II SA/Wa 1422/11

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Malicka po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2011 r. w Warszawie na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić J. R. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżący – J. R. po otrzymania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od wniesionej skargi na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie opróżnienia lokalu, złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wskazał, że posiada mieszkanie należące do Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o pow. 37 m2, drewniany domek [...] o powierzchni około 120 m2 oraz około 67 tysięcy złotych oszczędności. Podał również, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 1.867,75 zł netto, a ponadto współpracuje z liceum, zastępując nauczyciela w razie choroby. Podniósł również, że pomaga byłej żonie oraz dzieciom, opłacając rachunki, czy kupując żywność. Wskazał, że obecnie opłata za zajmowane przez niego mieszkanie wynosi ponad 800 zł i na utrzymanie pozostaje mu około 10 zł dziennie. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Jedynym czynnikiem, od którego ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) uzależnia możliwość przyznania wnioskującemu żądanej pomocy w ramach prawa pomocy, jest kryterium materialne. Stosownie do art. 245 § 1 i 3 tej ustawy, prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować tylko zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Należy zauważyć, że generalną zasadą postępowania sądowego jest ponoszenie przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w tym postępowaniu. Natomiast prawo pomocy wywodzi się z tzw. prawa ubogich, dlatego też pomoc państwa wyrażona w przepisach o prawie pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym skierowana jest do osób, które albo mają bardzo niskie dochody, albo ich w ogóle nie posiadają, tj. do osób, które z uwagi na bardzo ciężką sytuację materialną, często nie mają zaspokojonych nawet podstawowych potrzeb życiowych. Pomoc ta polega na zwolnieniu od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz/lub ustanowieniu profesjonalnego pełnomocnika, a nie jak uważa skarżący na przyznaniu pomocy finansowej. W niniejszej sprawie skarżący wskazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, jego miesięczny dochód stanowi emerytura w wysokości 1.867,75 zł, dorabia w liceum, biorąc zastępstwa, a ponadto posiada oszczędności w kwocie 67 tysięcy zł. W związku z powyższym należy uznać, iż w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a tym samym, że spełnia przesłanki do zwolnienia od kosztów sądowych. Już sam fakt posiadania oszczędności i to w znacznej kwocie powoduje, że skarżącego nie można zaliczyć do osób, którym należy się prawo pomocy, bowiem wskazał, iż posiada środki wystarczające do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł. Dlatego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 254 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.