II SA/Wa 1412/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Dąbrowska Sędziowie WSA Ewa Grochowska - Jung Olga Żurawska - Matusiak (spr.) Protokolant starszy referent Marcin Borkowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. A. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania statusu weterana poszkodowanego oddala skargę Wnioskiem z dnia 18 kwietnia 2012 r. R. A. (dalej jako "skarżący") wystąpił do Ministra Obrony Narodowej o przyznanie statusu weterana poszkodowanego w związku z doznanym uszczerbkiem na zdrowiu w działaniach poza granicami państwa. Do wniosku tego skarżący dołączył: 1. zaświadczenie z Krajowego Rejestru Karnego z [...] kwietnia 2012 r., z którego wynika, że skarżący figuruje w kartotece karnej Krajowego Rejestru Karnego, 2. zaświadczenie wydane przez Wojskowego Komendanta Uzupełnień w [...] nr [...] z [...] kwietnia 2012 r., potwierdzające, że skarżący uczestniczył w działaniach poza granicami państwa w PKW w Składzie Międzynarodowych Sił Stabilizacyjnych w [...] w okresie od [...] stycznia 2007 r. do [...] lipca 2007 r. na stanowisku [...] oraz w PKW w Składzie Międzynarodowych Sił Wspierania Bezpieczeństwa w [...] w okresie od [...] września 2010 r. do [...] kwietnia 2011 r. na stanowisku [...] , 3. protokół powypadkowy z [...] maja 2007 r., sporządzony przez komisję powypadkową Jednostki Wojskowej Nr [...] w [...] , z którego wynika, że [...] kwietnia 2007 r., w wyniku ostrzału rakietowego na [...] , skarżący doznał stłuczenia kolana nogi lewej oraz złamania kości śródstopia, 4. orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej [...] Nr [...] z [...] stycznia 2008 r. w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu, zgodnie z którym skarżący doznał długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w związku z wypadkiem [...] kwietnia 2007 r. w wysokości 7%, 5. decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] Nr [...] z [...] maja 2008 r. o przyznaniu odszkodowania z tytułu wypadku, 6. protokół powypadkowy Nr [...] z [...] kwietnia 2011 r., sporządzony przez Jednostkę Wojskową Nr [...] , z którego wynika, że [...] marca 2011 r. skarżący, przemieszczając się po terenie bazy, potknął się prawą nogą na nierównej, kamienistej nawierzchni, w wyniku czego doznał skręcenia prawego stawu skokowego bez upośledzenia funkcji, 7. zawiadomienie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w [...] Nr [...] z [...] sierpnia 2011 r. w sprawie ustalenia dla celów odszkodowawczych uszczerbku na zdrowiu, 8. decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego w [...] Nr [...] z [...] października 2011 r., odmawiającą przyznania skarżącemu jednorazowego odszkodowania w związku z uszczerbkiem na zdrowiu wynoszącym 0%. Dodatkowo skarżący dołączył wyrok Sądu Rejonowego w [...] Wydział Karny (sygn. akt [...] ), z którego wynika, że skarżący został uznany winnym przestępstwa z art. 177 § 2 k.k., tj. naruszenia zasad bezpieczeństwa w ruchu lądowym. W związku z powyższym, Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z [...] maja 2012 r., na podstawie art. 3, art. 5 ust. 1 i 2, art. 8 i art. 36 ust. 1, 4 i 5 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa (Dz.U. nr 205 poz. 1203), przyznał skarżącemu status weterana poszkodowanego oraz stwierdził, że w wyniku ustalonego uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze w wysokości 7 % - wysokość dodatku weterana poszkodowanego wynosi 0% podstawy wymiaru. W uzasadnieniu organ podniósł, że wniosek skarżącego o przyznanie statusu weterana poszkodowanego jest zasadny, bowiem został potwierdzony stosownymi dokumentami. Dodatkowo organ wskazał, że wypadek z [...] marca 2011 r. nie jest wypadkiem, spełniającym wymogi określone w art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa. Ponadto organ wyjaśnił, że weteran poszkodowany, pobierający emeryturę lub rentę inwalidzką, ma prawo do dodatku, którego wysokość uzależniona jest od ustalonego procentu uszczerbku na zdrowiu, doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze w przedziale od 10 % uszczerbku. Organ wskazał, że skarżący posiada 7 % uszczerbku na zdrowiu. Od powyższej decyzji skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, w którym wniósł o ustalenie wysokości dodatku weterana poszkodowanego oraz uznanie wypadku z [...] marca 2011 r. za wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa. Minister Obrony Narodowej decyzją nr [...] z [...] czerwca 2012 r., wydaną na podstawie art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 3 w związku z art. 4 pkt 15, art. 5 ust. 1, art. 8 i art. 12 pkt 1 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, utrzymał w mocy decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z [...] maja 2012 r. w części dotyczącej punktu 2 decyzji, tj. stwierdzającej, że w wyniku ustalonego uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze w wysokości 7 % - wysokość dodatku weterana poszkodowanego wynosi 0% podstawy wymiaru. W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy nie mógł zostać uwzględniony, ponieważ wypadek z [...] marca 2011 r. nie spełnia kryteriów wypadku, określonych w przepisach ustawy o weteranach działań poza granicami państwa. Organ wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, wypadkiem pozostającym w związku z działaniami poza granicami państwa jest zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na zdrowiu, które zaistniało podczas lub w związku z działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń, zamachem lub innym bezprawnym działaniem wymierzonym przeciwko osobie, która brała udział w działaniach poza granicami państwa oraz innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań przez żołnierza, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy wykonywaniu zadań nie przestrzegał przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy. Zdaniem organu, opisany w protokole powypadkowym z [...] kwietnia 2011 r. wypadek nie mieści się w definicji "wypadku", określonej w art. 4 pkt 15 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, a jest "zwykłym" wypadkiem, który nie ma bezpośredniego związku z działaniami prowadzonymi w celu wykonywania zadań, dla których powołano i wysłano PKW. Podkreślił, że ustalenia, dokonane w protokole powypadkowym z [...] kwietnia 2011 r., jednoznacznie wskazują na okoliczności zaistnienia wypadku z [...] marca 2011 r. i tym samym nie można uznać, że wypadek ten zaistniał w związku z innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań przez żołnierza, w tym w związku z "atakiem rakietowo-moździerzowym". Dlatego też nie jest możliwe określenie innej wysokości dodatku weterana poszkodowanego niż ta, która została określona w decyzji Ministra Obrony Narodowej z [...] maja 2012 r. na podstawie uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa, z tytułu których przyznano zainteresowanemu świadczenia odszkodowawcze. Organ wyjaśnił przy tym, że celem ustawodawcy przy projektowaniu przepisów ustawy było przyznawanie statusu weterana poszkodowanego osobom, które doznały uszczerbku na zdrowiu w związku z wykonywaniem działań stricte bojowych. Z tego też powodu definicja "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa" została wprowadzona do ustawy, ponieważ miała ona na celu odróżnienie wypadku, określonego w ustawie z 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. nr 83, poz. 760 z późn. zm.), od wypadku związanego z działaniami poza granicami państwa podejmowanymi bezpośrednio w realizacji celów, dla których została powołana misja. Decyzja powyższa stała się przedmiotem skargi R. A. do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i uznanie wypadku, któremu uległ [...] marca 2011 r., jako spełniającego wymogi określone w art. 4 pkt 15 ppkt c ustawy o weteranach działań poza granicami państwa. W uzasadnieniu skargi podniósł, że w jego ocenie przemieszczanie się po terenie bazy po nierównej kamienistej powierzchni podczas ciągłego zagrożenia atakami rakietowo-moździerzowymi jest działaniem pozostającym w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań. Podkreślił, że ustawa o weteranach działań poza granicami państwa nie zawiera definicji wypadku "zwykłego", jak i działań "stricte" bojowych, tak jak nie definiuje jakie to są inne działania pozostające w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań. Zatem wątpliwości wynikające z interpretacji powyższych pojęć powinny być rozstrzygnięte na jego korzyść. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga R. A. analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 2 ustawy o weteranach działań wojennych poza granicami państwa, weteranem działań poza granicami państwa, zwanym dalej "weteranem", może być osoba, która brała udział, na podstawie skierowania, w działaniach poza granicami państwa w ramach: 1) misji pokojowej lub stabilizacyjnej, kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej, zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub zapewniania bezpieczeństwa państwa, nieprzerwanie przez okres, na jaki została skierowana, jednak nie krócej niż przez okres 60 dni; 2) grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, łącznie przez okres nie krótszy niż 60 dni. Natomiast, stosownie do art. 3 cytowanej ustawy, weteranem poszkodowanym w działaniach poza granicami państwa, zwanym dalej "weteranem poszkodowanym", może być osoba, która biorąc udział na podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa, doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący uczestniczył w działaniach poza granicami państwa w Polskim Kontyngencie Wojskowym w Składzie Międzynarodowych Sił Stabilizacyjnych w [...] w okresie od [...] stycznia 2007 r. do [...] lipca 2007 r. na [...] oraz w Polskim Kontyngencie Wojskowym Składzie Międzynarodowych Sił Wspierania Bezpieczeństwa w [...] w okresie od [...] września 2010 r. do [...] kwietnia 2011 r. na stanowisku [...] . Niesporne jest też, że [...] kwietnia 2007 r., w wyniku ostrzału rakietowego na [...] , skarżący doznał stłuczenia kolana nogi lewej oraz złamania śródstopia. Uszczerbek na zdrowiu, spowodowany tym wypadkiem, został określony na 7%. Wobec uznania, że jest to wypadek pozostający w związku ze służbą wojskową, skarżącemu przyznano odszkodowanie w wysokości [...] zł. Nadto wobec uznania powyższego wypadku za wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa, z tytułu którego skarżącemu przyznano świadczenia odszkodowawcze, R. A. otrzymał status weterana poszkodowanego. Do wniosku wszczynającego postępowanie w przedmiotowej sprawie został dołączony także protokół powypadkowy, z którego wynika, że skarżący [...] marca 2011 r., przemieszczając się po terenie bazy, potknął się prawą nogą na nierównej, kamienistej nawierzchni, wskutek czego doznał skręcenia prawego stawu skokowego bez upośledzenia funkcji. Z tytułu tego wypadku skarżącemu przyznano odszkodowanie odpowiadające 4% długotrwałego uszczerbku na zdrowiu. Między stronami sporna jest kwalifikacja tego wypadku i określenie, czy mieści się on w definicji wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa. Ustalenie tej okoliczności ma bowiem wpływ na przyznanie skarżącemu dodatku weterana poszkodowanego. Zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, decyzja o przyznaniu statusu weterana poszkodowanego zawiera informację o wysokości dodatku weterana poszkodowanego, o którym mowa w art. 36 ust. 1. Stosownie natomiast do ust. 5 art. 36 ww. ustawy, wysokość dodatku weterana poszkodowanego uzależniona jest od ustalenia procentowego uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa lub choroby nabytej podczas wykonywania zadań lub obowiązków służbowych w ramach działań poza granicami państwa, z tytułu których przyznano świadczenia odszkodowawcze. Najniższy procentowy uszczerbek na zdrowiu, uprawniający do powyższego dodatku, został określony na 10 %. W myśl art. 4 pkt 15 cytowanej ustawy, przez wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa należy rozumieć zdarzenie nagłe, wywołane przyczyną zewnętrzną, powodujące uszczerbek na zdrowiu, które zaistniało podczas lub w związku z: a) działaniami podejmowanymi w ramach uderzenia na przeciwnika bądź odparcia jego uderzeń, b) zamachem lub innym bezprawnym działaniem wymierzonym przeciwko osobie, która brała udział w działaniach poza granicami państwa, c) innymi działaniami pozostającymi w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań: – przez żołnierza, z wyłączeniem przypadków, w których żołnierz przy wykonywaniu zadań nie przestrzegał przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy, – określonych w akcie utworzenia kontyngentu policyjnego, kontyngentu Straży Granicznej, grupy ratowniczej Państwowej Straży Pożarnej, w skierowaniu do wykonywania zadań ochronnych Biura Ochrony Rządu lub w skierowaniu do wykonywania zadań mających na celu zapewnianie bezpieczeństwa państwa. Z powyższego przepisu wynika jednoznacznie, że wypadek pozostający w związku z działaniami poza granicami państwa to takie zdarzenie nagłe i zewnętrzne, powodujące uszczerbek na zdrowiu, jeżeli zaistniało ono w sytuacjach wskazanych w tym przepisie. Podkreślenia wymaga, że definicja "wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa" została wprowadzona do ustawy w celu odróżnienia tego wypadku od wypadku, określonego w ustawie z dnia 11 kwietnia 2003 r. o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową (Dz.U. nr 83, poz. 760 ze zm.). Niewątpliwie wypadek, określony w ustawie o weteranach działań poza granicami państwa, ma postać kwalifikowaną w stosunku do wypadku, o którym mowa w ustawie z 11 kwietnia 2003 r. Strony niniejszego postępowania różnią się co do rozumienia określenia "innych działań pozostających w bezpośrednim związku z wykonywaniem zadań przez żołnierza". Dla zrozumienia tego pojęcia istnieje zatem potrzeba dokonania jego wykładni, tak aby zrozumieć je zgodnie z treścią nadaną mu przez prawodawcę (por. M. Zieliński "Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki". Warszawa 2008, Wydawnictwo LexisNexis, str. 61 i nast.). Wykładnia prawa dokonywana jest wedle utrwalonych reguł i kryteriów. Jakkolwiek przyjęło się dawać pierwszeństwo wykładni językowej, to coraz częściej stosuje się także pozostałe sposoby interpretacji lub wspólny wynik kilku spośród nich. W praktyce dominuje wykładnia stanowiąca kompilację różnych sposobów, niesprzecznych ze sobą, wśród których wykładnia językowa jest wzmacniana pozostałymi, szczególnie gdy reguły językowe nie doprowadziły do uzyskania jednoznaczności interpretacyjnej danego zwrotu (tamże). Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 13 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OSK 1685/11 (publ. http://cbois.nsa.gov.pl) podkreślił, że prymat wykładni gramatycznej można zachować tylko w odniesieniu do przepisów sformułowanych w sposób niebudzący wątpliwości z punktu widzenia potocznie i powszechnie stosowanego języka oraz tylko wówczas, gdy ten sposób wykładni daje wynik niekolidujący z wynikami innych metod. Zatem tylko wówczas poprzestanie na językowym ich wyłożeniu byłoby uzasadnione, bo wtedy znaczenie przepisów na gruncie językowym byłoby dla wszystkich jednoznaczne. W niniejszej sprawie stan taki jednak nie zachodzi, ponieważ pojawiły się różne wersje rozumienia omawianego zwrotu. Dlatego też, dla ustalenia jego sensu i znaczenia, należy odwołać się do innych metod wykładni, w tym wykładni celowościowej, cytowanego przepisu. Wskazówką przy dokonywaniu tego procesu może być uzasadnienie projektu ustawy o weteranach działań wojennych poza granicami państwa, w którym podkreślono, że projekt szanuje normę, wynikającą z art. 19 Konstytucji, nakazującą zagwarantowanie stosownych uprawnień weteranom walk o niepodległość. Stąd też zakłada przyznanie uprawnień dla weteranów poszkodowanych w wyniku działań bojowych, bądź działań skierowanych przeciwko tym weteranom. Weterani ci z narażeniem zdrowia, a bardzo często również życia, wypełniali i wypełniają nadal postawione przed nimi zadania poza granicami państwa, tak aby pomóc w utrzymaniu pokoju na świecie, którego stabilność jest gwarantem pokoju dla Rzeczypospolitej Polskiej. Dlatego uzasadnionym jest, aby weteranom poszkodowanym pomóc w powrocie do pełnej kondycji fizycznej i psychicznej, po ranach doznanych w trakcie pełnionej służby/odbywanej pracy na rzecz pokoju. Ważne jest, aby za swoje poświęcenie i trud nie zostali wyrzuceniu na margines życia społecznego z powodu posiadanego kalectwa. Dlatego też podstawowym celem projektu ustawy jest przywrócenie ich do normalnego funkcjonowania w społeczeństwie. Będzie to możliwe przez udzielenie dodatkowej pomocy zdrowotnej, w tym wsparcia psychologicznego, pomocy w podniesieniu kwalifikacji zawodowych w postaci podniesienia poziomu wykształcenia lub jego zmiany, czy też przyznanie dodatkowego wsparcia finansowego, często koniecznego na zakup drogich leków, bądź dostosowanie mieszkania (domu) do potrzeb osób niepełnosprawnych. Nie można zapominać o tym, że świat weteranów poszkodowanych po powrocie do domu uległ całkowitym zmianom, ich plany życiowe, związane zarówno z dalszą drogą zawodową, jak również rodziną, często legły w gruzach. Wszystko trzeba budować od nowa i tylko od zakresu wsparcia zewnętrznego zależy w jakim stopniu ta odbudowa może się dokonać. W uzasadnieniu projektu ustawy jako jeden z celów do osiągnięcia przez projektowane rozwiązanie wskazano zapewnienie pomocy w przystosowaniu do życia i pracy osobom poszkodowanym. Odnosząc się natomiast do art. 3 ustawy, w uzasadnieniu projektu wyjaśniono, że o status weterana poszkodowanego będzie mogła ubiegać się osoba, która brała udział na podstawie skierowania w działaniach poza granicami państwa i doznała uszczerbku na zdrowiu wskutek wypadku pozostającego w związku z tymi działaniami lub choroby nabytej podczas wykonywania zadania lub obowiązków służbowych poza granicami państwa, z tytułu których przyznano jej świadczenia odszkodowawcze. Dotyczy to w szczególności sytuacji, w których osoba została poszkodowana w wyniku np. wybuchu miny pułapki lub zachorowała na chorobę występującą tylko w rejonie działania misji, czy kontyngentu (np. choroby tropikalne). Nie przewiduje się możliwości nadania statusu weterana poszkodowanego osobie ewakuowanej do kraju z innych powodów medycznych, niezwiązanych z wypadkiem lub chorobą nabytą w rejonie działania poza granicami państwa (por. uzasadnienie projektu ustawy o weteranach działań wojennych poza granicami państwa. (Sejm RP VI kadencji, nr druku 3754)). Z powyższego wynika, że wolą ustawodawcy było przyznanie statusu weterana poszkodowanego osobom, które doznały uszczerbku na zdrowiu w związku z wykonywaniem działań stricte bojowych lub w wyniku działań skierowanych przeciwko nim, przy założeniu, że działania te mają bezpośredni związek z wykonywaniem zadań, dla wypełnienia których została powołana misja. Samo zaistnienie wypadku podczas pobytu poza granicami państwa, do którego doszło z jakiejkolwiek przyczyny, pozostającej bez związku z realizacją celów misji, nie może skutkować przyznaniem statusu weterana poszkodowanego. Z uzasadnienia projektu ustawy jednoznacznie wynika, że ustawodawca dążył do wyróżnienia i docenienia osób, które narażają swoje życie i zdrowie, mają bezpośredni kontakt z wydarzeniami i sytuacjami, do których nie dochodzi w warunkach pokojowych i które w wyniku tych wydarzeń i sytuacji doznają uszczerbku na zdrowiu. Dlatego też szersze, zaproponowane przez skarżącego, określenie podmiotów uprawnionych do przyznania przedmiotowego statusu doprowadziłoby do zmiany charakteru tego uprawnienia - na równi traktowano by osoby podejmujące działania bojowe, czy też osoby, których te działania dotykają , bądź np. chorujące na choroby występujące tylko w rejonie działania misji, czy kontyngentu, które znalazły się w sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia i zdrowia oraz osoby, które co prawda biorą udział w działaniach poza granicami państwa, jednak w chwili wypadku pozostają poza zagrożeniami wiążącymi się z charakterem misji. Należy dodatkowo zaznaczyć, że ustawodawca zagwarantował odpowiednią ochronę osobom, które doznały uszczerbku na zdrowiu w wyniku wypadku, który nie mieści się w definicji z art. 4 pkt 15 cytowanej ustawy, ustawą o świadczeniach odszkodowawczych przysługujących w razie wypadków i chorób pozostających w związku ze służbą wojskową. Skarżący otrzymał jednorazowe odszkodowanie pieniężne w związku z uszczerbkiem na zdrowiu pozostającym w związku z pełnieniem czynnej służby wojskowej. Powyższe uprawnia do stwierdzenia, że wypadek, któremu uległ skarżący [...] marca 2011 r., przemieszczając się po terenie bazy, nie mieści się w definicji wypadku z art. 4 pkt 15 cytowanej ustawy. Skarżący nie działał bowiem w sytuacji bezpośredniego zagrożenia, związanego z realizacją zadań Polskiego Kontyngentu Wojskowego. Za takie nie może być bowiem uznane ciągłe zagrożenie atakami rakietowo-moździerzowymi, na które powołuje się skarżący, w sytuacji gdy taki atak w chwili wypadku nie miał miejsca. Stąd też, w ocenie Sądu, organ zasadnie uznał, iż opisany w protokole powypadkowym z [...] kwietnia 2011 r. wypadek jest "zwykłym" wypadkiem, który nie ma bezpośredniego związku z działaniami prowadzonymi w celu wykonania zadań, dla których powołano i wysłano PKW. Reasumując, Sąd uznał, że organ dokonał prawidłowej wykładni przepisu art. 4 ust. 15 lit. c ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, jak również prawidłowej subsumcji ustalonego stanu faktycznego sprawy pod tę normę prawną, co czyni zarzuty skargi nieuprawnionymi. Skarżącemu przyznany został status weterana poszkodowanego, zaś dodatek weterana poszkodowanego nie mógł zostać przyznany, gdyż minimalny wymiar procentowy uszczerbku na zdrowiu, uprawniający do takiego dodatku, wynosi 10 %. Skarżącemu wskutek wypadku pozostającego w związku z działaniami poza granicami państwa uznano natomiast jedynie 7 % uszczerbek na zdrowiu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.