II SA/Wa 141/08
PostanowienieWSA w Warszawie2008-02-25
Skład orzekający: Janusz Walawski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pisma informujące o stanie faktycznym sprawy i niedopuszczalności drogi administracyjnej, podpisane przez osobę bez upoważnienia, mogą być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego jako decyzje lub inne akty podlegające kontroli sądowej?Ratio decidendi
Pisma informujące o stanie faktycznym sprawy i przyczynach braku drogi administracyjnej, podpisane przez osobę działającą bez upoważnienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, nie stanowią decyzji administracyjnych ani innych aktów podlegających kontroli sądu administracyjnego. W związku z tym skarga na takie pisma jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
Skarżący H. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pisma Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia, Organizacji i Audytu Wewnętrznego MSWiA z dnia 5 czerwca 2007 r. i 5 września 2007 r. Pełnomocnik Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o odrzucenie skargi, argumentując, że pisma te nie są decyzjami, a jedynie informacjami o stanie faktycznym i niedopuszczalności drogi administracyjnej, a ponadto zostały podpisane przez osobę nieposiadającą upoważnienia.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Walawski po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na pisma Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia, Organizacji i Audytu Wewnętrznego MSWiA z dnia 5 czerwca 2007 r. znak [...] oraz z dnia 5 września 2007 r. znak [...] postanawia odrzucić skargę.
H. K. pismem z dnia 14 grudnia 2007 r., skierowanym – za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji – do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniósł skargę, jak podał, "na decyzje Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 września 2007 r. oraz z dnia 5 czerwca 2007 r."
W odpowiedzi na ww. skargę pełnomocnik Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o jej odrzucenie, wskazując, że skarga w istocie została złożona na pisma Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia, Organizacji i Audytu Wewnętrznego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji informujące skarżącego o stanie faktycznym jego sprawy oraz o niedopuszczalności drogi administracyjnej. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że pisma te nie mogą zostać zakwalifikowane jako decyzje, ponieważ zostały podpisane przez osobę nie posiadającą upoważnienia organu – Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji - do działania w jego imieniu.
Wojewódzki Sąd administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 powołanego artykułu).
Jednocześnie art. 3 § 1 i 2 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.
W rozpoznawanej sprawie H. K. przedmiotem skargi uczynił pisma Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia, Organizacji i Audytu Wewnętrznego MSWiA z dnia 5 czerwca 2007 r. oraz z dnia 5 września 2007 r. informujące go o stanie faktycznym jego sprawy oraz przyczynach braku drogi administracyjnej.
Oceniając charakter prawny przedmiotowych pism podkreślić należy, iż nie są one decyzjami w rozumieniu art. 107 § 1 kpa. W orzecznictwie ukształtował się co prawda pogląd, iż istnieje możliwość zakwalifikowania określonych aktów jako decyzji, mimo iż nie posiadają one w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie mniej jednak muszą one zawierać minimum elementów niezbędnych do przyjęcia, iż są decyzjami. Do takich elementów należy zaliczyć oznaczenie organu administracji państwowej wydającego akt, wskazanie adresata aktu, rozstrzygniecie o istocie sprawy oraz podpis osoby reprezentującej organ administracji.
Należy stwierdzić, że pisma z dnia 5 czerwca 2007 r. oraz z dnia 5 września 2007 r. nie są decyzjami, gdyż zostały podpisane przez osobę działającą bez upoważnienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do wydawania i podpisywania w jego imieniu decyzji administracyjnych. Przedmiotowe pisma nie są też innymi aktami, o których mowa w art. 3 § 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych przyczyn Sąd uznał, iż skarga H. K. na pisma Dyrektora Biura Kadr, Szkolenia, Organizacji i Audytu Wewnętrznego MSWiA z dnia 5 czerwca 2007 r. oraz z dnia 5 września 2007 r. jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło