II SA/Wa 1392/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj, Sędziowie WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Iwona Maciejuk, Protokolant spec. Ewa Kielak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2016 r., 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz [...]S.A. z siedzibą w [...] kwotę 697 zł słownie (sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie B. Dział Gwarancji i Reklamacji w O. z dnia [...] maja 2016 r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w O. dotyczącym udostępnienia informacji publicznej Kierownik Działu Gwarancji i Reklamacji A. C. zwróciła się o udostępnienie danych na temat zidentyfikowanych przypadków [co do ilości i skali (ciężar)] przekroczenia dopuszczalnego nacisku na oś przez pojazdy ciężarowe poruszające się po drogach województwa [...]. W odpowiedzi [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego poinformował B. że w wyniku kontroli przeprowadzonych w kwietniu 2016 r., Inspektorzy z Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w O. stwierdzili 12 takich przypadków. Skala stwierdzonych przekroczeń wynosiła od 0,58% do 55,26 % w stosunku do wartości dopuszczalnych dla danej drogi. Kolejnym pismem B. Dział Gwarancji i Reklamacji z dnia [...] maja 2016 r. podpisanym przez kierownika tego działu A. C. Spółka zwróciła się do wskazanego wyżej Inspektoratu o udostępnienie danych, o których mowa w piśmie z dnia [...] maja 2016 r. za okres od 01.2012 r. do 04.2016 r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w piśmie z dnia 12 maja 2016 r., powołując się na przepis art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej powiadomił B., że wnioskowana informacja stanowi informację przetworzoną i jej udostępnienie wymaga wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego i zwrócił się o jego wykazanie. W odpowiedzi z dnia 18 maja 2016 r. wskazano, iż w przekonaniu Spółki organ dokonał niewłaściwej oceny wniosku B. przyjmując, że żądana informacja stanowi informację przetworzoną. Decyzją z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego, mając za podstawę art.16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, po rozpatrzeniu wniosku A. C. z dnia [...] maja 2016 r . o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej zidentyfikowanych przypadków, co do ilości i skali, przekroczenia nacisku na oś przez pojazdy ciężarowe poruszające się po drogach województwa [...], za okres od 01.2012 r. do 04.2016 r., odmówił udzielenia informacji publicznej. Uzasadniając decyzję organ wskazał, iż wymogiem udostępnienia żądanej informacji było wykazanie przez wnioskodawcę istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego, gdyż zakres wnioskowanej informacji stanowi informację publiczną przetworzoną. Wnioskodawca istnienia tego interesu nie wykazał. W odwołaniu od powyższej decyzji B. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 2 k.p.a oraz art. 16 ust. 2 pkt 1 w zw z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, po rozpatrzeniu odwołania A. C. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2016 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor podał, iż organy Inspekcji Transportu Drogowego nie dysponują takimi zestawieniami, o które A. C. wnioskowała, a otrzymanie danych uwarunkowane jest analizą wszystkich protokołów z kontroli ważenia pojazdów, których rocznie w skali kraju jest ponad 26 tysięcy (jest to liczba kontroli ważenia pojazdów w 2014 r. oraz 2015 r., a w przypadku województwa [...] liczby te kształtują się na poziomie ponad 1500 w 2015 r. oraz ponad 1200 w 2014 r.). Wobec konieczności analizy materiałów w takiej skali, należało podzielić stanowisko organu I instancji, że pozyskanie interesujących A. C. danych wymagałoby przetwarzania informacji, wobec czego żądanie wykazania szczególnie istotnego interesu dla udostępnienia informacji należało uznać za uzasadnione. Jednocześnie wobec niewykazania istnienia przedmiotowej przesłanki, decyzja o odmowie udostępnienia informacji była uzasadniona. Decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego stała się przedmiotem skargi B. z siedzibą w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów : - art. 2 ust. 1 oraz art. 3 ust 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez odmowę udostępnienia stronie skarżącej informacji publicznej w sytuacji braku występowania ustawowych ograniczeń w dostępie do tej informacji wynikających z art. 5 ustawy, w szczególności z uwagi na to, że charakter i zakres żądanej informacji publicznej nie stanowił informacji przetworzonej i nie wymagał wskazania przez stronę skarżącą istnienia szczególnie istotnego interesu publicznego w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy, - art.138 § 1 pkt 1 k.p.a poprzez utrzymanie w mocy decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] maja 2016 r., podczas gdy podlegała ona uchyleniu w całości, - art. 6 i art. 7 k.p.a – poprzez naruszenie zasady praworządności i prawdy obiektywnej w konsekwencji czego zaskarżona decyzja narusza prawo i interes prawny strony skarżącej w uzyskaniu informacji publicznej zgodnie z treścią jego wniosku. Podnosząc powyższe zarzuty strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Jednocześnie organ podniósł, iż skarga pochodzi od podmiotu nie będącego stroną postępowania administracyjnego oraz, że strona skarżąca nie wskazuje interesu prawnego we wniesieniu skargi wymaganego przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracyjnej publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej jest dokonywana pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Skarga oceniana w świetle powyższych reguł zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 2 ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t. j. Dz. U. z 2015 r poz. 2058 ze zm.) - zwanej dalej: u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjęto, że na podstawie art. 2 ust 1 u.d.i.p. pojęcie "każdy" oznacza zarówno osoby fizyczne i prawne, jak i jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej, jak np. organizacje społeczne. W postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej, jak w każdym innym postępowaniu, konieczne jest ustalenie, czy osoby działające w imieniu osoby prawnej lub innego podmiotu niebędącego osobą fizyczną są umocowane do ich reprezentowania. W niniejszej sprawie ustaleń takich organ nie dokonał i w konsekwencji przyjął, że stroną postępowania jest A. C., chociaż w toku postępowania wskazywano B. jako wnioskodawcę. Przyjmując, że żądana informacja jest informacją przetworzoną oraz, że zachodzi potrzeba odmowy jej udostępnienia, podmiot zobowiązany tym bardziej powinien był żądać wskazania danych określających wnioskodawcę. W takich bowiem przypadkach decyzja administracyjna musi być skierowana do konkretnego adresata, który jest stroną postępowania. W sprawie decyzje organów obu instancji zostały skierowane do A. C. przyjęto bowiem, że jest ona stroną postępowania. W konsekwencji podmiot zobowiązany badał istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego osoby fizycznej, a nie osoby prawnej - B. Tymczasem przed wydaniem decyzji przez organ I instancji posiadał on wiedzę, że wniosek pochodzi od spółki B. (pismo z dnia 18 maja 2016 r.), co nakazywało badanie szczególnie istotnego interesu publicznego w stosunku do spółki. Wobec powyższego wskazać należy, że spółka była uprawniona do złożenia skargi, ponieważ miała interes prawny wyrażony przepisem art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.). Reasumując wskazać należy, iż organy obydwu instancji dopuściły się naruszenia prawa, polegającego na przyjęciu, że z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej wystąpiła osoba pracownika B., a nie B., które to uchybienie miało wpływ na wynik sprawy. Ponownie rozpoznając sprawę organ wezwie Spółkę do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego w udostępnieniu informacji, o ile przyjmie, że wniosek dotyczy informacji publicznej przetworzonej. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w wyroku. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 1 powołanej ostatnio ustawy.