II SA/Wa 1409/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – asesor WSA Arkadiusz Koziarski po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym skargi B.S. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] w przedmiocie wyłączenia dokumentów z akt postępowania administracyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić skarżącej B. S. wpis od skargi w wysokości 100 (słownie: sto) złotych. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2023 r. nr [...] Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych, (dalej "PUODO"), powołując się art. 123 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm.), dalej "k.p.a.", w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1781): 1) wyłączył z akt postępowania administracyjnego o sygnaturze [...] w sprawie wniosku B. S., dotyczącego usunięcia dokumentów z akt spraw sądowych o sygnaturach [...] (zawisłej przed Sądem Okręgowym w [...]), [...] (zawisłej przed Sądem Rejonowym [...]), [...] (zawisłej przed Sądem Okręgowym [...]), [...] (zawisłej przed Sądem Rejonowym [...]), [...] (zawisłej przed Sądem Rejonowym [...]), [...] (zawisłej przed Sądem Rejonowym [...]) oraz [...] (zawisłej przed Sądem Okręgowym [...]), karty o numerach 1, 3 i 4 poprzez sporządzenie ich kserokopii w celu włączenia ich do postępowania administracyjnego w sprawie prowadzonej pod sygnaturą [...]; 2) wyłączony materiał włączył do postępowania administracyjnego w sprawie prowadzonej pod sygnaturą [...] ze skargi B. S. na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez I. Z., prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą Kancelaria Adwokacka [...] z siedzibą w [...]. B. S. (dalej "skarżąca") wniosła na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem organ wyłączył z akt postepowania prowadzonego na skutek skargi skarżącej określone w nim dokumenty poprzez sporządzenie ich kserokopii i włączył je do akt innej sprawy zawisłej przed organem, prowadzonej również na skutek skargi skarżącej. Stwierdzić należy, że na tego rodzaju postanowienie nie przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane na podstawie art. 123 § 1 k.p.a. Zgodnie z art. 123 § 1 k.p.a. w toku postępowania organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygają o istocie sprawy, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej (art. 123 § 2 k.p.a.). Przede wszystkim należy podnieść, że na zaskarżone postanowienie nie przysługiwało skarżącej zażalenie. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Oznacza to, iż zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w k.p.a. Tym samym katalog postanowień zaskarżalnych na podstawie przepisów k.p.a. jest zamknięty. Żaden z przepisów k.p.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie o wyłączeniu z akt sprawy dokumentów i włączeniu ich do akt innej sprawy. Ponadto postanowienie to nie jest postanowieniem kończącym postepowanie, ani rozstrzygającym sprawę co do istoty. Zaskarżone postanowienie nie jest zatem postanowieniem, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Zaskarżone postanowienie nie jest również postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługiwałoby zażalenie. Nie jest to zatem postanowienie, na które przysługiwałaby skarga w oparciu o art. 3 § 2 pkt 3 k.p.a. Zaskarżonego postanowienia nie można również uznać za akt lub czynność wymienioną w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Dany akt lub czynność, aby mogły być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego powinny ustalać (odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego (por. T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LexisNexis, Warszawa 2005, s. 61). Tymczasem zaskarżone postanowienie nie rozstrzyga w żaden sposób o uprawnieniach lub obowiązkach skarżącej wynikających z przepisów prawa. Z tych względów Sąd orzekł jak w pkt 1 sentencji niniejszego postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od skargi Sąd orzekł na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w punkcie 2 sentencji postanowienia.