II SA/Wa 1384/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bronisław Szydło po rozpoznaniu w dniu 22 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. W. z dnia 9 sierpnia 2007r. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 852/07 ze skargi A. W. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1049/06 oddalającym skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia (...) marca 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: - odrzucić skargę - W dniu 9 sierpnia 2007 r. (data nadania przesyłki) A. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 852/07, odrzucającym jej skargę o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1049/06 oddalającym skargę na postanowienie Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia (...) marca 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego. W skardze A. W. powołując się na przepisy art. 271 pkt 2 oraz art. 273 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) podniosła, iż w sprawie o sygn. akt II SA/Wa 1049/06 błędnie przyjęto, iż pismo wniesione w dniu 10 kwietnia 2007 r. było skargą kasacyjną. W konsekwencji postanowienie z dnia 18 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 852/07 odrzucające skargę o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Wa 1049/06 z uwagi na fakt, iż skarga dotyczyła sprawy, która nie została jeszcze prawomocnie zakończona, oparte zostało na dokumencie przerobionym. Ponadto wskazała, iż pozbawiona była możności działania i należytej reprezentacji, gdyż nie stać jej na ustanowienie pełnomocnika z wyboru zaś do pełnomocników ustanowionych z urzędu nie ma zaufania z uwagi na wcześniejsze złe doświadczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenia zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem określają przepisy art. 271, art. 272 i art. 273 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 271 powołanej ustawy, można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności, jeżeli: 1. w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia, 2. strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Wznowienia postępowania można żądać również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 powołanej ustawy). Można żądać wznowienia postępowania także na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym (art. 273 § 1 pkt 1) lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 2). Ustawa wskazuje również, że podstawą wznowienia postępowania jest późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Zgodnie natomiast z art. 273 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Stosownie do art. 280 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci. Instytucja wznowienia postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym skierowanym przeciwko prawomocnemu orzeczeniu. Taki charakter tego środka prawnego powoduje, że wznowienie postępowania może nastąpić jedynie z powodów ściśle określonych w ustawie. Skarga powinna zawierać wyraźne wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie Samo sformułowanie ustawowej podstawy wznowienia nie oznacza, że skarga opiera się na takiej podstawie. W związku z tym sąd może na posiedzeniu niejawnym zbadać, czy twierdzenia skargi określane jako "podstawa wznowienia", w rzeczywistości stanowią taką podstawę. Jeżeli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że podnoszona podstawa wznowienia postępowania nie zachodzi, taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu. Jakkolwiek A. W. w skardze z dnia 9 sierpnia 2006 r. formalnie powołała ustawowe podstawy wznowienia, to - w świetle uzasadnienia skargi - w istocie podstawy te nie występują. Wyrażona w skardze ocena prawidłowości i zasadności uznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pisma z dnia 10 kwietnia 2006 r. jako skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 14 lutego 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1049/06, a także postanowienia Sądu z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 1049/06 odrzucającego tę skargę kasacyjną, w kontekście wskazanej przez skarżącą podstawy wznowienia, nie pozwalają na przyjęcie, iż powołane okoliczności odnoszą się do przyczyn wznowienia określonych w art. 273 § 1 pkt 1 ppsa. Wskazanie takiej podstawy, podczas gdy uzasadnienie skargi pozostaje bez związku z przedmiotem sprawy, nie uprawnia do stanowiska, że skarga oparta jest na ustawowej podstawie wznowienia postępowania. Z treści skargi jednoznacznie wynika również, że nie zachodziła jakakolwiek sytuacja braku zdolności sądowej lub procesowej albo braku należytej reprezentacji bądź też naruszenia prawa skutkującego pozbawieniem strony możności działania. Brak jest podstaw do uznania, iż powyższe przesłanki nieważności określone w art. 271 pkt 2 ppsa dotyczą sytuacji skarżącej - osoby posiadającej pełną zdolność do czynności prawnych, która - jak wskazuje w uzasadnieniu skargi - z uwagi na brak zaufania do pełnomocników z urzędu nie wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata i nie była w postępowaniu sądowym reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 280 § 1 powoływanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.