II SA/Wa 1408/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia do dalszego pełnienia służby w Komendzie Rejonowej Policji [...] postanawia umorzyć postępowanie. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie skargę na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...] w przedmiocie przeniesienia do dalszego pełnienia służby w Komendzie Rejonowej Policji [...]. W odpowiedzi na skargę Prezes Rady Ministrów wniósł o jej oddalenie. W toku postępowania w nadesłanym do Sądu piśmie z dnia 5 grudnia 2016 r., skarżący zwrócił się o wycofanie nadanej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści przepisu art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W kontrolowanej sprawie Sąd uznał, że skarżący w piśmie z dnia 5 grudnia 2016 r., złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Analizując pod tym kątem przedmiotową sprawę Sąd uznał, że nie zachodzą w niej okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi przez M. B. niedopuszczalnym. Skutkuje to uwzględnieniem żądania strony. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.