II SA/Wa 1405/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Maria Werpachowska Sędzia WSA – Ewa Grochowska – Jung Sędzia WSA – Stanisław Marek Pietras (spraw.) Protokolant specjalista – Sylwia Mikuła po rozpoznaniu na rozprawie dniu 19 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi D.O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji o uznaniu za osobę bezrobotną oraz przyznania prawa do zasiłku oraz odmowy przyznania statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych – oddala skargę – Skarżący D. O. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w M. w dniu [...] lutego 2015 r. i w dniu rejestracji oświadczył m.in., że nie pobiera zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, świadczenia rehabilitacyjnego, świadczenia szkoleniowego, zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej. Oświadczył też, że wszystkie podane przez niego w trakcie rejestracji dane są zgodnie ze stanem faktycznym oraz, że został pouczony o warunkach zachowania statusu bezrobotnego. Pokwitował również odbiór Informacji dla osób rejestrujących się w Powiatowym Urzędzie Pracy, w której to na drugiej stronie pod pozycją II – status bezrobotnego, w punkcie 7 zawarto informację, że status bezrobotnego ma osoba, która m.in. po ustaniu zatrudnienia nie nabyła prawa do zasiłku chorobowego. Ponadto skarżący przedłożył w dniu rejestracji dwa świadectwa pracy potwierdzające jego okresy zatrudnienia od dnia 1 listopada 2013 r. do dnia 31 października 2014 r. i od dnia 1 listopada 2014 r. do dnia 31 stycznia 2015 r., w tym okres wynagrodzenia za czas choroby przypadający od 31 stycznia 2015 r. do 31 stycznia 2015 r. W tej sytuacji Starosta [...] decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a i b, art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust. 1 i 2, art. 72 i art. 73 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy(tekst jedn. z 2015 r., poz. 149), uznał skarżącego D. O. z dniem [...] lutego 2015 r. za osobę bezrobotną oraz przyznano mu prawo do zasiłku od dnia 27 lutego 2015 r. do dnia 26 lutego 2016 r.  W trakcie posiadania statusu osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku, skarżący złożył wniosek o przyznanie jednorazowo środków na podjęcie działalności gospodarczej i podczas weryfikacji wniosku, PUP w dniu 20 października 2015 r. PUP wygenerował Raport ZUS-Ul oraz RaportZUS-U2 z których wynikało, że w okresie od 1 lutego 2015 r. do 28 lutego 2015 r. wymieniony pobierał z ZUS zasiłek chorobowy. Następnie po wezwaniu, skarżący w dniu 2 listopada 2015 r. przedłożył w PUP zaświadczenie ZUS z dnia [...] października 2015 r. o wypłaconych mu zasiłkach chorobowych za okres po ustaniu zatrudnienia, tj. za okres od 1 lutego 2015 r. do 28 lutego 2015 r., po czym w dniu 5 listopada 2015 r. złożył w PUP pisemne wyjaśnienie, że nie posiada odpisu zwolnienia lekarskiego na którym przebywał po okresie zatrudnienia, bo złożył je w ZUS-ie. Poinformował też, że w dniu rejestracji nikt z pracowników PUP nie żądał od niego informacji ani zaświadczenia dotyczącego okresów przebywania na zwolnieniu lekarskim. W tej sytuacji Starosta [...] decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...], działając m.in. na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy, orzekł o utracie przez skarżącego D. O. statusu osoby bezrobotnej z dniem 27 lutego 2015 r. i o utracie prawa do zasiłku od dnia 27 lutego 2015 r., a decyzji tej nadał rygor natychmiastowej wykonalności zgodnie z art. 33 ust. 4ca. W odwołaniu z dnia [...] grudnia 2015 r. do Wojewody [...], skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych mający istotny wpływ na wynik sprawy, nie wskazując jednak jaki to błąd, jak również naruszenie zasad zawartych w art. 6 i 7 k.p.a. W uzasadnieniu potwierdził, że w okresie od 1 lutego 2015 r. do 28 lutego 2015 r. przebywał na zasiłku chorobowym i wyjaśnił, iż zarejestrował się [...] lutego 2015 r. aby nie zaistniała przerwa w ubezpieczeniu. Nie mógł zarejestrować się 1 marca 2015 r., bo był to dzień wolny od pracy (niedziela), a w pierwszych dniach marca 2015 r. miał pilny wyjazd. W jego ocenie to pracownik PUP nie dokonał należytej staranności przeglądając dokumenty przedłożone podczas rejestracji. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji bowiem uznał, że decyzja organu I instancji wydana w trybie zwykłym, jest wadliwa i narusza przepisy postępowania administracyjnego, chociaż z innych powodów niż wskazuje strona w odwołaniu. Po powzięciu przez organ I instancji informacji, że skarżący w dniu rejestracji, tj. w dniu [...] lutego 2015 r. pobierał zasiłek chorobowy wypłacany jej przez ZUS w okresie od 1 lutego 2015 r. do 28 lutego 2015 r., organ ten winien wznowić postępowanie w sprawie statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych przyznanych decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...], a następnie winien ustalić, czy strona rejestrując się w PUP spełniała przesłanki do przyznania jej statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych i rozstrzygnąć sprawę w oparciu o prawidłowo zgromadzony i oceniony materiał dowodowy. Jeżeli z ustaleń organu będzie wynikało, że istnieją podstawy do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 k.p.a., to organ I instancji winien uchylić dotychczasową decyzję i wydać nową rozstrzygającą o istocie sprawy. W tej sytuacji Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], działając na podstawie art. 149 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w związku z wyjściem na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych nieznanych organowi w dniu wydania decyzji tj. pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia od dnia 1 lutego 2015 r. do 28 lutego 2015 r. Skarżący w dniu 22 marca 2016 r. zapoznał się z materiałem dowodowym w sprawie i wypowiedział się co do zebranego materiału podnosząc, że oczekuje przywrócenia statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz potrącenia kwoty zasiłku tylko za dwa dni, tj. 27 – 28 lutego 2016 r. oraz przedłożył pismo ZUS – Inspektorat w C. z dnia [...] stycznia 2016 r. informujące, że wypłacony zasiłek chorobowy za okres od 1 lutego 2015 r. do 28 lutego 2015 r. jest świadczeniem należnym stronie i nie podlega korekcie, bo o niezdolności do pracy za powyższy okres orzekł lekarz. Następnie Starosta [...] decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], działając m.in. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., uchylił swoją decyzję z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] o uznaniu skarżącego D. O. za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu prawa do zasiłku od dnia [...] lutego 2015 r. i orzekł o odmowie przyznania skarżącemu statusu osoby bezrobotnej oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 27 lutego 2015 r. W uzasadnieniu – wskazując na opisany powyżej stan faktyczny – podał, że w dniu rejestracji skarżący nie spełniał warunków osoby bezrobotnej określonych w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c) ustawy, bowiem pobierał zasiłek chorobowy, o czym nie poinformował organu. Ponadto decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W odwołaniu od powyższej decyzji do Wojewody [...] skarżący wniósł o jej uchylenie w całości i tym samym spowodowanie wypłaty zasiłku dla bezrobotnych od dnia października 2015 r. do 26 lutego 2016 r. wraz z należnymi odsetkami oraz utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu podał, że w okresie od 31 stycznia 2015 r. do 28 lutego 2015 r. przebywał na zasiłku chorobowym. Zarejestrował się [...] lutego 2015 r. (w piątek), ponieważ 1 marzec 2015 r. przypadał w niedzielę i nie chciał, aby zaistniała przerwa w ubezpieczeniu. Jego zdaniem to pracownik PUP nie dokonał należytej staranności podczas rejestracji nie sprawdzając okresu przebywania przez niego na zasiłku chorobowym. Ponadto organ wydając orzeczenie nie dokonał wszechstronnej analizy i oceny sprawy przez co naruszył zasady określone w art. 6 i 7 k.p.a. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2016 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy, po dokonaniu szczegółowej analizy akt sprawy nie znalazł podstaw do zmiany decyzji Starosty [...], uznając ją za zgodną ze stanem faktycznym i prawnym. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, zaś postępowanie zostało wznowione przez organ I instancji po powzięciu informacji, że u skarżącego nastąpił zbieg tytułów ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku od dnia [...] lutego 2015 r. i pobierania zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia do dnia 28 lutego 2015 r. Fakt zbiegu tytułów do ubezpieczeń z tytułu posiadania statusu osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku, który strona nabyła od [...] lutego 2015 r. i pobierania zasiłku chorobowego od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 28 lutego 2015 r. wynika z wygenerowanych przez PUP Raportów ZUS-U1 i ZUS-U2 oraz pism ZUS – Inspektorat w C. z dnia [...] października 2015 r. i [...] stycznia 2016 r., co potwierdza również skarżący w złożonych w dniach [...] listopada 2015 r. i [...] marca 2016 r. pisemnych wyjaśnieniach, obarczając winą za zaistniałą sytuacje pracownika rejestracji, który według niego, rejestrując go, winien sprawdzić okres przebywania przez niego na zasiłku chorobowym. Jednakże z dokumentacji sprawy wynika, że w dniu rejestracji skarżący nie poinformował, że przebywa jeszcze do dnia 28 lutego 2015 r. na zasiłku chorobowym, nie przedstawił też żadnych dokumentów potwierdzających ten fakt. Przeciwnie, w złożonym w dniu rejestracji oświadczeniu potwierdził, m.in. że nie pobiera zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia i że wszystkie podane przez niego w trakcie rejestracji dane są zgodnie ze stanem faktycznym oraz, że został pouczony o warunkach zachowania statusu bezrobotnego. Ponieważ z dokumentacji sprawy wynika, że skarżący w dniu rejestracji, tj. [...] lutego 2015 r. pobierał zasiłek chorobowy, więc nie spełniał warunków do posiadania statusu osoby bezrobotnej. Zgodnie bowiem z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bezrobotny to osoba niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie (...), która ponadto spełnia pozostałe warunki przewidziane w tym przepisie. Spełnianie tej przesłanki, łącznie z innymi wymienionymi w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy jest niezbędne zarówno dla uzyskania jak i zachowania statusu osoby bezrobotnej. W świetle tego przepisu, bezwzględnie obowiązującym warunkiem uprawniającym do nabycia statusu osoby bezrobotnej, a co z tym się również wiąże prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jest niepobieranie zasiłku chorobowego po ustaniu zatrudnienia (art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c). Zatem pobierając zasiłek chorobowy, skarżący nie spełniał warunku ustawowego do uznania go za osobę bezrobotną. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący D. O. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a tym samym spowodowanie wypłatę zasiłku dla osoby bezrobotnej od dnia 1 października 2015 r. do 26 lutego 2016 r. wraz z należnymi odsetkami i utrzymanie w mocy decyzji z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]. W uzasadnieniu podał, że w okresie 31 stycznia 2015 r. do 28 lutego 2015 r. w wyniku doznanego urazu nogi, przebywał na zasiłku chorobowym, zaś w dniu [...] lutego 2015 r. (piątek) udał się do Powiatowego Urzędu Pracy celem rejestracji jako osoba bezrobotna, dostarczając niezbędne dokumenty. Dzień 31 stycznia 2015 r. był jego ostatnim dniem pracy w Firmie H-U "[...]", a tym samym jeszcze przez 30 dni objęty był ubezpieczeniem zdrowotnym. Ze względu, że 1 marca 2015 r. przypadł dzień wolny od pracy (niedziela) oraz pilny wyjazd w pierwszych dniach marca 2015 r., zarejestrował się jako osoba bezrobotna, mając na względzie fakt, że nie zaistnieje przerwa w ubezpieczeniu. Natomiast pracownik Powiatowego Urzędu Pracy nie dokonał należytej staranności podczas przeglądu dostarczonych dokumentów, oraz nie sprawdził daty okresu przebywania na zasiłku chorobowym. Nie zażądał również zaświadczenia z ZUS i KRUS o ubezpieczeniu osoby bezrobotnej (co było praktykowane do momentu wprowadzenia systemu informatycznego) oraz nie wygenerował Raportu ZUS-U1 i Raportu ZUS-U2. Dopiero w dniu 20 października 2015r. pracownik PUP w M. dopatrzył się podwójnego ubezpieczenia. Nadmienił, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ powołuje się na art. 2 ust 1 pkt. 2 lit c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy., natomiast rejestracja osoby bezrobotnej miała miejsce w w/ w urzędzie w dniu [...] lutego 2015 r. Ponadto została naruszona zasada zaufania do organów instytucji Państwa, gdyż interpretacja przepisów została oceniona w sposób dowolny a nie swobodny. Z zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 7 k.p.a., będącą naczelną zasadą postępowania administracyjnego wynika, iż organy administracji publicznej prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia wyjaśnienia w taki sposób, aby ustalić stan faktyczny sprawy zgodny z rzeczywistością, a zwłaszcza mają obowiązek dokonać wszechstronnej oceny okoliczności konkretnej sprawy na podstawie analizy całego materiału dowodowego i swoje stanowisko wyrazić w uzasadnieniu podjętej decyzji. Dodał, że jest przekonany, że podobnych przypadków, dotyczących nie tylko podwójnego ubezpieczenia, znalazło by się więcej w tutejszym Powiatowym Urzędzie Pracy, a problemy mogą mieć tylko osoby, pragnące zmienić swój status osoby bezrobotnej i podjąć indywidualną działalność gospodarczą. Począwszy od 2010 roku otrzymał aż 5 negatywnych decyzji o przyznaniu środków na rozpoczęcie działalności. Rola Urzędu Pracy ogranicza się jedynie, do stawiania kolejnych przeszkód dla osób przedsiębiorczych, przez co narusza zasadę zaufania do instytucji Państwa. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości m.in. poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu, z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana zgodnie z prawem. Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 2) lit. c) ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. z 2015 r., poz. 149 ze zm.), za bezrobotnego uważa się osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1 i 2 lit. a-g, lit. i, j, l oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 2 lit. ha, która bezpośrednio przed rejestracją jako bezrobotna była zatrudniona nieprzerwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres co najmniej 6 miesięcy, oraz osobę, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 3 i 4, niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub w danej służbie albo innej pracy zarobkowej albo jeżeli jest osobą niepełnosprawną, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia co najmniej w połowie tego wymiaru czasu pracy, nieuczącą się w szkole, z wyjątkiem uczącej się w szkole dla dorosłych lub przystępującej do egzaminu eksternistycznego z zakresu programu nauczania tej szkoły lub w szkole wyższej, gdzie studiuje na studiach niestacjonarnych, zarejestrowaną we właściwym dla miejsca zameldowania stałego lub czasowego powiatowym urzędzie pracy oraz poszukującą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, jeżeli nie nabyła prawa do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do pracy, renty szkoleniowej, renty socjalnej, renty rodzinnej w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę albo po ustaniu zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, zaprzestaniu prowadzenia pozarolniczej działalności, nie pobiera nauczycielskiego świadczenia kompensacyjnego, zasiłku przedemerytalnego, świadczenia przedemerytalnego, świadczenia rehabilitacyjnego, zasiłku chorobowego, zasiłku macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego. Innymi słowy mówiąc, jednym z warunków uznania osoby za bezrobotną jest nie nabycie prawa do zasiłku chorobowego. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarżący D. O. w pkt 4 części C "Oświadczenie bezrobotnego" przy Karcie rejestracyjnej bezrobotnego, w dniu [...] lutego 2015 r. podał, że m.in. nie pobiera zasiłku chorobowego i pod powyższym oświadczeniem złożył własnoręczny podpis. Natomiast – jak wynika z raportu ZUS-U1 i Raportu ZUS-U2 uzyskanego przez organ w dniu [...] października 2015 r. – skarżący od dnia 1 lutego 2015 r. do dnia 28 lutego 2015 r. pobierał zasiłek chorobowy. Zatem były to po pierwsze nowe okoliczności faktyczne i dowody istniejące w dniu wydania decyzji, lecz nie znane organowi który ją wydał. Stąd też wznowienie postępowania na podstawie art. 1454 § 1 pkt 5 k.p.a., było zasadne. Po drugie zaś – i to przede wszystkim – w tej sytuacji skarżącemu nie przysługiwał status osoby bezrobotnej, skoro w dniu rejestracji, tj. [...] lutego 2015 r. pobierał zasiłek chorobowy. Odnosząc się zaś do zarzutów ze skargi wskazać należy, że skoro 1 marca 2015 r. przypadał w niedzielę, to skarżący stosownie do treści art. 57 § 4 k.p.a., miał prawo zarejestrować się w poniedziałek, tj. najbliższy dzień powszedni. Prawda ponadto jest, że organ przy rejestracji nie sprawdził, czy skarżący pobierał w tym dniu zasiłek chorobowy, jednakże nie ma to wpływu na wynik sprawy, bowiem to na skarżącym spoczywał obowiązek podania tego faktu we wspomnianym już wyżej oświadczeniu i to tym bardziej, że został w nim pouczony o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 i art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718), należało orzec jak w sentencji wyroku.