II SA/Wa 139/16

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2016 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za osobę bezrobotną postanawia: 1. przyznać D. S. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata, 2. umorzyć postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. D. S. wraz ze skargą na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie odmowy uznania go za osobę bezrobotną, zwrócił się o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. We wniosku podał, że z uwagi na chorobę znalazł się w trudnej sytuacji, został bowiem bez środków do życia (pracował na umowy zlecenia). Obecnie jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Mieszka w domu rodziców, posiada zadłużenie z tytułu alimentów. Oświadczył, że posiada jedynie nieruchomość rolną o wielkości 1,33 ha (0,8483 ha przeliczeniowego), którą dzierżawi od dnia 13 marca 2015 r., otrzymując z tego tytułu 118,58 zł miesięcznie. Do stałych kosztów utrzymania zaliczył koszt zakupu koniecznych leków oraz podatek rolny w wysokości 77 zł za 2016 r. Do wniosku załączył: zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., że jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, kserokopię decyzji Wójta Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. w sprawie wymiaru podatku rolnego na 2016 r., kserokopię umowy dzierżawy gruntów rolnych, kserokopię dokumentacji medycznej. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a powołanej ustawy, jeżeli (...) rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Skoro zatem skarżący w tej sprawie jest zwolniony z ustawy z obowiązku ponoszenia wszelkich kosztów sądowych, to postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, jako zbędne, należało umorzyć. Natomiast art. 262 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron, korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie adwokata. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz załączonych dokumentów, jedynym dochodem wnioskodawcy jest czynsz z tytułu dzierżawy gruntów rolnych w kwocie 118 zł miesięcznie. Strona jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262, art. 249a i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono, jak w sentencji.