II SA/Wa 1393/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-09-03

Skład orzekający: Iwona Malicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, będący osobą samotną, inwalidą I grupy, utrzymującą się z renty podlegającej egzekucji, spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Jego sytuacja materialna, obejmująca niską rentę netto, egzekucję komorniczą oraz brak majątku, uzasadnia przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący S. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów odmawiającą przyznania renty specjalnej. Wniosek uzasadnił swoją trudną sytuacją materialną: jest samotnym inwalidą I grupy, utrzymuje się z renty socjalnej obciążonej egzekucją komorniczą, nie posiada majątku ani oszczędności. Do wniosku dołączył dokumenty potwierdzające jego niepełnosprawność i dochody.
Rozstrzygnięcie
Przyznano S. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 3 września 2013 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty specjalnej postanawia: przyznać S. K. prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. S. K. wraz ze skargą na decyzję Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie odmowy przyznania mu świadczenia specjalnego, zwrócił się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata z urzędu. We wniosku podał, że jest osobą samotną, inwalidą I grupy, nie posiada żadnego majątku, ani oszczędności. Oświadczył, że utrzymuje się z renty socjalnej ZUS w wysokości 500 zł, a mieszka w mieszkaniu o pow. 28 m2. Podniósł, że renta obciążona jest egzekucją komorniczą w kwocie 200 zł miesięcznie. Do wniosku dołączył kserokopię orzeczenia Powiatowego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] marca 2012 r. oraz kserokopię odcinka otrzymywanej renty za miesiąc lipiec 2013 r. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie skarżący, stosownie do treści art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Natomiast zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Stosownie zaś do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak wynika ze złożonego wniosku oraz akt administracyjnych, skarżący jest osobą samotną, schorowaną, nie ma żadnego majątku ani oszczędności, a jego jedyny dochód stanowi renta w wysokości 831,15 zł brutto - 509,57 zł netto (po potrąceniu z tytułu egzekucji sądowej w wysokości około 200 zł). Korzysta z pomocy ośrodka pomocy społecznej w formie zasiłku pielęgnacyjnego oraz dodatku mieszkaniowego. W konsekwencji oznacza to, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło