II SA/Wa 138/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Eugeniusz Wasilewski po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi P. K. na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. P. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 9 maja 2014 r. organ poinformował, że postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r. podjął z urzędu postępowanie w niniejszej sprawie. W związku z powyższym wniósł o umorzenie postępowania. Skarżący w piśmie procesowym z dnia [...] maja 2014 r. podtrzymał stanowisko zaprezentowane w skardze z dnia 27 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Z mocy art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (inne przyczyny niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2). W orzecznictwie (postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r. - II OSK 2453/2010 - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreśla się, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. występuje, gdy zaistnieją zdarzenia, które uniemożliwiają osiągnięcie jego celu, albo spowodują, że kontrola zaskarżonego aktu lub czynności stała się zbędna, przy czym owo zdarzenie skutkujące bezprzedmiotowością postępowania musi zaistnieć dopiero w toku postępowania albowiem jego zaistnienie przed datą wniesienia skargi winno skutkować jej odrzuceniem. Postanowienie Ministra Obrony Narodowej o podjęciu z urzędu postępowania zostało wydane [...] marca 2014 r., a więc po wniesieniu skargi, które nastąpiło 30 grudnia 2013 r. Celem postępowania sądowoadministracyjnego wywołanego skargą na postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego jest dokonanie kontroli przez sąd czy zatamowanie postępowania nie narusza przepisów i, gdyby sąd stwierdził naruszenie takich przepisów, wyeliminowanie z obrotu takiego postanowienia blokującego prowadzenie i zakończenie postępowania w sprawie przyznania skarżącemu wojskowej renty rodzinnej w drodze wyjątku. Wobec wydania postanowienia przez Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] marca 2014 r. o podjęciu z urzędu postępowania została wyeliminowana przeszkoda do kontynuowania i zakończenia tego postępowania. W skardze podnoszono, że brak było podstaw faktycznych i prawnych do zawieszenia postępowania, a więc wydanie postanowienia o podjęciu tego postępowania i doręczenie go stronom wyeliminowało skutki w zakresie nieprowadzenia postępowania. W sposób zastępczy skarżący uzyskał oczekiwany przez siebie cel tj. prowadzenie postępowania wznowieniowego, a jednocześnie postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że cel w postaci ponownego uruchomienia postępowania, po jego zawieszeniu, można uzyskać w dwojaki sposób: albo poprzez usunięcie z obrotu prawnego postanowienia o zawieszeniu postępowania, albo poprzez wydanie postanowienia o podjęciu postępowania. W sferze skutków prawnych podjęcie zawieszonego postępowania oznacza uchylenie skutków zawieszenia postępowania, uruchomiony bowiem zostaje wówczas bieg postępowania. Tym samym, wskutek wydanego postanowienia z dnia [...] marca 2014 r., na mocy którego organ podjął zawieszone postępowanie, ustał byt prawny zaskarżonego postanowienia Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymującego w mocy postanowienie tegoż organu z dnia [...] lipca 2013 r. zawieszające postępowanie w sprawie. Z tych względów rozpatrzenie skargi zawierającej zarzuty na te postanowienia i zmierzającej de facto do podjęcia przez organ zawieszonego postępowania, stało się bezprzedmiotowe, ze względu na brak przedmiotu sporu. W związku z powyższym dalsze prowadzenie postępowania byłoby nieuzasadnione. W tej sytuacji Sąd był zobowiązany umorzyć postępowanie sądowe.