II SA/Wa 1415/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędzia WSA Andrzej Wieczorek, Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 marca 2024 r. sprawy ze skargi B. O. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie wypłaty równoważnika pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby oraz rekompensaty pieniężnej za niewykorzystany czas wolny od służby oddala skargę Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775), zwanej dalej "K.p.a." - orzeczenie Komendanta [...] Policji z [...] stycznia 2023 r. o odmowie wypłaty p. B. O., zwanemu dalej "Funkcjonariuszem": - ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] czerwca 2019 r. oraz - rekompensaty pieniężnej za niewykorzystany czas wolny od służby w okresie [...] lipca 2019 r. - [...] stycznia 2020 r. w wymiarze zwiększonym od poprzednio przyznanego i wypłaconego. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przywołano następujące okoliczności faktyczne i prawne uwarunkowania sprawy: - Funkcjonariusz w okresie [...] listopada 2009 r. - [...] stycznia 2020 r. pełnił służbę na stanowisku [...] Zespołu [...] Wydziału do walki z [...] Komendy [...] Policji, zwanego dalej "Wydziałem", - rozkazem personalnym z [...] stycznia 2020 r., Komendant [...] Policji zwolnił go - z dniem [...] stycznia 2020 r. - z zajmowanego stanowiska [...] Zespołu [...] Wydziału i - z dniem [...] lutego 2020 r. - mianował na stanowisko [...] Sekcji [...] Wydziału, - rozkazem personalnym z [...] listopada 2020 r., Komendant [...] Policji zwolnił Funkcjonariusza ze służby w Policji, zaś Komendant Główny Policji - rozkazem personalnym z [...] stycznia 2021 r. utrzymał to orzeczenie w mocy, - pismem z [...] listopada 2021 r. - zatytułowanym "Wniosek o wypłatę rekompensaty pieniężnej przekazanie wykazu przesłanie list obecności", Funkcjonariusz zwrócił się do organu I. instancji o wypłatę rekompensaty pieniężnej w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2019 r. poz. 161 ze zm.) za okres [...] listopada 2019 r. - [...] stycznia 2020 r., a także o przesłanie wykazu wejść i wyjść z siedziby Komendy [...] Policji (dalej jako "Komenda"), sporządzonego na podstawie karty dostępowej za okres [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r., - pismem z [...] grudnia 2021 r. zwrócono się do Naczelnika Wydziału, zwanego dalej "Naczelnikiem", o wskazanie liczby godzin w wymiarze ponadnormatywnym wypracowanych przez Funkcjonariusza w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. - według stanu na dzień zwolnienia ze służby, - pismem z [...] grudnia 2021 r. Zastępca Naczelnika Wydziału poinformował, że Funkcjonariusz do [...] czerwca 2019 r. wypracował łącznie 684 nadgodziny; z tego w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] czerwca 2019 r. 171 nadgodzin; liczba wypracowanych godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym na dzień zwolnienia go ze służby w Policji wyniosła 684; przysługiwał za nie Funkcjonariuszowi ekwiwalent pieniężny; informację tą ujęto w "zestawieniu - korekcie" z [...] listopada 2020 r. przekazanym do Wydziału Kadr Komendy [...] Policji; w okresie [...] lipca 2019 r. - [...] stycznia 2020 r. Funkcjonariusz wypracował 159 nadgodzin, natomiast w okresie od [...]–[...] stycznia 2020 r. wypracował 20 nadgodzin; ujęto je w zestawieniu skierowanym do Wydziału Finansów i Budżetu Komendy [...] Policji z [...] stycznia oraz [...] lipca 2020 r.; do pisma dołączono listy obecności wraz z ewidencją wyjść w godzinach służbowych oraz wykazy przekazane do Wydziału Finansów i Budżetu Komendy [...] Policji, na podstawie których zostały wypłacone rekompensaty pieniężne za służbę w wymiarze ponadnormatywnym, - pismem z dnia [...] grudnia 2021 r. Naczelnik Wydziału Finansów i Budżetu Komendy [...] Policji poinformował, że Funkcjonariuszowi wypłacono: - [...] marca 2020 r. ekwiwalent za 159 godzin czasu służby w wymiarze ponadnormatywnym za okres [...] lipca 2019 r. - [...] grudnia 2019 r.; - [...] sierpnia 2020 r. ekwiwalent za 20 godzin czasu służby w wymiarze ponadnormatywnym za okres [...] stycznia 2020 r. - [...] stycznia 2020 r. – po uwzględnieniu zwrotu części ekwiwalentu, którą Funkcjonariusz pobrał za okres, w którym był uprawniony do dodatku funkcyjnego (od [...] lutego 2020 r. do zwolnienia ze służby w Policji); - [...] grudnia 2020 r. - w związku ze zwolnieniem ze służby - ekwiwalent za niewykorzystany czas wolny od służby udzielany na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy o Policji - za 684 godziny, za okres do [...] czerwca 2019 r., - pismem z [...] grudnia 2021 r. przekazano Funkcjonariuszowi kserokopie list jego obecności za okres [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. (pismo doręczono [...] stycznia 2022 r.), - pismem z [...] stycznia 2022 r, Funkcjonariusz wskazał, że listy obecności mogą zawierać informacje niepełne; zażądał, by analizę całokształtu materiału dowodowego uzupełniono weryfikacją wykazu wejść i wyjść z Komendy, sporządzonego na podstawie spersonalizowanej karty dostępowej Funkcjonariusza, - postanowieniem z [...] stycznia 2022 r. organ I. instancji odmówił przeprowadzenia dowodu z wykazu wejść i wyjść z Komendy - sporządzonego na podstawie spersonalizowanej karty dostępowej za okres [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. i tym samym przesłania tego wykazu Funkcjonariuszowi (postanowienie doręczono [...] stycznia 2022 r.), - decyzją z [...] marca 2022 r. organ I. instancji odmówił wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby a także wypłaty rekompensaty pieniężnej za niewykorzystany czas wolny od służby; w następstwie wniesienia przez Funkcjonariusza odwołania Komendant Główny Policji decyzją z [...] maja 2022 r. uchylił to orzeczenie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, - pismem z [...] czerwca 2022 r. wystąpiono do Funkcjonariusza o sprecyzowanie żądania, jak również o udzielenie odpowiedzi na wskazane tym pismem pytania (pismo doręczono [...] czerwca 2022 r.), - pismem z [...] czerwca 2022 r. wystąpiono do Naczelnika o udzielenie odpowiedzi na wskazane tym pismem pytania, - pismem z [...] czerwca 2022 r. Funkcjonariusz wskazał m.in., że wnosi o wypłatę ekwiwalentu i rekompensaty pieniężnej za czas służby ponadnormatywnej - przekraczającej normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji - za okres [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. w wymiarze zwiększonym od poprzednio przyznanej i wypłaconej - przy uwzględnieniu zarówno przedłożonych uprzednio zestawień pracy i wykazu wejść i wyjść z Komendy za okres [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r.; Funkcjonariusz ponownie wystąpił o udostępnienie wykazu wejść i wyjść z Komendy za okres [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r.; do pisma dołączył pisemny dokument zatytułowany "Odpowiedź na pytania [...]"; wskazano w nim, że polecenia Funkcjonariuszowi wydawał Naczelnik lub w jego zastępstwie Zastępca; przedmiotem polecenia było wykonanie konkretnych zleconych zadań; polecenia te nie były powtarzane; dopóki obowiązywało powiadomienie Komendanta Głównego Policji o realizacjach to obowiązywało również polecenie nadzorowania i realizacji tych czynności przez Funkcjonariusza; weryfikację prowadzono na bieżąco; ewidencja czasu służby prowadzono w formie listy obecności, która na ogół oddawała stan rzeczywisty pełnienia służby; wykaz wejść i wyjść wierniej dokumentował jednak czas służby; odbiór czasu wolnego miał być realizowany w terminie dogodnym dla Funkcjonariusza - po uzgodnieniu z przełożonym - gdy nie spowodowuje to zakłócenia organizacji służby Wydziału; polecenie mogło być wydane w sposób ogólny; jeśli praca wymagała cyklicznego wykonywania to nie wymagała odrębnego polecenia; możliwe było jednak stawiennictwo dobrowolne do służby przed wyznaczonymi godzinami służby, jak również pozostanie w niej po upływie godzin służby, określonych w rozkładzie czasu służby; czas rozpoczęcia, służby i jej zakończenia był zgłaszany przez Funkcjonariusza jego przełożonym; zdarzało się, że nie wyrażali akceptacji w tym zakresie; Funkcjonariusz nie chciał w trakcie pełnionej służby popaść w otwarty konflikt z przełożonymi w odniesieniu do tej kwestii; wobec tego nie nadawał temu oficjalnego biegu; domagał się korekty w tym aspekcie od swoich przełożonych, ale bez skutku; nie kwestionował również wysokości wypłaconych mu rekompensat; informacje przekazane do Wydziału Finansów Komendy [...] Policji nie odzwierciedlają rzeczywistej ilości godzin służby Funkcjonariusza w wymiarze ponadnormatywnym; w piśmie wskazano świadków, mogących posiadać wiedzę w tej sprawie, - pismem z [...] lipca 2022 r. Zastępca Naczelnika Wydziału Ochrony Placówek Komendy [...] Policji poinformował, że elektroniczny system dostępu ESKD ma na celu zagwarantowanie uzyskania dostępu do pomieszczeń, obszaru, w którym przetwarzane są informacje niejawne, osobom posiadającym odpowiednie uprawnienia; jest to podyktowane właściwą ochroną obiektów, własnych Policji; nie jest to system dedykowany bezpośrednio do ewidencji czasu służby, - postanowieniem z [...] lipca 2022 r. organ I. instancji odmówił przeprowadzenia dowodu z wykazu wejść i wyjść z Komendy - sporządzonego na podstawie spersonalizowanej karty dostępowej - za okres [...] listopada 2018 r. – [...] stycznia 2020 r.; tym samym odmówił przesłania wskazanego wykazu Funkcjonariuszowi (postanowienie doręczono [...] sierpnia 2022 r.), - [...] sierpnia 2022 r. przesłuchano Funkcjonariusza w charakterze strony; zeznał m.in. że od [...] kwietnia 2003 r. pełnił służbę w Wydziale; od tego momentu był policjantem pionu operacyjnego; następnie powierzano mu obowiązki [...] sekcji oraz tzw. [...]; pełnił takie funkcje, ale nie wynikały one z zajmowanego stanowiska służbowego; do jego obowiązków należało weryfikowanie sporządzanej przez policjantów dokumentacji operacyjnej; od pewnego czasu - nie pamiętał od jakiego - obowiązywało polecenie z Komendy Głównej Policji o konieczności przekazywania informacji o planowanych realizacjach i ich wynikach; ponadto jego przełożony - Zastępca Komendanta [...] Policji - żądał codziennego przekazywania informacji w tym zakresie; Funkcjonariusz przychodził codziennie przed godziną 7:00 i wykonywał te czynności; od swojego bezpośredniego przełożonego otrzymał polecenie by odnotowywał godzinę przybycia do służby na godz. 8:00, a także, że jest to polecenie Komendanta [...] Policji; faktyczne godziny czas przyjścia i wyjścia jego przełożony polecił mu odnotowywanie we własnym zakresie; zapewnił również możliwość odbioru tego czasu w innym terminie; w związku z tym podpisywana przez niego lista obecności nie odpowiadała rzeczywistemu stanowi rzeczy; analogicznie - w odniesieniu do godzin wyjść; z chwilą wydania przez Zastępcę Komendanta [...] Policji zarządzenia o prowadzeniu codziennych działań na terenie garnizonu [...] siłami jednostek podległych Komendzie [...] Policji, Funkcjonariusz często realizował czynności służbowe w godzinach popołudniowych - po godzinie 16:00, jak również w dni wolne od służby; czynności wymagały przeprowadzenia ich również w innych jednostkach Policji; wobec tego rejestr wejść i wyjść z Komendy nie odzwierciedla w całości ilości godzin pełnionej przez niego służby w wymiarze ponadnormatywnym; przełożony wydawał Funkcjonariuszowi polecenia ustne w kwestii pełnienia przezeń służby w wymiarze ponadnormatywnym i zawierały one szczegółowy zakres czynności, które miał wykonać; dokumentem, potwierdzającym pełnienie służby przez Funkcjonariusza w okresie [...] sierpnia 2018 r. - [...] stycznia 2020 r., była lista obecności; stanowiła ona zdaniem Funkcjonariusza jego ewidencję czasu służby; na ogół przełożony weryfikował czas służby wymienionego naocznie; wykaz wejść i wyjść z Komendy nie był brany pod uwagę przy ewidencjonowaniu czasu służby; nie był to dokument na podstawie którego ewidencjonowano jego służbę w wymiarze ponadnormatywnym we wskazanym okresie; w ocenie Funkcjonariusza nie każdy wpis w karcie ewidencji czasu służby policjanta był poprzedzony poleceniem przełożonego; przesłane Funkcjonariuszowi listy obecności za okres [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. stanowiły - w jego ocenie - we wskazanym okresie "karty ewidencji czasu pracy policjanta"; Funkcjonariusz dokonywał wpisów w rubryce nadgodzin w tych kartach; nie uwzględnił wszystkich wypracowanych nadgodzin, bo "takie były ustalenia", że wykaz ma sporządzać odrębnie i odbierać na zasadzie ustnego polecenia z Naczelnikiem; takich nadgodzin nie ewidencjonował na liście obecności; Funkcjonariusz nie dysponuje sporządzonym przez niego samego wykazem; po zwolnieniu nie ma dostępu do pomieszczeń służbowych; nie wie, co się z nim stało; bardzo często zdarzało się, że Funkcjonariusz samodzielnie stawiał się w jednostce Policji - przed ustaloną w rozkładzie czasu służby godziną rozpoczęcia służby - jak również pozostawał poza tymi godzinami w jednostce Policji - gdy była taka konieczność; Funkcjonariusz kwestionował wpisy w karcie ewidencji czasu pracy policjanta, ale bezskutecznie; przełożony zapewniał go, że czas ten będzie mógł odebrać w dogodnym terminie, więc nie nadawał sprawie biegu; nie kwestionował nigdy wysokości przyznanych w trakcie pełnienia służby rekompensat za czas służby w wymiarze ponadnormatywnym; nieuwzględnione nadgodziny miał bowiem odebrać na zasadzie porozumienia z Naczelnikiem; nie występował również z wnioskiem o udzielenie mu czasu wolnego od służby w zamian za czas ponadnormatywny - z uwagi na porozumienie z przełożonym, co do sposobu udzielenia mu tego czasu, - [...] sierpnia 2022 r. przesłuchano w charakterze świadka policjanta Wydziału [...] D. L.; zeznał m.in. że nie wie, jak przełożony wydawał Funkcjonariuszowi polecenia, co do sposobu i zakresu w jakim ten miał pełnić służbę w wymiarze ponadnormatywnym; czas służby świadka w wymiarze ponadnormatywnym ewidencjonowano na podstawie list obecności, które były w tamtym czasie także kartą ewidencji czasu służby; przełożony – po sprawdzeniu ilości tych godzin - zatwierdzał swoim podpisem listy obecności; świadek nie wie, jak to wyglądało u innych funkcjonariuszy Wydziału; służbę policjantów tego Wydziału ewidencjonowano na liście obecności, która była też kartą ewidencji czasu pracy; świadek nie ma wiedzy, czy prócz tego były jeszcze inne ustalenia indywidualne między funkcjonariuszami a przełożonym; wykaz wejść i wyjść do i z jednostki Policji nie był dokumentem, na podstawie którego ewidencjonowano czas służby świadka; w szczególności świadek nie ma wiedzy czy na jego podstawie ewidencjonowano czas służby Funkcjonariusza; świadek nie ma wiedzy, czy każdy wpis w rubryce nadgodzin w karcie ewidencji czasu pracy policjantów Funkcjonariusza był poprzedzony poleceniem przełożonego; listy obecności w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. stanowiły jednocześnie we wskazanym okresie karty ewidencji czasu pracy policjanta; świadek nie ma wiedzy, kto dokonywał wpisów w kartach ewidencji czasu pracy policjanta Funkcjonariusza; nie ma też wiedzy, czy było możliwe samodzielne stawiennictwo w jednostce Policji przez Funkcjonariusza – poza godzinami wyznaczonymi w rozkładzie czasu służby, jako godziny rozpoczęcia służby, lub poza godzinami służby, a także czy możliwe było zaliczenie tego czasu jako godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym; nie ma też wiedzy: czy Funkcjonariusz kwestionował dokumentację, która ewidencjonowała czas jego służby, by pełnił służbę w wymiarze ponadnormatywnym, która nie została udokumentowana, by kwestionował wysokość przyznanych rekompensat za czas służby w wymiarze ponadnormatywnym, a także ile godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym miał wypracowanych Funkcjonariusz - za które mu nie zapłacono, - [...] sierpnia 2022 r. przesłuchano w charakterze świadka policjanta Wydziału [...] K. N.; zeznał on m.in. że w większości przypadków nie był obecny w rozmowach przełożonego z Funkcjonariuszem; czas służby w wymiarze ponadnormatywnym był ewidencjonowany na podstawie list obecności policjanta; przełożony ją weryfikował, ale świadek nie wie, w jaki sposób; służbę policjantów tego wydziału ewidencjonowano na liście obecności, która była też kartą ewidencji czasu pracy; świadek nie jest w stanie powiedzieć, czy wykaz wejść i wyjść z Komendy był dokumentem, na podstawie którego ewidencjonowano czas służby; nie ma wiedzy, czy wpis w rubryce nadgodzin w karcie ewidencji czasu pracy policjantów Funkcjonariusza był poprzedzony poleceniem przełożonego; listy obecności w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. stanowiły jednocześnie we wskazanym okresie karty ewidencji czasu pracy policjanta; świadek nie ma wiedzy, kto dokonywał wpisów w kartach ewidencji czasu pracy policjanta Funkcjonariusza;, z tego co mu wiadomo powinien tego dokonać Naczelnik i tym samym zatwierdzić; świadek nie ma wiedzy, czy było możliwe samodzielne stawiennictwo w jednostce Policji przez Funkcjonariusza poza godzinami wyznaczonymi w rozkładzie czasu służby, jako godziny rozpoczęcia służby lub poza godzinami służby; nie ma też wiedzy czy Funkcjonariusz kwestionował dokumentację, która ewidencjonowała czas jego służby, by pełnił służbę w wymiarze ponadnormatywnym, która nie została udokumentowana; nie przypomina sobie by kwestionował on wysokość przyznanych rekompensat za czas służby w wymiarze ponadnormatywnym, a także ile godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym miał wypracowanych Funkcjonariusz - za które mu nie zapłacono, - [...] sierpnia 2022 r. przesłuchano w charakterze świadka policjanta Wydziału [...] W. T.; zeznał on m.in. że - z tego co wie - przełożony wydawał Funkcjonariuszowi ustne polecenia, co do sposobu i zakresu, w jakim ten miał pełnić służbę w wymiarze ponadnormatywnym; czas służby w wymiarze ponadnormatywnym był dokumentowany na podstawie list obecności, które były także kartą ewidencji czasu służby; świadek nie wie, czy wykaz wejść i wyjść z Komendy był dokumentem, na podstawie którego ewidencjonowano czas służby Funkcjonariusza; nie ma wiedzy, czy każdy wpis w rubryce nadgodzin w karcie ewidencji czasu pracy policjantów Funkcjonariusza był poprzedzony poleceniem przełożonego; listy obecności w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. stanowiły jednocześnie we wskazanym okresie karty ewidencji czasu pracy policjanta; świadek nie ma wiedzy, kto dokonywał wpisów w kartach ewidencji czasu pracy policjanta Funkcjonariusza oraz było możliwe samodzielne stawiennictwo w jednostce Policji przez Funkcjonariusza - poza godzinami wyznaczonymi w rozkładzie czasu służby, jako godziny rozpoczęcia służby lub poza godzinami służby, a także czy było możliwe późniejsze zaliczenie tego czasu, jako godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym; świadek nie ma też wiedzy, czy Funkcjonariusz kwestionował dokumentację, która ewidencjonowała czas jego służby, by pełnił służbę w wymiarze ponadnormatywnym, która nie została udokumentowana, by kwestionował wysokość przyznanych rekompensat za czas służby w wymiarze ponadnormatywnym, a także ile godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym miał wypracowanych Funkcjonariusz - za które mu nie zapłacono, - [...] września 2022 r. przesłuchano w charakterze świadka pracownika cywilnego Wydziału – p. M. N.; zeznała ona m.in. że nie ma wiedzy, w jaki sposób przełożony wydawał Funkcjonariuszowi rozkazy lub polecenia, co do sposobu i zakresu, w jakim ten miał pełnić służbę w wymiarze ponadnormatywnym; taki czas służby ewidencjonowano na podstawie list obecności, które w tamtym czasie były także kartą ewidencji czasu służby; przełożony - po sprawdzeniu ilości tych godzin - zatwierdzał swoim podpisem listy obecności; służbę policjantów tego wydziału ewidencjonowano na liście obecności, która była też kartą ewidencji czasu pracy i była jedynym dokumentem, na podstawie którego rozliczano czas służby policjantów; wykaz wejść i wyjść z Komendy nie był dokumentem, na podstawie którego ewidencjonowano czas służby funkcjonariuszy; świadek nie ma wiedzy, czy każdy wpis w rubryce nadgodzin w karcie ewidencji czasu pracy policjantów Funkcjonariusza był poprzedzony poleceniem przełożonego; listy obecności w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. stanowiły jednocześnie we wskazanym okresie karty ewidencji czasu pracy policjanta; wpisy w kartach ewidencji czasu pracy policjanta Funkcjonariusza dokonywał sam ten policjant; świadek nie ma wiedzy, czy możliwe było samodzielne stawiennictwo w jednostce Policji przez Funkcjonariusza - poza godzinami, wyznaczonymi w rozkładzie czasu służby jako godziny rozpoczęcia służby lub poza godzinami służby - a także, czy możliwe było zaliczenie tego czasu, jako godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym; świadek nie ma wiedzy, czy Funkcjonariusz kwestionował dokumentację, która ewidencjonowała czas jego służby, by pełnił służbę w wymiarze ponadnormatywnym, która nie została udokumentowana, a także, by kwestionował wysokość przyznanych rekompensat za czas służby w wymiarze ponadnormatywnym; świadek sam sporządza informacje do Wydziału Finansów i Budżetu Komendy [...] Policji, dotyczące ilości godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym - na podstawie list obecności; robi to także osoba, która zastępuje świadka w czasie jego nieobecności; przekazywane informacje, odpowiadają w pełni ilości godzin służby, które pełnił Funkcjonariusz w wymiarze ponadnormatywnym - za które nie otrzymał czasu wolnego od służby, - [...] września 2022 r. przesłuchano w charakterze świadka Naczelnika Wydziału - [...] P. W.; zeznał on m.in., że czas służby w wymiarze ponadnormatywnym był ewidencjonowany na podstawie list obecności; świadek nie ma wiedzy, czy wykaz wejść i wyjść z Komendy był dokumentem, na podstawie którego ewidencjonowano czas służby, w jaki sposób przełożeni wydawali Funkcjonariuszowi polecenia, dotyczące sposobu i zakresu realizacji zadań służbowych w czasie ponadnormatywnym, w jaki sposób weryfikowano czas służby w wymiarze ponadnormatywnym; przekazane do Wydziału Kadr Komendy [...] Policji karty ewidencji czasu pracy policjanta od [...] listopada 2018 r. do [...] stycznia 2020 r., stanowiące listy obecności Funkcjonariusza, odzwierciedlają wypracowane przezeń nadgodziny; świadek nie ma wiedzy, czy każdy wpis w rubryce nadgodzin w karcie ewidencji czasu pracy policjantów był poprzedzony poleceniem przełożonego ani czy było możliwe samodzielne stawiennictwo w jednostce Policji przez Funkcjonariusza - poza godzinami wyznaczonymi w rozkładzie czasu służby, jako godziny rozpoczęcia służby lub poza godzinami służby, a także czy możliwe było zaliczenie tego czasu jako godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym; nie ma też wiedzy, czy Funkcjonariusz pełnił służbę w wymiarze ponadnormatywnym, której nie udokumentowano, czy miał on dostęp do prowadzonej ewidencji czasu służby, by kwestionował zamieszczone tam wpisy, by kwestionował wysokość przyznanych rekompensat za czas służby w wymiarze ponadnormatywnym, a także ile godzin służby w wymiarze ponadnormatywnym miał wypracowanych Funkcjonariusz - za które mu nie zapłacono świadczeń, - [...] września 2022 r. przesłuchano w charakterze świadka byłego Naczelnika Wydziału - [...] (w stanie spoczynku) J. K.; zeznał on m.in., że wydawał Funkcjonariuszowi polecenia w formie ustnej, co do sposobu i zakresu, w jakim ten miał świadczyć służbę w wymiarze ponadnormatywnym; czas służby w wymiarze ponadnormatywnym był ewidencjonowany na podstawie list obecności, które w tamtym czasie były także kartą ewidencji czasu służby; jako przełożony - po sprawdzeniu ilości tych godzin - zatwierdzał swoim podpisem listy obecności; były to dokumenty, które również ewidencjonowały czas służby Funkcjonariusza; wykaz wejść i wyjść z Komendy nie był dokumentem, na podstawie którego ewidencjonowano czas służby; generalnie wpis w rubryce nadgodzin - w karcie ewidencji czasu pracy policjantów - był poprzedzony poleceniem przełożonego, ale - jeśli policjanci wykonywali czynności na miejscu zdarzenia - to do ich zakończenia nie musieli uzyskiwać zgody świadka; listy obecności w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. stanowiły jednocześnie we wskazanym okresie karty ewidencji czasu pracy policjanta; ich weryfikacja i zatwierdzenie wykazanych na listach obecności nadgodzin następowało poprzez złożenie pieczęci i podpisu na miesięcznych kartach czasu pracy policjanta Naczelnika lub jego zastępcy; nie było możliwe samodzielne stawiennictwo w jednostce Policji przez Funkcjonariusza poza godzinami wyznaczonymi w rozkładzie czasu służby, jako godziny rozpoczęcia służby lub poza godzinami służby; Funkcjonariusz samodzielnie wpisywał czas rozpoczęcia służby i jej zakończenia w dokumentacji i nigdy nie kwestionował wpisów zamieszczonych w ewidencji; możliwe było wydawanie przez świadka Funkcjonariuszowi polecenia, aby notował we własnym zakresie czas przyjścia do służby, a następnie aby odbierał czas wolny w uzgodnionym wspólnie terminie; takie nadgodziny, które miał ewidencjonować Funkcjonariusz na polecenie świadka, nie były wpisywane do listy obecności, która stanowiła kartę ewidencji czasu pracy policjanta; w związku z ustaleniami z Funkcjonariuszem, nie domagał się on uzupełnienia tych informacji w ewidencji czasu służby; świadek nie pamięta czy polecił Funkcjonariuszowi, aby ten wpisywał godzinę 8:00 jako czas rozpoczęcia służby; zaprzeczył jakoby to Zastępca Komendanta [...] Policji wydał polecenie, aby Funkcjonariusz we własnym zakresie notował czas przyjścia i wyjścia; takie polecenia wydawał świadek i uzgodnił z nim sposób rozliczenia tego czasu; świadek zeznał, że Funkcjonariusz nigdy nie przedstawił mu żadnego dokumentu, w związku z czym nie jest on w jego posiadaniu, i nigdy nie prosił o odbiór czasu wolnego w ramach wcześniejszych ustaleń; Funkcjonariusz był jedynym, który w razie potrzeby musiał pozostawać w Wydziale, aby zatwierdzone plany działań operacyjnych rozsyłać do jednostek podległych, tylko w razie jego nieobecności czynności te realizowali inni funkcjonariusze; Funkcjonariusz nigdy nie występował z raportem o zmianę godzin pełnienia służby; świadek nie przypomina sobie by Funkcjonariusz kiedykolwiek kwestionował wobec niego wysokości przyznanych mu w trakcie pełnienia służby rekompensat za czas służby w wymiarze ponadnormatywnym, - decyzją z [...] stycznia 2023 r. odmówiono Funkcjonariuszowi wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w zamian za niewykorzystany czas wolny od służby a także wypłaty rekompensaty pieniężnej za niewykorzystany czas wolny od służby w wymiarze zwiększonym od poprzednio przyznanego i wypłaconego, - wobec skutecznego wniesienia dowołania przez Funkcjonariusza sprawa jest rozpatrywana ponownie w II instancji, - organ administracji publicznej jest zobowiązany prowadzić postępowania, w myśl zasady legalizmu - wynikającej m.in. z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. z 1997 r. Nr 78 poz. 483 ze zm.) - na podstawie obowiązujących przepisów; organ odwoławczy jest w szczególności obowiązany - jak organ I. instancji - dążyć z urzędu do wykrycia prawdy obiektywnej, a zatem do ustalenia stanu rzeczywistego sprawy; jednocześnie organ II. instancji jest obowiązany merytorycznie rozpatrzyć sprawy i skontrolować postępowanie oraz decyzję organu I. instancji - zarówno z punktu widzenia legalności, jak i celowości oraz rozstrzygnąć sprawę w postępowaniu odwoławczym; kontrola organu odwoławczego jest więc pełną, - rozpoznając odwołanie organ II instancji, nie jest ponadto związany dokonanymi w I. instancji ustaleniami faktycznymi ani zawartymi w odwołaniu żądaniami; obowiązany jest rozpatrzyć sprawę w jej całokształcie, - z uwagi na powyższe organ II. instancji jest tym bardziej upoważniony wprowadzać nowe aspekty uzasadnienia decyzji; może zawrzeć tam argumentację, jaka doprowadziła do podjęcia konkretnego orzeczenia – nawet jeśli jest odmienna od zawartej w I. instancji, - w przedmiotowej sprawie znajdzie zastosowanie: - art. 33 ust. 3 ustawy o Policji w brzmieniu przed zmianą, dokonaną ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Służby Ochrony Państwa, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2019 r. poz. 1635), zwaną dalej "Nowelą", w zakresie w jakim dotyczy żądania wypłaty Funkcjonariuszowi ekwiwalentu pieniężnego w zamian za niewykorzystany czas wolny od służby w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] czerwca 2019 r., a także - art. 33 ust. 2 ustawy o Policji, w zakresie w jakim dotyczy żądania wypłaty wymienionemu rekompensaty pieniężnej w zamian za niewykorzystany czas wolny od służby w okresie od [...] lipca 2019 r, do [...] stycznia 2020 r. – w brzmieniu od 1 lipca 2019 r. (w wyniku wejścia w życie Noweli z mocą od wskazanego dnia), - przed wejściem w życie Noweli, art. 33 ust. 1 ustawy o Policji stanowił, że czas pełnienia służby policjanta jest określony wymiarem jego obowiązków, z uwzględnieniem prawa do wypoczynku; w myśl ust. 2 cytowanego artykułu zadania służbowe policjanta powinny być ustalone w sposób pozwalający na ich wykonanie w ramach 40-godzinnego tygodnia służby, w 3-miesięcznym okresie rozliczeniowym; stosownie natomiast do art. 33 ust. 3 powołanego aktu prawnego, w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w ust. 2, udziela się policjantowi czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze albo może mu być przyznana rekompensata pieniężna, o której mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1, - wskazany przepis zmieniono Nowelą; weszła ona w życie 12 września 2019 r., z mocą od 1 lipca 2019 r.; zgodnie jednakże z art. 10 tej ustawy, do udzielania czasu wolnego w zamian za czas służby, przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, pełnionej w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe; ponadto - w myśl art. 11 Noweli - zwalnianemu ze służby policjantowi ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany czas wolny od służby, udzielany na podstawie art. 33 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 2 w brzmieniu dotychczasowym, wypracowany w okresie przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, wypłaca się na podstawie przepisów dotychczasowych, - nie budzi zatem wątpliwości, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie m.in. art. 33 ustawy o Policji, w brzmieniu przed zmianą dokonaną Nowelą w odniesieniu do okresu [...] listopada 2018 r. - [...] czerwca 2019 r. oraz art. 33 ustawy o Policji, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 19 lipca 2019 r. w odniesieniu do okresu [...] lipca 2019 r. - [...] stycznia 2020 r., - żądanie Funkcjonariusza dotyczyło wypłaty ekwiwalentu oraz rekompensaty pieniężnej w zamian za służbę w wymiarze ponadnormatywnym w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r. w wymiarze zwiększonym wobec poprzednio przyznanych i wypłaconych świadczeń; jego treścią jest więc ta część jego zdaniem przysługujących mu roszczeń - prawa do ekwiwalentu pieniężnego oraz rekompensaty za czas służby w wymiarze ponadnormatywnym - których dotychczas organ Policji nie uznał, - art. 33 ust. 3 ustawy o Policji (w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2019 r.) określał jedynie zasady rozliczania przekroczonego czasu służby; stanowił on podstawę do udzielenia policjantowi - w zamian za czas służby, przekraczający normę określoną w ust. 2 - czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze lub też rekompensaty pieniężnej, o której mowa w art. 13 ust. 4a pkt 1 tej ustawy, - zgodnie z §. 9 ust. 5 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych w sprawie rozkładu czasu służby policjantów (Dz.U. Nr 131, poz. 1471, ze zm.) czas wolny w zamian za służbę pełnioną poza rozkładem czasu służby policjant jest obowiązany wykorzystać do dnia zwolnienia ze służby, a przełożony - właściwy w sprawach osobowych - ma obowiązek mu to zapewnić, - z przytoczonych przepisów wynika, że do 30 czerwca 2019 r., warunkiem otrzymania przez policjanta czasu wolnego od służby w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji, było przede wszystkim zwrócenie się o to przez policjanta jeszcze w czasie służby, a następnie udzielenie mu tego czasu wolnego przez właściwego w sprawach osobowych przełożonego; gdyby policjant zakwestionował wobec swoich przełożonych - w trakcie służby - ilość przypisanemu mu czasu, przekraczającego normę wskazaną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji, ustaleń w tym zakresie nie można by było dokonywać w postępowaniu administracyjnym - zakończonym wydaniem decyzji; pozytywne ustalenia w tym zakresie skutkują bowiem udzieleniem policjantowi czasu wolnego w odpowiednim wymiarze, zaś wynik negatywny tych ustaleń - odmową przyznania czasu wolnego; jednocześnie negatywny wynik powyższych ustaleń nie sprowadzałby się do odmowy wypłaty świadczenia (art. 33 ust. 3 ustawy o Policji w poprzednim stanie prawnym nie przewidywał tak jak to ma miejsce obecnie, rekompensaty pieniężnej w zamian za czas służby przekraczający normę), a jedynie do odmowy potwierdzenia danego stanu rzeczy; nie oznacza to jednak, że policjant, który nie zgadza się z dokonanymi przez przełożonych ustaleniami, co do ilości posiadanego przez siebie czasu przekraczającego ustawową normę, traci możliwość kwestionowania takich ustaleń; z chwilą zwolnienia ze służby nabywa bowiem prawo do ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany czas wolny od służby, - zgodnie z art. 114 pkt 2 ustawy o Policji, w brzmieniu przed zmianą dokonaną Nowelą, policjant zwalniany ze służby otrzymywał, z zastrzeżeniem ust. 2-4 ekwiwalent pieniężny za niewykorzystane urlopy wypoczynkowe lub dodatkowe oraz za niewykorzystany czas wolny od służby przyznany na podstawie art. 33a ust. 3 ustawy o Policji: Funkcjonariusza zwolniono ze służby w Policji z dniem [...] listopada 2020 r.; od tego zatem momentu powstało po jego stronie ewentualne roszczenie o przyznanie mu ekwiwalentu pieniężnego za, jego zdaniem, niewykorzystany czas wolny od służby, - kwestia rozliczania czasu służby w wymiarze ponadnormatywnym zmieniono, w wyniku wejścia w życie - z mocą od 1 lipca 2019 r. – Noweli; zgodnie z art. 33 ust. 3 ustawy o Policji (w brzmieniu nadanym Nowelą), w zamian za czas służby przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji policjantowi przysługuje w okresie rozliczeniowym czas wolny od służby w tym samym wymiarze albo po zakończeniu okresu rozliczeniowego rekompensata pieniężna, o ile w terminie 10 dni od zakończenia okresu rozliczeniowego nie wystąpi z wnioskiem o udzielenie czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze; zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy o Policji wytyczono dwa okresy rozliczeniowe - od [...] stycznia do [...] czerwca danego roku oraz od [...] lipca do [...] grudnia danego roku; rekompensatę pieniężną wypłaca się natomiast do końca kwartału następującego po okresie rozliczeniowym, o którym mowa w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji, lecz nie później niż w dniu zwolnienia ze służby (tak: art. 33 ust. 3d ustawy o Policji), - nie budzi wątpliwości, że w chwili zwolnienia Funkcjonariusza ze służby w Policji organ uznał jego prawo do ekwiwalentu pieniężnego oraz do rekompensaty za niewykorzystany czas służby w wymiarze ponadnormatywnym w określonej wysokości; uczynił to na podstawie posiadanej dokumentacji, która ewidencjonowała czas służby Funkcjonariusza w okresie [...] listopada 2018 r. - [...] stycznia 2020 r.; Funkcjonariusz zakwestionował jednak wysokość przyznanych świadczeń uznając, że - stanowiąca podstawę do ustalenia ilości godzin w wymiarze ponadnormatywnym - dokumentacja nie była kompletna; nie skutkowała tym samym w pełni zaspokojeniem jego roszczeń, - potwierdzenie jednak, że Funkcjonariuszowi przysługuje roszczenie do wymienionych świadczeń w wymiarze zwiększonym od poprzednio przyznanych i wypłaconych, wymaga ustalenia ich rzeczywistej wysokości – co za tym idzie rzeczywistego wymiaru godzin ponadnormatywnej służby; innymi słowy konieczne jest ustalenie, że w danych, konkretnych dniach Funkcjonariusz wykonywał zadania służbowe w ponadnormatywnym czasie oraz precyzyjne wskazanie tego wymiaru czasowego; wymiar ponadnormatywnej służby należy z kolei potwierdzić stosowanymi dowodami, - rozkład czasu służby funkcjonariuszy Policji i tryb udzielania czasu wolnego w zamian za służbę w wymiarze przekraczającym normę określono w obowiązującym: - do 11 września 2020 r. rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 października 2001 r. w sprawie rozkładu czasu służby policjantów (Dz.U. Nr 131 poz. 1471 ze zm.), także - obecnie (od dnia 12 września 2020 r.) rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 11 września 2020 r. w sprawie czasu służby policjantów (Dz.U. poz. 1574 ze zm.); zgodnie z § 8 ust. 1 rozporządzenia z 2001 roku, przedłużenie czasu służby policjanta mogło nastąpić w szczególności ze względu na konieczność: 1) wykonywania rozpoczętych czynności dochodzeniowo-śledczych, operacyjno-rozpoznawczych oraz administracyjno-porządkowych, jeżeli nie mogą one zostać przerwane; 2) zapewnienia ciągłości służby na stanowiskach, na których wymagane jest utrzymywanie pełnienia służby w sposób ciągły; 3) realizacji innych spraw niecierpiących zwłoki, - natomiast na podstawie § 8 ust. 2 tego rozporządzenia, przedłużenie czasu służby następowało na polecenie kierownika komórki organizacyjnej, w której policjant pełnił służbę; o wydanym poleceniu kierownik zawiadamiał przełożonego właściwego w sprawach osobowych, - stosownie zaś do § 9 wspomnianego rozporządzenia, za przedłużony czas służby - przekraczający normę określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji - udziela się policjantowi w tym samym wymiarze czasu wolnego (ust. 1); w okresie rozliczeniowym każde 8 godzin przekraczające określoną w art. 33 ust. 2 ustawy normę jest równoważne jednemu dniowi wolnemu (ust. 2); w zamian za służbę pełnioną w dniu wolnym od służby policjant otrzymuje dzień wolny w innym dniu tygodnia (ust. 3); na wniosek policjanta czas wolny można udzielić w okresie bezpośrednio poprzedzającym urlop wypoczynkowy lub po jego zakończeniu (ust. 4); § 9 ust. 5 stanowi natomiast, że czas wolny w zamian za służbę pełnioną poza rozkładem czasu służby policjant jest obowiązany wykorzystać do dnia zwolnienia ze służby, a przełożony właściwy w sprawach osobowych ma obowiązek to zapewnić; ponadto - zgadnie z § 9 ust. 6 - przełożony właściwy w sprawach osobowych prowadzi ewidencję czasu służby policjantów przy pomocy wskazanych przez niego kierowników komórek organizacyjnych, - w myśl natomiast § 7 ust. 1 rozporządzenia z 2020 roku, przedłużenie czasu służby policjanta może nastąpić ze względu na konieczność: 1) wykonania rozpoczętych czynności: dochodzeniowo-śledczych, operacyjno-rozpoznawczych oraz administracyjno-porządkowych, jeżeli nie mogą one zostać przerwane; 2) zapewnienia ciągłości służby na danym stanowisku; 3) realizacji innych spraw niecierpiących zwłoki. - przedłużenie czasu służby następuje na polecenie kierownika komórki organizacyjnej lub dyżurnego jednostki organizacyjnej Policji, w której policjant pełni służbę; o wydanym poleceniu kierownik lub dyżurny zawiadamia kierownika jednostki organizacyjnej Policji (§ 7 ust. 2 wymienionego rozporządzenia); czasu wolnego od służby w zamian za czas służby, przekraczający normę, o której mowa w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji, w tym za służbę pełnioną w dniu wolnym od służby, udziela się w tym samym wymiarze w dniach, godzinach lub minutach (§ 8 tego rozporządzenia), - na gruncie obu powołanych wyżej aktów prawnych, warunkiem koniecznym, aby uznać czas służby za ponadnormatywny, jest ustalenie, że - w stosunku do policjanta - wydano polecenie służbowe kierownika komórki organizacyjnej, w której pełnił służbę; czas służby przekraczający normę, określoną w art. 33 ust. 2 ustawy o Policji należy jednocześnie odpowiednio udokumentować w ewidencji czasu służby; podstawą do uznania danego okresu jako czasu służby w wymiarze ponadnormatywnym jest zatem ustalenie, że policjant pełnił tę służbę na polecenie uprawnionego przełożonego, a także właściwe udokumentowanie czasu służby w wymiarze ponadnormatywnym w dokumentacji, stanowiącej ewidencję czasu służby, - w przedmiotowej sprawie nie sposób jednak ustalić, czy - a jeśli tak, to w jakim wymiarze - Funkcjonariusz pełnił służbę w wymiarze ponadnormatywnym, w zakresie w jakim nie został on dotychczas uwzględniony przez organ Policji; jak wynika bowiem ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, ewidencję czasu służby policjantów Wydziału stanowiły karty ewidencji czasu pracy policjanta, będące listami obecności funkcjonariuszy; to w nich dokumentowano również wymiar ponadnormatywnego czasu służby funkcjonariusza i na ich podstawie rozliczano czas służby policjanta, - organ nie kwestionuje, że wymiar czasu służby mógł być udokumentowany także w inny sposób - który był wynikiem porozumienia Funkcjonariusza z jego przełożonym; organ zobowiązany byłby do uwzględnienia takiej ewidencji - pod warunkiem zweryfikowania treści w niej zawartych, a zatem potwierdzenia prawidłowości treści tej ewidencji z rzeczywistym stanem rzeczy - nawet jeśli byłaby ona sporządzona w sposób nieprawidłowy, wbrew obowiązującym przepisom prawa; w toku prowadzonego postępowania nie potwierdzono jednak istnienia takiego dokumentu; Funkcjonariusz, który miał go samodzielnie sporządzać, nigdy nie okazał go swojemu przełożonemu, który (zgodnie z zawartym porozumieniem) mógłby na tej podstawie udzielić czasu wolnego od służby w zamian za czas w wymiarze ponadnormatywnym; poszczególne wpisy - dokonane samodzielnie przez Funkcjonariusza - zostałyby wówczas zweryfikowane przez jego przełożonego, w kontekście uznania ich za służbę w wymiarze ponadnormatywnym; konieczne byłoby bowiem każdorazowe potwierdzenie, że ewentualny czas poświęcony przez Funkcjonariusza na realizację przydzielonych mu zadań i czynności służbowych był poprzedzony poleceniem przełożonego; przyznanie ekwiwalentu pieniężnego, o którym mowa w art. 114 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 3 ustawy o Policji (w poprzednim brzmieniu tych przepisów), a także rekompensaty, o której mowa w art. 33 ust. 3 ustawy o Policji (w obecnie obowiązującym brzmieniu tego przepisu), wymaga bowiem jednoznacznego oraz opartego na znajdujących się w posiadaniu organu ewidencjach, rejestrach lub innej dokumentacji, potwierdzenia, że dana osoba wypracowała niewykorzystany czas wolny od służby w ściśle określonym wymiarze; brak takiego potwierdzenia uniemożliwia przyznania i wypłaty przedmiotowego świadczenia ponad ustalony wymiar, - nie jest przy tym wystarczające oparcie się wyłącznie na twierdzeniach Funkcjonariusza, że wykonywał czynności w godzinach nadliczbowych, jeżeli nie jest możliwe wykazanie ilości tych godzin, a także, że ich wykonywanie - poza rozkładem czasu służby - każdorazowo zlecił przełożony, a następnie je potwierdził; przesłuchani w toku postępowania świadkowie nie mieli dostatecznej wiedzy, w odniesieniu do konkretnych zdarzeń z udziałem Funkcjonariusza; tym samym nie potwierdzili w sposób niebudzący wątpliwości, by wobec Funkcjonariusza jego przełożeni wydawali rozkazy lub polecenia, pełnienia w konkretnych dniach służby w wymiarze ponadnormatywnym, a także aby - w wyniku takiego polecenia - służbę taką pełnił w konkretnych dniach i w ściśle określonym wymiarze; co prawda były Naczelnik potwierdził, że wydawał Funkcjonariuszowi polecenia pełnienia służby w wymiarze ponadnormatywnym, a także by ten notował we własnym zakresie czas tej służby, w celu udzielenia mu czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze; Funkcjonariusz nigdy nie przedstawił mu jednak żadnego dokumentu, który potwierdziłby wymiar czasu tej służby, który następnie mógłby stanowić dla tego przełożonego podstawę do udzielenia czasu wolnego od służby w tym samym wymiarze albo - związanych z niewykorzystaniem tego czasu do chwili zwolnienia ze służby - świadczeń; nigdy również Funkcjonariusz nie występował do swojego przełożonego o odbiór tego czasu; przełożony w swoich zeznaniach nie wskazał natomiast konkretnych zdarzeń, a także ich dat, które pozwoliłby na precyzyjne ustalenie, że - w danym czasie, w określonym wymiarze - Funkcjonariusz pełnił z jego polecenia służbę w czasie ponadnormatywnym; wskazano na marginesie, że - w ramach tego postępowania - nie jest rolą organu ocena, czy ustalenia - porozumienie, pomiędzy Funkcjonariuszem a jego przełożonym - miały oparcie w przepisach; pozostaje to poza zakresem przedmiotowego postępowania; istotą sprawy jest ustalenie, czy Funkcjonariusz pełnił służbę ponadnormatywnie - w większym wymiarze niż wynika to z posiadanej przez organ dokumentacji, jeśli zaś tak, w jakim wymiarze pełnił tę służbę, a także czy można ją zakwalifikować jako służbę w wymiarze ponadnormatywnym, za którą przysługuje ekwiwalent albo rekompensata; w tym przypadku nie ma jednak dowodów, umożliwiających wykazanie rzeczywistego czasu służby Funkcjonariusza w wymiarze ponadnormatywnym - przekraczającym ustalony na podstawie dokumentacji pozostającej w dyspozycji organu; zgodnie bowiem z porozumiem strony z jego ówczesnym przełożonym, to on sam miał tę ewidencję prowadzić, a następnie poddawać ją weryfikacji u swojego przełożonego; jeśli jednak ewidencja ta była prowadzona wyłączenie przez Funkcjonariusza i nigdy jej nie weryfikowali jego przełożeni, to nie ma obecnie możliwości ustalenia rzeczywistego wymiaru ewentualnego ponadnormatywnego czasu służby - w innym wymiarze niż dokonany przez organ Policji, na podstawie prowadzonej i pozostającej w jego dyspozycji ewidencji czasu służby; przyjęcie, że Funkcjonariusz pełnił służbę w większym wymiarze - niż wynika to z pozostającej w dyspozycji organu dokumentacji - wymagałoby w pierwszym rzędzie ustalenia istnienia dowodu, który by tę okoliczność potwierdził; musiałby on wskazywać, że czas poświęcony na realizację przez Funkcjonariusza zadań i czynności służbowych nie jest czasem, który był objęty rozkładem jego czasu służby, precyzyjnie określać jego wymiar, jak również świadczyć, że każdorazowo obowiązek realizacji przez niego tych zadań i czynności służbowych wynikał z wydanego wobec niego polecenia przełożonego, - obecnie nie sposób jednak ustalić, że Funkcjonariusz pełnił służbę w wymiarze ponadnormatywnym - w większej skali niż to wynika ze zgromadzanej w sprawie dokumentacji; skoro czas tej służby ewidencjonował sam policjant w innego rodzaju dokumentacji niż ta, która była podstawą do udzielania czasu wolnego od służby albo do wypłaty rekompensat, a sam policjant nigdy nie przedstawił jej swojemu przełożonemu, jak również nie jest w dyspozycji tego rodzaju ewidencji, to organ - nie dysponując tym dokumentem jak równie innymi dowodami, które mogłyby potwierdzać zasadność żądania strony - nie może w sposób niebudzący wątpliwości ustalić, czy Funkcjonariusz w rzeczywistości pełnił służbę wymiarze ponadnormatywnym, a jeśli tak - jaki był jej wymiar w danym okresie; organ wyczerpał jednocześnie możliwości dowodowe w tym zakresie, - niezasadne byłoby natomiast przyjęcie a limine, jak chciałby tego Funkcjonariusz, by jakikolwiek rejestr wejść i wyjść z siedziby jednostki Policji automatycznie potwierdzał czas służby policjanta - w szczególności pełnionej w wymiarze ponadnormatywnym; potwierdza on bowiem wyłącznie okoliczności faktyczne, których dotyczy; ewidencja lub wykaz wejść i wyjść z jednostki Policji potwierdza jedynie, że osoba - posiadająca spersonalizowaną elektroniczną kartę dostępową lub innego rodzaju elektroniczne urządzenie - zarejestrowała swoje wejście albo wyjście z danej jednostki; nie wskazuje natomiast czy wejście, pobyt i wyjście z jednostki Policji miało związek z pełnioną służbą; tym samym jest oczywistym, że w tego rodzaju przypadkach nie może być mowy o automatyzmie; ewidencja wejść i wyjść do danej jednostki Policji nie może wobec tego jednoznacznie świadczyć o rzeczywistym czasie pełnionej przez policjanta służby – w szczególności w wymiarze ponadnormatywnym; sam pobyt policjanta w siedzibie jednostki Policji - jak również ewentualna jego rejestracja w związku z wejściem i przebywaniem na terenie jednostki - nie świadczy jeszcze bowiem o pełnionej w tym okresie przezeń służbie, w tym ponadnormatywnej; policjant może przebywać na terenie jednostki Policji i nie wykonywać czynności służbowych, albo wykonywać takie czynności z własnej inicjatywy - bez uprzedniego polecenia przełożonego w tym zakresie; może on również przebywać w tej jednostce Policji, nie dopełniając obowiązku zarejestrowania wejścia lub wyjścia z jednostki; stanowisko, które automatycznie utożsamiałoby pobyt policjanta na terenie jednostki Policji z dokumentacją, stanowiącą ewidencję czasu służby, byłoby zatem nieuprawnione; sam pobyt nie świadczy bowiem o ustaleniu rzeczywistego przebiegu danego zdarzenia - celu przebywania policjanta w jednostce; oparte byłoby to na pewnym założeniu - że skoro policjant przebywał w danej jednostce Policji, to pobyt ten immanentnie był związany z pełnioną w tym czasie służbą; takie jednak założenie byłoby swoistego rodzaju spekulacją; nie byłoby twierdzeniem o zaistniałych zdarzeniach, ale domniemaniem, że dany fakt zaistniał; organ jest zobowiązany natomiast dokonać ustaleń faktycznych zgodnych z rzeczywistym stanem rzeczy; tylko bowiem ustalenia, zgodne z zasadą prawdy materialnej, umożliwiają osiągnięcie celu postępowania; rozstrzygnięcie organu należy zatem oprzeć na prawdziwych ustaleniach faktycznych; tylko one umożliwiają bowiem prawidłową subsumcję normy prawnej, stanowiącej podstawę dla określonego rodzaju rozstrzygnięcia; zgodne z zasadą prawdy obiektywnej ustalenia pozwalają na niebudzące wątpliwości stwierdzenie, że stan faktyczny może zostać dopasowany do danej normy, a co za tym idzie, że jest możliwa - na podstawie tej normy - konkretyzacja praw i obowiązków indywidualnie oznaczonego adresata, - w danej sprawie istotnym jest wykazanie określonych faktów – czy Funkcjonariusz pełnił służbę w większym wymiarze niż to wynika z dokumentacji ewidencjonującej jego czas służby, a jeśli tak to czy okres ten można zakwalifikować jako czas służby w wymiarze ponadnormatywnym, za który przysługuje ekwiwalent albo rekompensata; ustalenie w tym zakresie wymaga precyzyjnego wskazania ilości godzin poświęconych na wykonywanie określonych zadań służbowych, a także wykazania, że każde z poszczególnych zdarzeń (ustalonych godzin wykonywania zadań przez policjanta) było poprzedzone poleceniem przełożonego; każde zdarzenie, podczas którego policjant wykonywał czynności służbowe w zwiększonym wymiarze, wymaga przyporządkowania do określonego polecenia; nie jest wystarczające domniemanie, że skoro Funkcjonariusz przebywał w siedzibie jednostki Policji, to musiał de facto wykonywać czynności i zadania służbowe, które polecił mu wykonywać przełożony, - w przedmiotowej sprawie - po rzetelnej analizie całości zgromadzonej w niej dokumentacji, w tym zeznań świadków - nie potwierdzono w sposób niebudzący wątpliwości, że Funkcjonariusz pełnił służbę w wymiarze ponadnormatywnym w większym wymiarze niż to wynika z pozostającej w dyspozycji organu dokumentacji ewidencjonującej jego czas służby – tym samym by przysługiwało mu roszczenie o przyznanie ekwiwalentu pieniężnego oraz rekompensaty za niewykorzystany czas wolny od służby w wymiarze większym niż poprzednio przyznane i wypłacone świadczenia. W skardze zarzucono wydanie kwestionowanego aktu z naruszeniem przepisów: - § 9 ust. 3 rozporządzenia w sprawie czasu służby policjantów z 2020 roku - poprzez nieudostępnienie na żądanie policjanta pełnej ewidencji czasu służby a jedynie jej części, - art. 7, 75 § 1 i art. 77 K.p.a., poprzez niepodjęcie wszelkich czynności, niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy – w szczególności zaniechano wyjaśnienia realnych godzin pracy i weryfikacji ewidencji - przy uwzględnieniu posiadanych przez organ rejestrów elektronicznych, - art. 80 K.p.a., poprzez dowolną i wybiórczą ocenę zgromadzonego materiału dowodowego; w szczególności nieprawidłowo stwierdzono, że papierowe listy obecności, stanowią całość ewidencji czasu służby; ze stanu faktycznego wynika natomiast, że prowadzono elektroniczną rejestrację czasu pracy – za pomocą kart dostępowych, - art. 107 § 3 K.p.a., poprzez niewystarczające uzasadnienie faktyczne decyzji i niewystarczające wskazanie dowodów, na których się oparto, a także przyczyn z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności. Doprowadziło to do nieprawidłowego uznania w I. instancji, jakoby zachodziły przesłanki odmowy wypłaty świadczeń za niewykorzystany czas wolny od służby za czas jej pełnienia przekraczający normę, a następnie do nieprawidłowego uznania przez organ odwoławczy, że - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. - należało utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.  W szerokim uzasadnieniu skargi rozwinięto powyższe zarzuty. Wywodzono, że zgromadzony materiał dowodowy (w tym zeznania byłego przełożonego) uprawdopodabnia pełnienie przez Funkcjonariusza służby w okresie dłuższym niż wynika to z ewidencji godzin nadliczbowych w formie papierowej. Ustalenie faktycznego czasu spełniania przezeń obowiązków jest możliwe w oparciu o elektroniczny system rejestrujący wejścia i wyjścia z Komendy. W ocenie Funkcjonariusza, nie jest prawdopodobne, aby jego tam przebywanie nie pozostawało w związku z pełnieniem obowiązków służbowych - zleconych przez przełożonego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. Skargę rozpoznano w trybie uproszczonym, wobec treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.). Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Trafne jest stanowisko organu, gdy chodzi o prawne i faktyczne uwarunkowania sprawy, w kontekście braku wystąpienia przesłanek do wypłaty Funkcjonariuszowi - w zakresie większym niż otrzymany - odpowiednio: ekwiwalentu pieniężnego oraz rekompensaty pieniężnej za niewykorzystany czas wolny od służby, określanych dalej mianem "świadczenia". Z uwagi na uprzednie pełne przytoczenie, ponowne powtarzanie danej argumentacji byłoby bezzasadne. Sąd przyjmuje ją za własną. Wobec zarzutów skargi należy dodać jedynie, co następuje. Kluczowa w sprawie jest powołana przez organ okoliczność zasady jego działania - jako jednego z organów władzy publicznej - wyłącznie na podstawie przepisów prawa, w tym w oparciu o konkretne ustalania faktyczne. Tyczy się to także wydatkowania środków publicznych, w kontekście realizacji żądań Funkcjonariusza. W realiach rozpoznawanej sprawy, organ nie kwestionował ewentualnego istnienia pomiędzy Funkcjonariuszem i jego przełożonym, nieformalnego ustnego porozumienia, w ramach którego wypracowane godziny nadliczbowe, rozliczane były przez Funkcjonariusza na innych zasadach niż w oparciu o karty ewidencji czasu pracy (stanowiące w danym przypadku listy obecności) - wedle zasad przyjętych w danej jednostce Policji (tak oświadczenia organu, potwierdzone zgodnie przez świadków). Organ wskazał też, że gdyby realny czas służby Funkcjonariusza, wykraczający poza dostępną dokumentację - karty ewidencji czasu pracy - był możliwy do ustalenia w oparciu o konkretną - przedłożoną przez Funkcjonariusza, zaś potwierdzona przez jego przełożonego - dokumentację (jej prowadzenie miało być uzgodnione z przełożonym), możliwa byłaby wypłata świadczeń, wykraczających poza uzyskane. Przepisy nie precyzują bowiem, jaki dokument jest podstawą określenia ilości nadgodzin. Stąd stosowne, udokumentowane wyliczenia mogłoby stanowić materiał dowodowy dla określenia wysokości przysługujących Funkcjonariuszowi należności. W realiach rozpoznawanej sprawy ten nie dysponuje jednak stosownymi dokumentami. Jest to kluczowe, nawet gdyby uznać, że nie pozostaje to w związku z działaniem (zaniechaniem) samego zainteresowanego (wskazuje na brak dostępu do pomieszczeń służbowych, wobec zwolnienia ze służby). W takiej sytuacji nie ma podstaw dla wypłaty świadczeń, wykraczających poza te, wynikające z posiadanej przez organ dokumentacji - kart ewidencji czasu pracy. Zresztą możliwość takich konsekwencji, opierania rozliczenia wypracowanych nadgodzin o własne zapisy winien był – wobec nieformalnego charakteru porozumienia - przewidzieć Funkcjonariusz, mający nota bene wieloletnie doświadczenie w służbie. Wiedząc, że prowadzona dokumentacja jest jedyną, która może stanowić podstawę realizacji jego praw wobec wypracowanych godzin nadliczbowych winien też zadbać o właściwe jej zabezpieczenie. Nie może mieć tu znaczenie podnoszona przez Funkcjonariusza okoliczność, jakoby jego działania były dyktowane unikaniem wchodzenia w konflikt z przełożonymi. Winien był on przewidzieć, wynikające dlań stąd konsekwencje - ryzyko wobec pominięcia przyjętych i znanych powszechnie w jednostce, gdzie pełnił służbę, reguły (tak: spójne zeznania innych funkcjonariuszy oraz pracownika cywilnego). Chybiona jest także argumentacja skargi, jakoby organ – wobec reguły swobodnej oceny dowodów - był obowiązany uczynić stosowne ustalenia w kontekście wypracowanych przez Funkcjonariusza godzin nadliczbowych w oparciu o funkcjonującą w Komendzie elektroniczną ewidencję wejść i wyjść. Jak trafnie wywiódł organ dane te mogą stanowić wyłącznie potwierdzenie faktu przebywania Funkcjonariusza na danym terenie nie przesądzają zaś o wykonywaniu przezeń zadań, zleconych przez przełożonego (warunek, aby świadczenie było należne). Z kolei nie istnieje środek dowodowy, umożliwiający aktualnie określenie, które obecności Funkcjonariusza w budynku wynikały z konieczności realizacji zadań w godzinach nadliczbowych. Przytaczanie tu ponownie szerokiej argumentacji organu byłoby – wobec uprzedniego zreferowania - bezzasadne. Dość wskazać – że wedle zgodnych zeznań świadków - nikt nie jest w stanie precyzyjnie określić obecnie, które okresy przebywania Funkcjonariusza w Komendzie były następstwem wykonywania poleceń służbowych. Nie jest zaś możliwe ustalenie i wypłata wielkości świadczenia w przybliżeniu. Sama podnoszona w skardze okoliczność, że – co wynika z zeznań świadków - Funkcjonariusz był pracownikiem Wydziału, który – w ramach pewnych potrzeb - musiał czasem pozostawać na Komendzie poza godzinami służby nie jest wystarczająca dla przyjęcia, że wszelkie jego obecności na terenie obiektu pozostawały w związku z nakazem przełożonego realizacji zdań w tym czasie. Jednocześnie z danego tytułu wypłacono już Funkcjonariuszowi świadczenia w pewnej wysokości. Sąd nie ma w końcu podstaw kwestionować twierdzeń organu, że - wedle istniejącej w jednostkach Policji praktyki – mogło zdarzać się przebywanie Funkcjonariusza na terenie Komendy poza godzinami pracy, bez wydania przez przełożonego polecenia w danym zakresie - choć odmiennie oświadczył ówczesny przełożony Funkcjonariusza zaś inni świadkowie twierdzili, że nie mają co do tego wiedzy. Skoro jednak - wedle wyjaśnień byłego przełożonego - zatwierdzenie pracy w godzinach poza terminarzem służby można było uzyskać także post factum (tak np. wobec "czynności na miejscu zdarzenia"), zaś policjanci sami wpisywali nadgodziny na listach obecności, co potem potwierdzał przełożony, nie jest prawdopodobne, aby dyscyplina przebywania funkcjonariuszy w obiekcie mogła być rygorystycznie przestrzegana. Nie było więc możliwe oparcie wyliczeń wyłącznie na systemie ewidencji wejść i wyjść. Nie uchybiono więc, wbrew zarzutom skargi, powinności wyjaśnienia sprawy - w zakresie gdzie, było to możliwe - dostępnymi dla organu środkami dowodowymi. Stanowisko organu w danym zakresie szeroko uzasadniono, co czyni nietrafnymi zarzuty skargi naruszenia wymagań w tym względzie. W szczególności wskazano dlaczego ustalenia nie mogły być dokonane w oparciu o elektroniczną ewidencję wejść i wyjść z Komendy. W takiej sytuacji żądanie Funkcjonariusza wypłaty mu świadczeń - w myśl art.114 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji wykraczających poza już uzyskane - nie mogło zostać zrealizowane, a więc zasadnie zaskarżonym aktem utrzymano o mocy kwestionowaną odwołaniem decyzję o odmowie. Chybione są w tym świetle zarzuty naruszenia przepisów postępowania w kontekście powinności właściwego wyjaśnienia sprawy, czy uzasadnienia decyzji. Wszelkie istotne okoliczności ustalono – to nie ujawnienie wiarygodnej dokumentacji, potwierdzającej realizację przez Funkcjonariusza na polecenie przełożonego zadań w godzinach nadliczbowych, w zakresie wykraczającym poza to, co odzwierciedlono na kartach ewidencji czasu pracy - w tym brak możliwości wykorzystania w tym celu danych z elektronicznej ewidencji wejść i wyjść z Komendy. Nie uchybiono też regule przepisu prawa materialnego, gdzie przewidziano powinność udostępnienia funkcjonariuszom ewidencji czasu ich pracy (tak § 9 ust. 3 rozporządzenia w sprawie czasu służby policjantów z 2020 roku). W świetle przyjętych w danej jednostce Policji zasad, dokumentację czasu pracy (w tym godzin nadliczbowych) prowadzono w oparciu o karty ewidencji czasu pracy (listy obecności) nie zaś system rejestracji wejść i wyjść z Komendy. Reguła ta była zresztą Funkcjonariuszowi znana. Biorąc pod uwagę powyższe uwarunkowania, zaskarżony akt jest zgodny z prawem. Zarówno argumentacja skargi, jak i analiza akt sprawy, nie ujawniły wad, które mogłyby prowadzić do jego uchylenia. Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.