II SA/Wa 1399/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Maria Werpachowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. N. na orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze służbą postanawia -odrzucić skargę- Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: 1. decyzje administracyjne, 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4. inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz bezczynność organów w tych przypadkach. Przedmiotem skargi B. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia związku schorzeń ze służbą. Zaskarżone orzeczenie Centralnej Wojskowej Komisji Lekarskiej wydane zostało po rozpoznaniu odwołania B. N. od orzeczenia [...] Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] Z akt sprawy wynika, że skarżący uznany został za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej oraz zaliczony do III grupy inwalidów w związku ze służbą wojskową. W skardze wniesionej do Sądu B. N. kwestionuje ustalenia Komisji dotyczące schorzeń ze służbą wojskową. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. W dotychczasowym orzecznictwie przyjęto, iż istnieją dwie grupy orzeczeń wydawanych przez wojskowe komisje lekarskie. Zarówno w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 1998 r. sygn. OPS 8/97, jak i w uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 października 1999 r. sygn. akt III ZP 9/99 rozróżniono orzeczenia ustalające stan zdrowia danej osoby na potrzeby zaliczenia jej do określonej kategorii zdolności do służby wojskowej w celu jej powołania lub przyjęcia do odbycia tej służby albo zwolnienia ze służby oraz orzeczenia ustalające schorzenia (stan zdrowia) danej osoby i ich związek ze służbą wojskową dla celów odszkodowawczych, rentowych lub zaopatrzenia emerytalnego. Wskazano przy tym, że orzeczenia ustalające związek schorzeń ze służbą nie podlegają kontroli sądowoadministracyjnej. Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że zaskarżone orzeczenie nie zostało wydane w sprawie powołania lub zwolnienia skarżącego ze służby. Związek chorób i schorzeń ze służbą wojskową lub jego brak nie decyduje o zdolności bądź niezdolności do służby wojskowej. Orzeczenia wydawane w tym zakresie mają jedynie wpływ na prawo do świadczeń odszkodowawczych oraz wysokość świadczeń emerytalnych i rentowych. Orzeczenie ustalające związek schorzeń ze służbą wojskową wydane dla celów rentowych, emerytalnych, bądź odszkodowawczych nie ma autonomicznego bytu. Tego rodzaju orzeczenia wydawane są na użytek innych postępowań i nie zostały poddane kontroli sądowoadministracyjnej. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 1-4 i 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.