II SA/Wa 1423/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego w sprawie ze skargi P. K. na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby postanawia -odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego- Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. P. K. wraz ze skargą na rozkaz personalny Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że skutki zaskarżonego rozkazu personalnego są trudne lub wręcz nieodwracalne, albowiem pozbawiony zostanie całkowicie środków finansowych na utrzymanie oraz leczenie. Podniósł, że w przypadku uchylenia zaskarżonego rozkazu personalnego może dojść do braku możliwości lub znacznych problemów z przywróceniem go do służby jak i obowiązku odszkodowawczego za niezgodne z prawem zwolnienie ze służby. Wydany w jego sprawie rozkaz personalny powoduje również sytuację niepewności, co do prawa i jak też jego przyszłości, w kontekście konieczności podjęcia innej pracy i ewentualnych skutków tego faktu w związku z przywróceniem do służby. Komendant Główny Policji w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego. Zdaniem organu skarżący nie wykazał okoliczności, które przemawiałyby za uwzględnieniem wniosku. W piśmie procesowym z dnia 10 sierpnia 2013 r. skarżący wskazał, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozkazu personalnego leży również w interesie społecznym. Podniósł również, ze skutkiem zaskarżonego rozkazu personalnego może być pogorszenie się jego stanu zdrowia. Rozpoznając powyższy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż każda decyzja wywołuje określone skutki prawne. Jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji możliwe jest tylko wtedy, gdy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Chodzi tutaj jednak o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r. sygn. akt GZ 138/2004). Oceniając podnoszone przez skarżącego argumenty należy stwierdzić, że nie zasługują one na uwzględnienie. Rozkaz personalny o zwolnieniu ze służby w Policji, choć niewątpliwie dotkliwy dla skarżącego, w ocenie Sądu, nie powoduje niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący poprzez zwolnienie ze służby traci źródło dochodów, jednakże samo pogorszenie się sytuacji finansowej na skutek tego typu okoliczności nie świadczy o wywołaniu przez zaskarżony akt niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody bądź trudnych do odwrócenia skutków. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, jaka jest sytuacja majątkowa skarżącego oraz jego rodziny. Nie jest zatem wiadomym, czy skarżący oraz ewentualnie pozostające z nim w gospodarstwie domowym osoby posiadają inne źródła utrzymania, oraz czy na skarżącym ciążą jakieś zobowiązania finansowe. Bez tego typu informacji nie można ocenić, czy skutek zaskarżonego rozkazu personalnego w postaci utraty źródeł utrzymania może stanowić podstawę jego wstrzymania przez Sąd. Trzeba również zauważyć, że stosownie do treści art. 42 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.) uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby w Policji z powodu jej wadliwości stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne. W przypadku uwzględnienia skargi możliwe jest zatem przywrócenie stanu pierwotnego poprzez przywrócenie skarżącego do służby. Ocena skarżącego wskazująca, iż mogą zachodzić problemy z przywróceniem go do służby nie są poparte żadnymi argumentami. Trudno zatem ocenić dlaczego wskazany wyżej przepis niemiałby zastosowania w przypadku uwzględnienia skargi. Podnoszone przez skarżącego skutki związane z koniecznością podjęcia nowego zatrudnienia również nie mają charakteru trudnych do odwrócenia. Zawsze jest bowiem możliwe rozwiązanie nowo nawiązanego stosunku pracy. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie. Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.