II SA/Wa 1435/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. L. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku postanawia: odrzucić skargę M. L., pismem z dnia [...] lipca 2025 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Prezes ZUS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżący w dniu [...] czerwca 2025 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który jest aktualnie procedowany przez organ. Prezes ZUS w piśmie z dnia [...] sierpnia 2025 r. wskazał, że w dniu [...] sierpnia 2025 r. wydał decyzję nr [...], którą utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarżący w piśmie z [...] lipca 2025 r. (data wpływu do organu – [...] lipca 2025 r.) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania renty z tytułu niezdolności do pracy w drodze wyjątku. Od tej decyzji skarżący złożył do organu wniosek z dnia [...] czerwca 2025 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy (data wpływu do organu – [...] czerwca 2025 r.). W związku z tym skarga na decyzję organu z dnia [...] czerwca 2025 r. jest niedopuszczalna. Rozpoznaniu przez organ podlega bowiem wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Z nadesłanych przez organ akt wynika, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy został rozpoznany przez organ decyzją z dnia [...] sierpnia 2025 r. Zatem, stronie przysługuje prawo wniesienia skargi na decyzję Prezesa ZUS z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...]. W świetle powyższego skarga do WSA w Warszawie na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] czerwca 2025 r. nr [...] jest niedopuszczalna. Sąd, mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., odrzucił skargę.