II SA/Wa 1413/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody [...] na uchwałę Rady Powiatu [...] z dnia [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia maksymalnej kwoty dofinansowania opłat za kształcenie nauczycieli na rok 2019 p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie W dniu [...] maja 2019 r. Wojewoda [...] (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – za pośrednictwem Rady Powiatu [...] (dalej: "organ") – skargę na uchwałę organu z [...] lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia maksymalnej kwoty dofinansowania opłat za kształcenie nauczycieli na rok 2019 (dalej też: "uchwała z [...] lutego 2019 r."). W skardze skarżący domagał się stwierdzenia nieważności załącznika do uchwały z [...] lutego 2019 r. w części, tj. w zakresie § 3 tego załącznika, w którym to paragrafie powierzono dyrektorowi placówki w uzasadnionych przypadkach możliwość dokonywania przesunięć środków między formami doskonalenia zawodowego. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 70a ust. 1 w związku z ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2018 r., poz. 967 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie dofinansowania doskonalenia zawodowego nauczycieli (Dz. U. z 2019 r., poz. 136). W odpowiedzi na skargę organ uznał skargę za zasadną. Wyjaśnił, że [...] lutego 2019 r. została podjęta uchwała nr [...] w sprawie ustalenia na rok 2019 maksymalnej kwoty dofinansowania opłat za kształcenie nauczycieli, pobieranych przez uczelnie, ustalenia specjalności i form kształcenia oraz przyjęcia planu dofinansowania form doskonalenia zawodowego nauczycieli zatrudnionych w szkołach i placówkach oświatowych prowadzonych przez Powiat [...]. Zdaniem organu, treść powołanych w skardze przepisów rzeczywiście nie wskazuje na kompetencję rady do upoważnienia dyrektora placówki do dokonywania przesunięć środków między formami doskonalenia zawodowego. Z tego względu skargę należało uznać za zasadną, a [...] czerwca 2019 r. zarząd powiatu podjął decyzję o skierowaniu pod obrady rady na najbliższej sesji projektu uchwały w sprawie zmiany uchwały z [...] lutego 2019 r., polegającej na uchyleniu § 3 z treści załącznika do tej uchwały. Przy piśmie z [...] lipca 2019 r. organ przedłożył Sądowi uchwałę Rady Powiatu [...] z [...] czerwca 2019 r. nr [...] w sprawie zmiany uchwały z [...] lutego 2019 r. W § 1 uchwały organu z [...] czerwca 2019 r. uchylono § 3 załącznika uchwały z [...] lutego 2019 r. Wobec powyższego organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego, podnosząc, iż stało się ono bezprzedmiotowe. W piśmie z [...] lipca 2019 r. skarżący przychylił się do stanowiska organu odnośnie umorzenia postępowania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W myśl art. 161 § 2 p.p.s.a. postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ma miejsce wówczas, gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja istnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej zostanie pozbawiony bytu prawnego w postępowaniu kontrolnym (np. w wyniku stwierdzenia jej nieważności) lub w rezultacie skorzystania przez organ z uprawnień autokontrolnych przewidzianych w art. 54 § 3 p.p.s.a., jak też na skutek wygaśnięcia decyzji obarczonej terminem ustawowym lub ustalonym w decyzji (vide T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2011 r., s. 793). Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem organ uchwałą z [...] czerwca 2019 r. nr [...] uchylił objęty skargą § 3 załącznika do uchwały z [...] lutego 2019 r. W konsekwencji Sąd uznał za zasadne umorzenie postępowania sądowego, gdyż w następstwie wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej części aktu, dalsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie.