II SA/Wa 1384/24
PostanowienieWSA w Warszawie2025-03-19
Skład orzekający: Andrzej Góraj, Danuta Kania, Iwona Maciejuk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu po wydaniu wyroku stwierdzającego bezczynność organu jest dopuszczalna, jeśli organ twierdzi, że jego obowiązek informacyjny został wyczerpany poprzez poinformowanie o braku posiadanej wiedzy?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną. Stwierdzono, że organ wyczerpał swój obowiązek informacyjny poprzez poinformowanie wnioskodawcy o braku posiadanej wiedzy w przedmiocie żądanych informacji, co zostało potwierdzone w poprzednim postępowaniu. W związku z tym, po wydaniu wyroku stwierdzającego bezczynność, organ nie pozostawał w dalszej bezczynności, a ponowne wniesienie skargi na bezczynność było niedopuszczalne.Stan faktyczny
Skarżący M.J. zwrócił się do Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych (RARS) o udostępnienie informacji publicznej dotyczących transportu szczepionek. Po otrzymaniu odpowiedzi, że Agencja nie posiada takich informacji, skarżący wniósł skargę na bezczynność, która zakończyła się wyrokiem WSA stwierdzającym bezczynność organu. Następnie skarżący wniósł kolejną skargę na bezczynność RARS, twierdząc, że organ nadal nie udzielił informacji. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując tożsamość podmiotową i przedmiotową z poprzednią sprawą oraz wyczerpaniem obowiązku informacyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu wpis od skargi.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędzia WSA Danuta Kania, Sędzia WSA Iwona Maciejuk (spr.), , Protokolant specjalista Joanna Głowala po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2025 r. sprawy ze skargi M. J. na niewykonanie przez Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 456/22 postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu M. J. wpis od skargi w kwocie 200 (słownie: dwieście) złotych.
M.J. wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2021 r. zwrócił się do Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, w związku z przygotowywanym materiałem dotyczącym szczepionek [...] do Polski, o udostępnienie informacji: komu zlecono transport; jaki był koszt, waga ładunku, ile palet zajmowała przesyłka; jaka była odległość przewozu; kopie polisy ubezpieczeniowej przewoźnika i zlecenia na przewóz
oraz listu CMR.
W odpowiedzi z dnia 16 sierpnia 2021 r. Agencja poinformowała, że odpowiedzi na zadane pytania, nie są przedmiotem wiedzy Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, gdyż to producent zapewnia transport szczepionek do Polski i odpowiada ze jego realizację. W związku z powyższym Agencja nie jest adresatem niniejszych pytań.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 8 lutego 2024 r. w sprawie II SAB/Wa 456/22 po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 lutego 2024 r. sprawy ze skargi M.J. na bezczynność Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej stwierdził, że Prezes Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku M.J. z dnia [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej; stwierdził, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; zasądził od Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych na rzecz skarżącego M.J. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
M.J. pismem z dnia 6 maja 2024 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, po wyroku WSA w Warszawie z dnia 8 lutego 2024 r. w sprawie II SAB/Wa 456/22. Skarżący wniósł o stwierdzenie bezczynności organu z rażącym naruszenie prawa, wymierzenie grzywny w trybie art. 154 § P.p.s.a w kwocie co najmniej trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia, zasądzenie odszkodowania w trybie art. 154 § 7 P.p.s.a. w kwocie co najmniej trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia oraz o zasądzenie od zobowiązanego na rzecz skarżącego kosztów postępowania z uwzględnieniem kosztów dojazdu na rozprawę w przypadku jej wyznaczenia w kwocie 350 km x 1,15 zł/km x 2 strony co stanowi 805 zł za każdą rozprawę stacjonarną. Wniósł o wyznaczenie rozprawy zdalnej.
Skarżący w uzasadnieniu wskazał, że pismem elektronicznym z dnia "15 kwietnia r." przesłanym do zobowiązanego drogą elektroniczną skarżący wniósł o ujawnienie informacji publicznych niezbędnych do sporządzenia krytyki prasowej albowiem wg. wiedzy uzyskanej w drodze działalności dziennikarskiej skarżący posiadł informacje iż transport szczepionek przeciwko COVID19 opłacony ze środków publicznych dostarczono do Polski za pomocą samochodu przeładowanego (waga przesyłki 1450 kg przy dopuszczalnej ładowności pojazdu 560 kg), bez ubezpieczenia na czas przewozu do faktycznej wartości przesyłki, oraz z naruszeniem przepisów o czasie pracy kierowców. Ponadto skarżący uzyskał informacje, że w toku przewozu doszło do naruszenia warunków przewozu w ten sposób iż nie zachowano właściwej temperatury ładunku w toku przewozu. Pomimo upływu terminu ustawowego 14 dni na udzielenie informacji i przesłanie danych - informacji publicznej nie przedstawiono pytającemu, co uniemożliwiło sporządzenie krytyki prasowej. Skarżący wniósł już raz skargę na organ, co zakończyło się wydaniem wyroku z dnia 8 lutego 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 456/22 stwierdzającego bezczynności organu z rażącym naruszeniem prawa. Od dnia wydania wyroku minęły 3 miesiące, organ do dnia złożenia skargi nie udzielił informacji publicznej, ograniczył się do uregulowania kosztów poprzedniego postępowania. Oznacza to iż podmiot zobowiązany pozostaje w rażącej, nieuzasadnionej zwłoce w zakresie udzielenia odpowiedzi na zapytanie o informacje publiczną. Uzasadnia to wymierzenie grzywny w trybie art. 154 § 6 P.p.s.a w kwocie co najmniej trzykrotności przeciętnego wynagrodzenia tj. równowartości miesięcznego wynagrodzenia netto zarządu podmiotu zobowiązanego. Skarżący podniósł, że dochodzona przez niego kwota zadośćuczynienia - ma przede wszystkich charakter prewencyjny i jest pochodna jednomiesięcznych dochodów w zarządzenie organu zobowiązanego.
Prezes Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych, reprezentowany przez radcę prawnego, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., ewentualnie oddalenie skargi.
Pełnomocnik organu w uzasadnieniu wskazał, że zarówno w sprawie toczącej się pod sygn. akt II SAB/Wa 456/22, jak i w sprawie niniejszej zachodzi tożsamość podmiotowa (podmiotem praw i obowiązków jest organ - Prezes Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych oraz skarżący) jak i tożsamość przedmiotowa (obie skargi mają za przedmiot bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2021 r. o udostępnienie informacji publicznej). Powyższe oznacza, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Pełnomocnik podkreślił, że Sąd, który wydał wyrok w dniu 8 lutego 2024 r. oceniał bezczynność w prowadzeniu przedmiotowego postępowania do momentu wydania wyroku. Aktualna skarga strony ma natomiast na celu wskazanie bezczynności organu z uwzględnieniem okresu po wyżej wskazanej dacie. Niemniej jednak prawomocny wyrok wydany wcześniej nie pozostaje bez wpływu na aktualną sprawę. Pełnomocnik wyjaśnił, że poczynione w uprzednio rozpoznawanej sprawie ustalenie, które stało się podstawą rozstrzygnięcia, na co wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu prawomocnego wyroku z dnia 8 lutego 2024 r. wydanego w wyniku rozpoznania sprawy ze skargi pana M.J. na bezczynność Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia o udostępnienie informacji publicznej, że organ pozostawał w bezczynności na dzień wniesienia skargi, tj. [...] czerwca 2021 r., lecz bezczynność organu ustała [...] sierpnia 2021 r. W tym dniu podmiot obowiązany pisemnie drogą elektroniczną powiadomił skarżącego o nieposiadaniu przez Agencję wiedzy w przedmiocie żądanych informacji. Ponadto Sąd przyznał, że przedmiot żądania określony we wniosku o udostępnienie informacji publicznej nie jest związany z przedmiotem działalności Agencji i kompetencjami organu, do którego wniosek został skierowany. Skoro żądana informacja nie została przez Rządową Agencję Rezerw Strategicznych wytworzona i nie znajduje się w jej posiadaniu, to Sąd uznał, iż poinformowanie wnioskodawcy o braku wiedzy w przedmiocie żądanych informacji wyczerpuje obowiązek informacyjny z ustawy o dostępie do informacji publicznych. To oznacza, że po wydaniu wyroku z dnia 8 lutego 2024 r. i po zwrocie akt sprawy z Sądu, tj. 9 maja 2024 r., organ nie był zobowiązany do podjęcia jakiegokolwiek działania ponieważ nie był Już w bezczynności.
Skarżący pismem z dnia 15 sierpnia 2024 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu wyjaśnił, że skarga z dnia [...] maja 2024 r. nie jest skargą ( wnioskiem) o wznowienie postępowania, ale jest nową skargą w związku z dalszą przewlekłością postępowania związaną z udzieleniem informacji publicznej. Zaznaczył, że pomimo wyroku WSA z dnia 8 lutego 2024 r. podmiot zobowiązany nie udzielił stronie skarżącej informacji jaką dysponuje, a jaka stanowi informacje publiczną a to o relacji przewozu, ilości sztuk (np. palet) i masie przesyłki, kosztów przewozu oraz podmiotu który przewóz zrealizował. Nie bez znaczenia jest i to, że strona skarżąca zwróciła się do Ministerstwa Zdrowia, Ministerstwa Aktywów Państwowych, Kancelarii Rady Ministrów o w/w informacje. W
każdym z tych podmiotów poinformowano stronę skarżącą, że to RARS jest podmiotem realizującym na podstawie ustawy "covidowej" zadania związane z zaopatrzeniem w szczepionki i tylko RARS posiada dokumentację związana z realizacją tego zadania opłaconego ze środków publicznych. Oznacza to, że RARS wprowadza celowo w błąd zarówno Sąd jak i stronę skarżącą co do swojej roli w przedmiotowej sprawie. Skarżący odnosząc się do odpowiedzi na skargę podniósł, iż poprzednia skarga obejmowała okres od [...] kwietnia 2021 r. do dnia złożenia skargi tj. [...] czerwca 2021 r. rozstrzygnięty wyrokiem z dnia 8 lutego 2024 r. Natomiast obecna skarga obejmuje okres od wydania wyroku przez WSA czyli po 9 lutego 2024 r. do nadal, co wynika z gramatycznej treści skargi.
W wykonaniu zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 27 sierpnia 2024 r. sprawa o sygn. akt II SAB/Wa 423/24 ze skargi M.J. na bezczynność Prezesa Rządowej Agencji Rezerw Strategicznych w przedmiocie bezczynność po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 456/22 została zakreślona. Sprawa ze skargi Marka Jarockiego została zarejestrowana pod nową sygnaturą akt II SA/Wa 1384/24 na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lutego 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 456/22.
Pełnomocnik organu, pismem z dnia 17 marca 2025 r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu poinformował, że skarżący po dniu 9 maja 2024 r., tj. zwrocie do organu akt administracyjnych wraz z odpisem prawomocnego wyroku z dnia 8 lutego 2024 r. w sprawie II SAB/Wa 456/22, skarżący nie wzywał organu do wykonania ww. wyroku.
-----------------------
3
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło