II SA/Wa 1435/11
PostanowienieWSA w Warszawie2012-04-23
Skład orzekający: Jacek Fronczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona, jeśli skarżący nie sprecyzował przedmiotu zaskarżenia pomimo wezwania sądu i doręczenia tego wezwania w trybie art. 73 PPSA?Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA, jeżeli skarżący, pomimo wezwania sądu do sprecyzowania przedmiotu zaskarżenia (poprzez jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności/bezczynności organu) i prawidłowego doręczenia tego wezwania w trybie art. 73 PPSA, nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie.Stan faktyczny
Skarżąca A. B. wniosła skargę na bliżej nieokreślone pismo Dziekana i decyzje Rektora uczelni dotyczące egzaminu dyplomowego. W odpowiedzi uczelnia wniosła o oddalenie skargi, wskazując na niejasność przedmiotu zaskarżenia. Po odmowie przyznania prawa pomocy, sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie konkretnego aktu lub czynności organu. Skarżąca nie sprecyzowała skargi w wyznaczonym terminie, mimo prawidłowego doręczenia wezwania w trybie art. 73 PPSA.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. w przedmiocie egzaminu dyplomowego postanawia odrzucić skargę.
W skardze z dnia [...] maja 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. B. wniosła o unieważnienie egzaminu dyplomowego, który odbył się w dniu [...] marca 2011 r. w [...], z uwagi na zaistniałe ze strony Uczelni rażące nieprawidłowości oraz o wyliczenie średniej, zgodnie z otrzymanymi ocenami. Jednocześnie skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku o przyznanie prawa pomocy A. B. jako przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie wskazała pismo Dziekana Wydziału [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] oraz decyzje Rektora [...]: z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] i z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] (rubryka nr 3 formularza PPF).
W odpowiedzi na skargę [...], reprezentowany przez Rektora, wniósł o jej oddalenie, wskazując przy tym, iż skarżąca nie podała w istocie, którą decyzję i jakiego organu Uczelni zaskarża.
Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II SO/Wa 31/11 (doręczonym stronie w dniu 9 listopada 2011 r., w trybie art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił A. B. zwolnienia od kosztów sądowych oraz odmówił ustanowienia adwokata.
W piśmie z dnia 30 grudnia 2011 r. (data wpływu do Sądu) A. B. nie zgodziła się z twierdzeniami zawartymi w odpowiedzi na skargę i przedstawiła rzeczywisty – jej zdaniem – przebieg wydarzeń, jakie miały miejsce przed dniem jej egzaminu dyplomowego.
Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2012 r. o sygn. akt II SA/Wa 1435/11 (doręczonym stronie w dniu 21 lutego 2012 r., w trybie art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił sprzeciw skarżącej od ww. postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 sierpnia 2011 r., jako wniesiony po terminie.
W związku z prawomocnym zakończeniem postępowania w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz niejednoznacznym określeniem przez skarżącą przedmiotu zaskarżenia, Sąd wezwał A. B. do sprecyzowania skargi z dnia [...] maja 2011 r. – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia – poprzez jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego przez nią aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), ewentualnie zaskarżonej czynności lub bezczynności organu. Skarżąca została również poinformowana, że Sąd nie może domniemywać, co jest przedmiotem zaskarżenia, zaś treść skargi, w związku z oznaczeniem przedmiotu zaskarżenia we wniosku o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie, nie pozwala na dokonanie jednoznacznych ustaleń w tym zakresie.
Wezwanie to zostało doręczone stronie w dniu 3 kwietnia 2012 r., w trybie art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do dnia dzisiejszego skarżąca nie sprecyzowała skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1–3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
oraz bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie przez nie postępowania we wskazanych przypadkach.
Wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego skarga musi spełniać wymogi przewidziane w art. 57 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. powinna zawierać m.in. wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy. W przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd odrzuca skargę (art. 58 § 1 pkt 3 cyt. ustawy).
Podkreślenia wymaga, że prawidłowe określenie zakresu żądania jest obowiązkiem strony skarżącej, zaś sąd administracyjny powinien jedynie poinformować o skutkach niewłaściwego wypełnienia tego obowiązku i wezwać do sprecyzowania skargi.
Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).
W rozpatrywanej sprawie, wobec niejednoznacznego i budzącego wątpliwości Sądu określenia przedmiotu skargi, A. B. została wezwana do sprecyzowania swojego żądania, poprzez wyraźne i jednoznaczne wskazanie numeru i daty zaskarżonego przez nią aktu (decyzji, postanowienia, innego aktu), ewentualnie zaskarżonej czynności lub bezczynności organu.
Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, należy stwierdzić, że skarżąca nie wykonała wezwania Sądu w zakreślonym do tego terminie, co skutkuje odrzuceniem skargi. Wezwanie to (wraz z pouczeniem o skutkach jego niewykonania w zakreślonym terminie) zostało bowiem doręczone stronie w dniu 3 kwietnia 2012 r., w trybie art. 73 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jednak do dnia dzisiejszego skarżąca nie nadesłała stosownych wyjaśnień dotyczących przedmiotu zaskarżenia. Z uwagi zatem na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, podlega ona odrzuceniu.
Godzi się również podkreślić, że skarżąca w dniu 15 lipca 2011 r. została pouczona o treści art. 70 § 1 i § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (karta nr 25 i 26 akt sądowych), zaś dbając o interes skarżącej, Sąd przesłał wezwanie do sprecyzowania skargi dodatkowo na inny – aniżeli wskazywany dotychczas w pismach procesowych przez skarżącą – znajdujący się w aktach sprawy adres korespondencyjny, jednak również i w tym przypadku przesyłka ta (prawidłowo awizowana) została zwrócona do Sądu, jako niepodjęta w terminie.
Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło