko służbowe, a w przypadku niewyrażenia przez niego pisemnej zgody na przeniesienie na to stanowisko, funkcjonariusza zwalnia się ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. W tym stanie rzeczy, aby organ mógł skutecznie zwolnić funkcjonariusza ze służby, winien dysponować na dzień zwolnienia ze służby oświadczeniem woli funkcjonariusza, iż nie wyraża on zgody na przeniesienie na inne stanowisko. Takie oświadczenie woli winno zostać złożone w formie pisemnej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 grudnia 2011 r., II SA/Wa 2302/11, LEX nr 1134954). Skarżący od dnia 23 stycznia 2018 r. przebywał w dyspozycji Szefa CBA. Podczas rozmowy kadrowej w dniu 23 maja 2018 r. funkcjonariusz odmówił przyjęcia zaproponowanego stanowiska służbowego. Z przepisu art. 58 ust. 1 - 3 ustawy o CBA wynika jednoznacznie, iż złożenie przez funkcjonariusza oświadczenia, z którego wynika, że nie wyraża on zgody na pełnienie służby na zaproponowanym stanowisku, stanowi obligatoryjną podstawę do wydania decyzji o zwolnieniu ze służby. Skarżący kwestionuje stanowisko organu i wnosi o stwierdzenie w całości nieważności decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. Szefa CBA oraz decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. Szefa CBA lub stwierdzenie nieważności w części dotyczącej daty zwolnienia skarżącego ze służby w CBA oraz ewentualnie określenie nowej daty zwolnienia skarżącego ze służby w CBA. W ocenie Sądu, prawidłowe są ustalenia organów, że skarżący został zwolniony ze służby z dniem [...] maja 2018 r. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności ze względu na ważny interes społeczny (było to możliwe w oparciu o art. 108 § 1 Kpa.), tożsamy z interesem służby przejawiający się koniecznością niezwłocznego wywarcia skutku prawnego określonego w decyzji - rozwiązania stosunku służbowego z funkcjonariuszem, który po upływie okresu pozostawania w dyspozycji Szefa CBA nie wyraził zgody na przeniesienie na zaproponowane stanowisko służbowe. W tym stanie rzeczy nie można podzielić stanowiska skarżącego, że przysługuje mu uposażenie za miesiąc czerwiec 2018 r., bowiem z upływem [...] maja 2018 r. przestał być funkcjonariuszem CBA. Nadto wnosił o stwierdzenie nieważności decyzji personalnej nr [...] z dnia [...] maja 2018 r. Szefa CBA w części dotyczącej stanowiska służbowego z jakiego skarżący został zwolniony ze służby w CBA oraz określenie prawidłowego stanowiska służbowego z jakiego skarżący został zwolniony ze służby w CBA. W razie uwzględnienia ww. wniosków, wnosił o wydanie nowej decyzji, ewentualnie zobligowanie Szefa CBA do wydania nowej decyzji, o kierunku zgodnym z pierwotnym wnioskiem skarżącego. Jak słusznie wskazano w stanowisku organu skarżący, zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję o zwolnieniu ze służby w CBA. Zasadne jest twierdzenie, że pozostałe decyzje wydawane były w innych postępowaniach są ostateczne i prawomocne (art. 16 § 1 i 3 Kpa.). W tym stanie rzeczy badaniu Sądu podlega decyzja z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzje personalną organu I instancji z dnia [...] maja 2018 r., nr [...]. Sąd w tym postępowaniu nie może rozszerzać granic sprawy i badać legalność decyzji wydanych w innych sprawach administracyjnych, tj. przeniesienia do dyspozycji i wyznaczenia skarżącego na określone stanowisko służbowe po upływie jej okresu. W ocenie Sądu, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostają poruszone w skardze kwestie związane z wcześniejszymi decyzjami wydanymi w stosunku do skarżącego, dotyczącymi przeniesienia do dyspozycji Szefa CBA na podstawie decyzji z dnia [...] września 2017 r. nr [...], czy też wyznaczenia na stanowisko służbowe w Wydziale ds. Szkoleń Biura Kadr i Szkolenia CBA na podstawie decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...]. Z uwagi na fakt, że skarga jest oddalona nie ma możliwości zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych. W sprawie wymierzenia grzywny w pełnej wysokości przewidzianej przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z powodów wskazanych wyżej, nie jest to możliwe, a w sytuacji gdy skarżący uważał, że postępowanie jest przewlekłe mógł wystąpić z odpowiednią skargą w innym postępowaniu. Sąd Administracyjny nie ma możliwość obligowania organu do wydania nowego świadectwa służby, uwzględniającego nową datę zwolnienia ze służby oraz prawidłowe stanowisko służbowe, z którego skarżący został zwolniony ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym. Sąd Administracyjny może zaskarżoną decyzję utrzymać w mocy albo wyeliminować zaskarżoną decyzję z obrotu prawnego. Zdaniem Sądu należy jednocześnie uznać, iż organ wyczerpująco zbadał istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie organ rozstrzygając sprawę - oparł się na materiale prawidłowo zebranym, i dokonał jego wszechstronnej oceny. Wszystkie przytoczone okoliczności świadczą o tym, że organ wyjaśnił sprawę w sposób wymagany przez art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 Kpa.. Z przytoczonych wyżej powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ppsa orzekł, jak w sentencji.