II SA/Wa 1396/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. H. o przywrócenie terminu wniesienia skargi na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego postanawia - przywrócić termin do wniesienia skargi - A. H. przedmiotem skargi w niniejszej sprawie uczynił decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia specjalnego. Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 26 stycznia 2010 r. Następnie w dniu 2 lutego 2010 (data stempla pocztowego) A. H. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w celu sporządzenia skargi na ww. decyzję. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że z powodu złego stanu zdrowia [...] wynikającego z pobicia nie jest w stanie sam sporządzić skargi. Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 25 lutego 2010 r. sygn. akt II SO/Wa 10/10 ustanowił dla A. H. adwokata. W wyniku powyższego Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnikiem z urzędu adwokata D. U. Z kolei pismem z dnia 11 maja 2010 r. ustanowiony substytutem wyznaczonego pełnomocnika adw. M. L. poinformował Sąd, że sporządził i przesłał skarżącemu oraz Radzie Adwokackiej opinię o braku podstaw do wniesienia skargi na przedmiotową decyzję Prezesa Rady Ministrów. Pismem z dnia 5 lipca 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała Sąd o dokonaniu zmiany wyznaczonego pełnomocnika z urzędu. W miejsce adw. D. U. wyznaczono adw. R. M. Następnie w dniu 26 lipca 2010 r. (data nadania pisma) adw. R. M. wniósł skargę na ww. decyzję Prezesa Rady Ministrów wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wskazał, że w dniu 12 lipca 2010 r., kiedy to otrzymał pismo z Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, zwrócił się do skarżącego o nadesłanie podpisanego druku pełnomocnictwa wraz z kompletną decyzją Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2010 r. oraz wszelką dokumentacją w sprawie. W dniu 13 lipca 2010 r. zapoznał się z aktami sprawy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie, jednak w aktach tych znajdowała się jedynie 1 i 6 strona przedmiotowej decyzji, co uniemożliwiło mu sporządzenie skargi. Podpisane pełnomocnictwo wraz z niezbędną dokumentacją w sprawie pełnomocnik otrzymał w dniu 20 lipca 2010 r. Zatem w jego ocenie, dopiero od dnia 20 lipca 2010 r., po zapoznaniu się z ostateczną decyzją w sprawie, miał możliwość oceny zasadności wniesienia skargi. W odpowiedzi na wniosek pełnomocnik organu wniósł o jego nieuwzględnienie, wskazując, iż przy jego ocenie winny być brane pod uwagę jedynie okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu dotyczące pierwszego z wyznaczonych w sprawie pełnomocników z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do treści art. 86 § 1 cyt. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 tej ustawy, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Oznacza to, że sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony (art. 87 § 4) oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona A. H. w dniu 26 stycznia 2010 r., a zatem ustawowy termin do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie upłynął w dniu 25 lutego 2010 r. Tymczasem skarga wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 26 lipca 2010 r. W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie, bowiem przesłanki wskazane w art. 87 cyt. ustawy zostały spełnione. Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w terminie siedmiu dni od dnia, w którym zapoznał się z decyzją Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...], którą następnie uczynił przedmiotem zaskarżenia. Ponadto w niniejszej sprawie należy uznać, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy skarżącego, ponieważ przed upływem terminu do wniesienia skargi złożył on do Sądu wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, powołując się przy tym na zły stan zdrowia uniemożliwiający mu złożenie skargi. Wprawdzie ustanowiony w sprawie adwokat odmówił sporządzenia stosownej skargi, jednak skarżący niezwłocznie zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie nowego pełnomocnika. Zaś po pozytywnym rozpatrzeniu jego wniosku, przekazał pełnomocnikowi dokumenty niezbędne do sporządzenia skargi, w tym wskazywaną wyżej decyzję Prezesa Rady Ministrów. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.