II SA/Wa 1425/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Adam Lipiński, Janusz Walawski (spr.), Protokolant Sekretarz sądowy Sylwia Mikuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 maja 2012 r. sprawy ze skargi I. P. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym 1. oddala skargę, 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adw. E. K. kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 13 ust. 7 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2010 r. Nr 206, poz. 1367 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania I., B. i D. P. od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w K. z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] o odmowie przyznania ww. prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym położonym w K. przy ul. [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podał m.in., że ww. w przedmiotowym lokalu mieszkalnym zamieszkują od 1995 r., nie mają innego mieszkania i nie mają się gdzie wyprowadzić. I. P. podniosła również, że znajduje się pod stałą opieką [...]. Lokal ten został przydzielony W. P. na podstawie umowy najmu z dnia [...] sierpnia 1995 r., w której uwzględniono odwołujących się. Umowa najmu w dniu [...] stycznia 2007 r. została wypowiedziana przez organ w związku z niewywiązywaniem się najemców z obowiązku uiszczania opłat. Od [...] marca 2007 r. lokal mieszkalny zajmowany jest bez tytułu prawnego. Rozpoznając ponownie sprawę, organ odwoławczy nie dopatrzył się żadnych istotnych okoliczności, które zostały pominięte, a mogłyby mieć wpływ na dokonaną przez organ pierwszej instancji ocenę sytuacji skarżących. Podnoszona przez nich argumentacja, na której opierają przekonanie, że znajdują się w sytuacji wyjątkowej jest stan zdrowia I. P. Rodzina nie pozostaje bez środków finansowych, a potrzeby mieszkaniowe może zaspokoić poprzez wynajęcie mieszkania bez konieczności jego zakupu. Organ odwoławczy ustalił, że według stanu na dzień [...] marca 2011 r., na realizację prawa zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym oczekiwało 14 żołnierzy zawodowych. W tej sytuacji uznanie żądania stron, wobec niespełnienia przesłanki wyjątkowości sytuacji, odbyłoby się ze szkodą dla żołnierzy, którzy aktualnie oczekują na realizację ich prawa do przydzielenia lokalu mieszkalnego. Decyzja Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej stała się przedmiotem skargi wniesionej przez I. P. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżąca stwierdziła, że zaskarżona decyzja jest nieuzasadniona, narusza przepisy prawa oraz jest sprzeczna ze stanem faktycznym. Skarżąca w uzasadnieniu skargi podniosła, że zarówno organ odwoławczy, jak i organ pierwszej instancji, wydając decyzje, naruszyły przepisy postępowania, tj. art. 7-9, art. 12, art. 80 Kpa w zw. z art. 29 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez przyjęcie, że nie zachodzi sytuacja wyjątkowa umożliwiająca przyznanie skarżącej prawa zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu mieszkalnym. Podała, że znajduje się w trudnej sytuacji życiowej, zdrowotnej oraz finansowej i właśnie te okoliczności powinien organ ocenić jako sytuację wyjątkową. Podnosząc powyższe, skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i art. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd dokonał kontroli legalności zaskarżonej decyzji na podstawie akt sprawy, które wraz z odpowiedzią na skargę zostały mu przekazane przez organ administracji publicznej i stwierdził, iż skarga nie może zostać uwzględniona, gdyż zaskarżona decyzja prawa nie narusza. Na wstępie należy podać, za organem, że w dniu 1 lipca 2010 r. weszła w życie nowelizacja ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej dokonana ustawą z dnia 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2010 r. Nr 28, poz. 143), która w art. 1 pkt 28 nadała nowe brzmienie art. 29 ustawy o zakwaterowaniu (...). Ustawodawca w art. 18 tej ustawy określił, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jej wejścia w życie ostatecznymi decyzjami administracyjnymi lub zawarciem umowy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu dotychczasowym. Skoro sprawa skarżącej została wszczęta przed dniem 1 lipca 2010 r., to należało stosować w sprawie przepisy w brzmieniu przed nowelizacją, co też organ uczynił. Stosownie do treści art. 29 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, który stanowi podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, w sytuacji wyjątkowej dyrektor oddziału regionalnego Agencji, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, może wydać decyzję o prawie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym na czas oznaczony, innej osobie niż żołnierz służby stałej. Z treści tego przepisu wynika, że organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie prawa do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym znajdującym się w zasobach mieszkaniowych Wojskowej Agencji Mieszkaniowej jest dyrektor oddziału regionalnego Agencji, a zatem do jego uprawnień należy zbadanie, czy zachodzi przesłanka "sytuacji wyjątkowej" określona w powyżej przytoczonym przepisie i rozstrzygnięcie sprawy pod względem merytorycznym. Decyzja podejmowana przez organ na podstawie przedmiotowego przepisu ma charakter decyzji uznaniowej. Wydając taką decyzję organ ma prawo wyboru treści rozstrzygnięcia, przy czym wybór taki nie może być dowolny. Musi on wynikać z wszechstronnego i szczegółowego ustalenia i wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W ocenie Sądu, organy prowadząc postępowanie administracyjne zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji, prawidłowo ustaliły stan faktyczny i dokonały jego trafnej oceny, stwierdzając, że skarżąca nie znajduje się w sytuacji wyjątkowej, o jakiej mowa w art. 29 powołanej ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że adresatem decyzji o prawie do zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym wydanej na podstawie art. 29 powołanej ustawy są osoby, które z uwagi na wyjątkowe okoliczności, takie jak ciężka choroba, kalectwo, brak jakichkolwiek środków finansowych, szczególnie trudna sytuacja życiowa, znaczne zasługi zmarłego żołnierza uprawnionego do lokalu, wymagają swoistej opieki organu WAM w postaci zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych. W ocenie Sądu, organ wnikliwie przeanalizował sytuację życiową skarżącej i trafnie wskazał, że okoliczności, iż skarżąca jest w trudnej sytuacji życiowej, zdrowotnej i finansowej, oraz że skarżąca nie posiada innego lokalu mieszkalnego, w którym mogłaby zamieszkać, nie kwalifikuje jej sytuacji życiowej jako wyjątkowo trudnej. Okoliczności te nie pozwalają, jak słusznie ocenił organ, stwierdzić, iż sytuacja ta jest wyjątkowa. Podkreślić należy, na co również wskazał organ, że negatywna decyzja o prawie zamieszkiwania nie spowoduje sytuacji, że skarżąca pozostanie bez możliwości uzyskania innego lokalu mieszkalnego, chociażby z zasobów gminy, czy też poprzez jego wynajęcie. Skarżąca pomimo choroby jest osobą aktywną zawodowo i z tego tytułu uzyskuje wynagrodzenie w wysokości [...] zł brutto. W tym stanie rzeczy, brak jest podstaw do zakwestionowania stanowiska organu o braku wyjątkowości sytuacji życiowej skarżącej w rozumieniu art. 29 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych RP. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, Sąd stwierdza, że organ nie naruszył wskazanych w niej przepisów. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), orzekł jak w sentencji.