II SA/Wa 1394/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Kołodziej, Sędziowie WSA Iwona Dąbrowska, Iwona Maciejuk (spr.), Protokolant specjalista Monika Gieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi D. J. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty rodzinnej rolniczej w drodze wyjątku – oddala skargę – Wnioskiem z dnia [...] grudnia 2016 r. G. J., działając jako przedstawiciel ustawowy małoletniej D. J., wystąpiła do Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego o przyznanie córce w drodze wyjątku renty rodzinnej. We wniosku podała, że jej mąż podlegał ubezpieczeniu rolniczemu przez okres ponad 5 lat w okresie od [...] stycznia 2001 r. do [...] marca 2006 r. czyli w okresie bezpośrednio poprzedzającym ostatnie dziesięciolecie. Ponadto wskazała, że W. J. był ubezpieczony w okresie od [...] maja 2016 r. do [...] października 2016 r. G. J. wskazała, że małoletnia D. J. jest na wyłącznym jej utrzymaniu i nie osiąga żadnego dochodu. G. J. podała również, że obecnie jest osobą bezrobotną, pobiera zasiłek dla bezrobotnych w kwocie [...] miesięcznie. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z o ubezpieczeniu społecznym rolników Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że art. 55 ust. 1 ustawy ubezpieczeniu społecznym rolników daje Prezesowi KRUS możliwość przyznania w drodze wyjątku renty rodzinnej członkom rodziny zmarłego rolnika lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia. Warunki określone w tym przepisie muszą być spełnione łącznie, a niespełnienie nawet jednego z nich wyklucza możliwość przyznania świadczenia w drodze wyjątku. Przedstawiając okoliczności faktyczne sprawy organ wskazał, że W. J. na przestrzeni lat 1978 - 1994 odbywał zasadniczą służbę wojskową, podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia oraz prowadzenia działalności gospodarczej. Od [...] stycznia 2001 r. do [...] marca 2006 r. oraz od [...] maja 2016 r. do dnia śmierci tj. [...] października 2016 r. podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników. Natomiast od [...] kwietnia 2006 r. do dnia [...] maja 2016 r. nie udokumentował żadnego okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno - rentowemu. Ponadto organ stwierdził, że G. J. nie wykazała, aby niespełnienie przez W. J. warunków ustawowych do renty, zostało spowodowane szczególnymi okolicznościami, na które zmarły nie miał wpływu. Z przedłożonych dokumentów nie wynika bowiem, aby W. J. w okresie od [...] kwietnia 2006 r. do [...] maja 2016 r. był niezdolny do pracy. Organ stwierdził, że w przypadku W. J. zmarłego w wieku 57 lat, powodem braku ubezpieczenia nie była jego niezdolność do pracy, która wykluczałaby go z aktywności zawodowej. Zdaniem organu w przypadku W. J. nie wystąpiły szczególne okoliczności, które uniemożliwiły mu podleganie ubezpieczeniu społecznemu w latach 2006 - 2016, tym samym spełnienie warunków do renty ustawowej, a co za tym idzie uzyskanie prawa do renty rodzinnej przez jego córkę. Nie została więc spełniona przesłanka określona w art. 55 ust. 1 ustawy tj. szczególnych okoliczności, które uniemożliwiły W. J. uzyskanie prawa do świadczenia ustawowego. Ponadto organ wskazał, że z wywiadów środowiskowych przeprowadzonych przez pracownika KRUS (w dniach [...].01.1017 r., [...].01.2017 r. i [...].01.2017 r.) wynika, że G. J. mieszka w [...], natomiast małoletnia córka D. przebywa u ustanowionego pełnomocnika – D. E. w miejscowości [...]. Córka jest uczennicą I klasy Liceum Ogólnokształcącego w [...]. G. J. posiada nieruchomość z domem mieszkalnym w [...]. Ponadto jest właścicielką nieruchomości o pow. 0,45ha wraz z budynkiem mieszkalnym na terenie gminy [...], nieruchomości niezabudowanej o pow. 0,0667ha na terenie gminy [...] oraz 1,37ha lasu. Z oświadczenia złożonego podczas wywiadu oraz zaświadczenia instytucji [...] z dnia [...] listopada 2016 r. wynika, że źródłem utrzymania G. J. i jej rodziny jest zasiłek dla bezrobotnych w wysokości [...] miesięcznie, a koszty związane z utrzymaniem córki wynoszą około 500 zł miesięcznie. Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] w dniu [...] stycznia 2017r. podał, że G. J. nie korzysta z żadnych świadczeń z pomocy społecznej. Reasumując organ stwierdził, że w przypadku D. J. nie zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki wynikające z art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, a przede wszystkim przesłanka braku szczególnych okoliczności, która uniemożliwiła W. J. uzyskanie prawa do świadczenia ustawowego. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, zarzucając naruszenie art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, G. J. wniosła o dopuszczenie dowodów z dokumentów mających istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy obejmujących w szczególności: kart informacyjnych leczenia szpitalnego i wyników badań W. J., zaświadczenia i decyzji Powiatowego Urzędu Pracy w [...], karty aktywności zawodowej bezrobotnego, zaświadczenia ZUS [...], korespondencji z NFZ, aktu notarialnego repertorium A Nr [...]. Ponadto wniosła o uchylenie decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. w całości i uwzględnienie wniosku przez przyznanie małoletniej D. J. prawa do renty rodzinnej rolniczej w drodze wyjątku. W uzasadnieniu wskazała, że w stosunku do zmarłego ojca małoletniej W. J. zachodzą szczególne okoliczności. Wynika to przede wszystkim z jego złego stanu zdrowia, co potwierdza liczna dokumentacja medyczna. Opisane w niej jednostki chorobowe od wielu lat wykluczały go z rynku tak pracy zawodowej, jak i zdolności do pracy w gospodarstwie rolnym. Zdaniem przedstawiciela ustawowego skarżącej choroby, należą do okoliczności szczególnych, które determinują zdolność człowieka do pracy. W sytuacji W. J. okres podlegania ubezpieczeniu emerytalno- rentowemu w ostatnim dziesięcioleciu wynikał z bardzo ciężkiego stanu zdrowia. Ponadto stwierdziła, że nie można W. J. zarzucić całkowitej bierności skoro od 1994 do 2016 roku był rejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w [...] jako bezrobotny, poszukujący pracy adekwatnej do jego stanu zdrowia. Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 k.p.a. i art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników Prezes KRUS utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2017 r. Organ wskazał, że przedłożona do wniosku dokumentacja medyczna dotycząca W. J. dotyczy jedynie lat 2010 - 2011. Organ zwrócił uwagę, że z dokumentów nie wynika, aby W. J. w okresie od 2006 - 2009 oraz 2012 - 2016 był niezdolny do pracy. Zdaniem organu, że w przypadku W. J. zmarłego w wieku 57 lat, powodem braku ubezpieczenia nie była jego niezdolność do pracy, która wykluczałaby go z aktywności zawodowej. Ponadto organ stwierdził, że poza dokumentacją medyczną z lat 2010-2011 nie przedstawiono innych dowodów usprawiedliwiających brak zatrudnienia czy podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Z akt nie wynika również, by zmarły W. J. legitymował się stopniem niepełnosprawności. W ocenie organu nie można uznać, że w przypadku W. J. wystąpiły szczególne okoliczności, które uniemożliwiły mu spełnienie warunków do renty ustawowej, a co za tym idzie uzyskanie prawa do renty rodzinnej przez jego dziecko. Nie została więc spełniona przesłanka szczególnych okoliczności z art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Pismem z dnia 10 sierpnia 2017 r. G. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] lipca 2017 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: 1. przepisów postępowania administracyjnego art.138 § 1 pkt 1 kpa i art. 127 § 2 kpa w zw. z art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 9 kpa, art. 10 kpa oraz w zw. z art.75 kpa, art. 76 kpa, art. 77 kpa, art. 78 kpa, art. 80 kpa i art. 81 kpa przez przeprowadzenie postępowania odwoławczego w sposób nie pogłębiający zaufania obywatela do organów Państwa, brak działania organu odwoławczego z urzędu, zaniechanie podjęcia z urzędu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu obywatela i interesu społecznego, brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całokształtu materiału dowodowego bez możliwości strony wypowiedzenia się co do zebranego materiału, co łącznie skutkowało wydaniem decyzji wbrew normie art. 107 § 1 i 3 kpa z wadą co do stanu faktycznego i prawnego oraz miało istotny wpływ na wydanie odmownej decyzji, 2. naruszenie przepisów prawa materialnego art. 55 ust. 1 w zw. z art. 21 art. 29 ust. 1 i art. 38 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników przez ich błędną wykładnię polegającą na niezasadnym uznaniu, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące przyznanie renty rodzinnej w drodze wyjątku, w sytuacji gdy osoba zainteresowana nie ma niezbędnych środków utrzymania, nie jest w stanie ich uzyskać z uwagi na wiek i stan zdrowia, natomiast niemożność uzyskania przez ojca małoletniej prawa do świadczenia ustawowego nastąpiła na skutek szczególnych okoliczności wynikających z jego stanu zdrowia i niezdolności do pracy, co razem nie wykluczało możliwości przyznania przez organ rentowy świadczenia w drodze wyjątku, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji. Podnosząc powyższe zarzuty wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej jej decyzji Prezesa KRUS z dnia [...] kwietnia 2017 r. w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania właściwemu organowi rentowemu. Zdaniem G. J. decyzja została oparta na dowolnych i wybiórczo ocenionych pozaustawowych argumentach, bez zebrania całości materiału dowodowego i na dowolnej ocenie akt sprawy, z naruszeniem zasad demokratycznego państwa prawa i słusznego interesu obywatela. Zdaniem przedstawiciela ustawowego nie sposób zgodzić się z ponowną tezą organu, że w stosunku do zmarłego ojca małoletniej nie zachodziły szczególne okoliczności. Liczne choroby - przebyty ciężki zawał serca, ostre uszkodzenie nerek, zaburzenia krążenia mózgowego, nadciśnienie tętnicze, cukrzyca typu 2 wykluczyły W. J. z rynku pracy i doprowadziły do przedwczesnej śmierci. Opisane choroby są okolicznościami niezależnymi od człowieka, zdarzeniami losowymi, o których stanowi art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. Z tego powodu ojciec dziecka nie mógł uzyskać prawa do renty ustawowej. Ponadto G. J. stwierdziła, że nie można W. J. zarzucić bierności skoro w latach 2004-2016 był zarejestrowany w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna. W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał swoją dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Zgodnie z art. 55 ust. 1 ustawy z 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 277 ze zm.), Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego może przyznać emeryturę, rentę rolniczą z tytułu niezdolności do pracy lub rentę rodzinną rolnikowi lub domownikowi lub członkom rodziny zmarłego rolnika lub domownika, pomimo niespełnienia, wskutek szczególnych okoliczności, warunków określonych w ustawie, jeżeli zainteresowana osoba nie ma niezbędnych środków utrzymania i nie może ich uzyskać ze względu na wiek lub stan zdrowia. Świadczenie takie przyznaje się w wysokości nieprzekraczającej wysokości odpowiedniego świadczenia z ubezpieczenia emerytalno-rentowego (art. 55 ust. 2). Na tle całej ustawy, określającej zasady nabywania przez rolników (domowników lub członków rodziny zmarłego rolnika lub domownika) prawa do świadczeń typu ubezpieczeniowego, a więc finansowanych i pozostających w związku z funduszem gromadzonym na ten cel ze składek ubezpieczeniowych przyszłych świadczeniobiorców, jest to regulacja szczególna - pozwalająca na uzyskanie świadczenia odpowiadającego świadczeniu ubezpieczeniowemu przez osoby, które nie spełniają warunków do uzyskania świadczeń w zwykłym trybie. Świadczenia z tego przepisu nie mają charakteru roszczeniowego, ustawa zaś pozostawia ich przyznanie uznaniu Prezesa KRUS. Przepis ten posługuje się bowiem sformułowaniem "Prezes Kasy może przyznać...", co wskazuje na uznaniowy charakter decyzji podejmowanej w tym trybie. Jednak pozostawienie tego uprawnienia uznaniowej decyzji Prezesa KRUS nie oznacza, że ma on całkowitą swobodę w tym względzie. Z treści tego przepisu wynikają cztery przesłanki warunkujące przyznanie świadczenia w drodze wyjątku, które wyznaczają jednocześnie granice uznania administracyjnego. Po pierwsze, przesłanka bycia ubezpieczonym lub pozostałym po ubezpieczonym członkiem jego rodziny; po drugie, niespełnianie wymagań dających prawo do emerytury lub renty rolniczej na zasadach ogólnych musi być spowodowane szczególnymi okolicznościami; po trzecie, ubiegający się o to świadczenie nie może podjąć pracy lub innej działalności zarobkowej objętej ubezpieczeniem społecznym z powodu całkowitej niezdolności do pracy lub wieku; po czwarte, osoba ta nie ma niezbędnych środków utrzymania. Przyznanie przedmiotowego świadczenia ustawa uzależnia od łącznego (kumulatywnego) spełnienia wszystkich czterech wymienionych przesłanek. Brak choćby jednej z nich wyklucza tę możliwość. W rozpoznawanej sprawie organ zasadnie stwierdził, że nie została spełniona przesłanka szczególnych okoliczności usprawiedliwiających brak aktywności zawodowej ojca małoletniej. Wskazać należy, iż ustalanie prawa do świadczenia w drodze wyjątku nie może odbywać się w zupełnym oderwaniu od przepisów regulujących przyznawanie świadczeń na zasadach ogólnych. Nie bez powodu ustawodawca posłużył się sformułowaniem wskazującym, że tylko tym ubezpieczonym, którzy wskutek szczególnych okoliczności nie spełniają warunków wymaganych w ustawie do uzyskania prawa do emerytury lub renty, Prezes KRUS może przyznać świadczenie w drodze wyjątku. Wychodząc z zasad systemowych, na jakich oparte są założenia ubezpieczeń społecznych, których częścią jest art. 55 ust. 1 ww. ustawy, i kierując się względami wykładni funkcjonalnej, trudno byłoby przyjąć, by stwarzał on podstawę przyznawania świadczeń w drodze wyjątku w zupełnym oderwaniu od wymaganego okresu ubezpieczenia, chociaż niewystarczającego do uzyskania świadczenia na zasadach ogólnych. Artykuł 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników posługuje się stwierdzeniem, zgodnie z którym niespełnienie wymagań do uzyskania renty na zasadach ogólnych wskutek szczególnych okoliczności upoważnia ubezpieczonego do ubiegania się o przyznanie świadczenia w trybie wyjątkowym, przy jednoczesnym spełnieniu pozostałych przesłanek. Oznacza to, że nie ogólna długość okresu odprowadzania składek na ubezpieczenie społeczne decyduje o możliwości przyznania renty ustawowej, ale wymagany, zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 5 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, konkretny okres podlegania ubezpieczeniu emerytalno - rentowemu wynoszący 5 lat w przypadku osób, u których całkowita niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat. Ponadto, całkowita niezdolność do pracy w gospodarstwie rolnym musi powstać w ciągu 18 miesięcy od ustania ostatniego okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno - rentowemu (art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy). Zatem warunkiem koniecznym jest legitymowanie się 5-letnim okresem podlegania ubezpieczeniu emerytalno - rentowemu w ostatnim 10-leciu przed złożeniem wniosku o przyznanie renty rolniczej z tytułu niezdolności do pracy (art. 21 ust. 8 ustawy) i jest to zasada, gdy chodzi o osoby, u których całkowita niezdolność do pracy powstała w wieku powyżej 30 lat oraz niezdolność ta ma powstać w czasie 18 miesięcy od ustania ostatniego okresu podlegania ubezpieczeniu. Odstępstwa od warunków ustawowych mogą być realizowane właśnie w trybie cytowanego przepisu art. 55 ust. 1. Jednakże przyznanie świadczenia w drodze wyjątku możliwe jest tylko wtedy, gdy wymagany okres podlegania ubezpieczeniu (5-letni w ostatnim 10-leciu, a także 18-miesięczny okres) usprawiedliwiają szczególne okoliczności. Żaden przepis powołanej ustawy nie zawiera definicji "szczególnych okoliczności", dlatego też ich wystąpienie, w odniesieniu do każdego przypadku, winno być stwierdzone indywidualnie. Konieczne jest więc wykazanie, iż ubezpieczony, którego praca stanowiła źródło utrzymania oraz źródło uprawnień związanych z ubezpieczeniem dla pozostałej po nim rodziny, nie wypracował prawa do świadczenia ubezpieczeniowego na ogólnych zasadach w następstwie zaistnienia szczególnych okoliczności. Za okoliczność szczególną, uniemożliwiającą wypracowanie stażu skutkującego nabyciem świadczenia ubezpieczeniowego w zwykłym trybie, należy uznać wyłącznie zdarzenie bądź trwały stan wykluczający aktywność zawodową konkretnej osoby z powodu niemożności przezwyciężenia ich skutków (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2001 r. o sygn. akt II SA 3191/00, publ. LEX nr 537884). W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie Prezes KRUS prawidłowo ustalił, że brak uprawnień do świadczenia ustawowego W. J. nie został spowodowany szczególnymi okolicznościami. Z akt sprawy wynika, że W. J. na przestrzeni lat 1978 - 1994 odbywał zasadniczą służbę wojskową, podlegał ubezpieczeniu społecznemu z tytułu zatrudnienia oraz prowadzenia działalności gospodarczej. Od [...] stycznia 2001 r. do [...] marca 2006 r. oraz od [...] maja 2016 r. do dnia śmierci tj. [...] października 2016 r. podlegał ubezpieczeniu społecznemu rolników. Natomiast od [...] kwietnia 2006 r. do dnia [...] maja 2016 r. nie udokumentował żadnego okresu podlegania ubezpieczeniu emerytalno - rentowemu. Udokumentowany okres składkowy zmarłego w wieku 57 lat W. J. wynosi jedynie 6 lat i 7 miesięcy. Prawidłowo organ stwierdził, że niespełnienie warunków do świadczenia na zasadach ogólnych nie było następstwem zdarzeń o charakterze szczególnym, bowiem wobec wnioskodawcy nie była orzeczona przez lekarza orzecznika KRUS całkowita niezdolność do pracy. Zatem nie istniały przeciwwskazania, ze względu na stan zdrowia strony, które uniemożliwiałyby kontynuowanie zatrudnienia, w celu uzyskania w przyszłości uprawnień do świadczenia w trybie zwykłym. Należy zauważyć, że z dokumentacji medycznej załączonej do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy nie wynika, aby W. J. w okresie od 2006 - 2009 oraz 2012 - 2016 był niezdolny do pracy. Należy bowiem zauważyć, że ww. dokumenty dotyczą jedynie lat 2010 - 2011. Poza dokumentacją medyczną z lat 2010-2011 nie przedstawiono innych dowodów usprawiedliwiających brak zatrudnienia czy podlegania ubezpieczeniu społecznemu. Z akt nie wynika również, by zmarły W. J. legitymował się stopniem niepełnosprawności. Nie sposób stwierdzić, iż wskazane okresy pobytu w szpitalu powodowały, że generalnie istniały przeszkody, których nie można przezwyciężyć, do podjęcia zatrudnienia. Należy również podkreślić, że analiza dokumentacji medycznej załączonej do wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazuje, że hospitalizacje W. J. miały miejsce w okresie, gdy był zarejestrowany w Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna, a zatem zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia. Należy podkreślić, że przy ustalaniu prawa do renty w drodze wyjątku bierze się pod uwagę powody nienabycia świadczenia w zwykłym trybie. Niespełnienie przez ubezpieczonego warunków do uzyskania świadczenia na zasadach ogólnych musi być skutkiem właśnie szczególnych okoliczności, które w rozpoznawanej sprawie nie zostały wykazane. Brak spełnienia przez zmarłego ojca małoletniej skarżącej przesłanki szczególnych okoliczności wyłącza, w myśl wcześniejszych wywodów w przedmiocie kumulatywnego charakteru przesłanek z art. 55 ust. 1 ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, możliwość przyznania przez Prezesa KRUS świadczenia w drodze wyjątku. Organ nie naruszył w sprawie tej przepisów postępowania. Zgromadził pełny materiał dowodowy i należycie go ocenił. Nie doszło do naruszenia art. 7, art. 8, art. 9, art. 10, art. 75, art. 76, art. 77, art. 78, art. 80, art. 81 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Uzasadnienia decyzji wskazują przyczyny, z powodu których organ wniosku uwzględnić nie mógł. Sąd nie stwierdził, aby organ przekroczył granice uznania administracyjnego. Z tego względu brak było podstaw do uwzględnienia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w wyroku.